လူတစ္ေယာက္နဲ ့ တစ္ေယာက္ ကံအက်ိဳးေပးခ်င္း မတူၾကဘူး ။
အရင္တုန္းကလဲ မတူခဲ့သလို ေနာင္လဲ ဘယ္ေတာ့မွ တူမွာမဟုတ္ဘူး ။
ကိုယ္ကံေကာင္းတဲ့ အလွည့္ရွိ သလို ၊ အျခားသူ ကံေကာင္းတဲ့ အလွည့္လဲ ရွိလိမ့္မယ္ ။
အျခားသူတစ္ေယာက္ကို လွည့္ၾကည့္တဲ့ အခ်ိန္ဟာ သူအဆင္ေျပရဲ ့လားလို ့ ၾကည့္ဖို့ပဲ ျဖစ္သင့္တယ္ ။
ကိုယ္နဲ ့ ႏႈိင္းယွဥ္ဖို ့ မျဖစ္သင့္ဘူး ။ ။
Thursday, 11 February 2016
Tuesday, 15 September 2015
ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသားမ်ား ႏိုင္ငံ
ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသား အေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္တို ့ ေတြ ငယ္ငယ္ေလး ထဲက သင္ခဲ့ ၾကဖူးတယ္ ။ ငယ္စဥ္က ပညာ မသင္ခဲ့လို ့ မိဘေတြ ဆံုးသြားေတာ့ သူမ်ားေတြ လိမ္ညာတာ ခံရျပီး ဆင္းရဲသြားတဲ့ သူေဌးသား ေလးအေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္တို ့ ေတြအားလံုး ၾကားဖူးခဲ့ ၾကတယ္ ။ တသက္လံုး သံုးမကုန္ ေအာင္ စည္းစိမ္ေတြ ရွိရဲ ့နဲ ့ ခြက္လက္ဆြဲျပီး ေတာင္းစားရတဲ့ ဘဝကို ေရာက္ခဲ့ ရတဲ့ သူေဌးသားေလး အေၾကာင္းဟာ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ေတြ အတြက္ ပညာတတ္ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားဖို ့ သင္ခန္းစာ ယူစရာ နမူနာ တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့တယ္ ။
ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသား အေၾကာင္း နဲ ့ ပတ္သက္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ ဘဝမွာ အမွတ္တရ အျဖစ္ ၂ ခု ရွိခဲ့တယ္ ။ ဒီ post ေရး ျဖစ္တာ ကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၇ ႏွစ္ ေက်ာ္ ေလာက္က ပထမ အမွတ္တရ အျဖစ္ ေလးေၾကာင့္ ေရးျဖစ္တာပါ ။ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ အဲဒီ အမွတ္တရ အျဖစ္အပ်က္ ေလးကေတာ့ တာရာမင္းေဝ ရဲ ့ လံုးခ်င္း ဝတၳဳ တစ္အုပ္ဖတ္မိ တာကေန စခဲ့ တာပါ ။ လံုးခ်င္း ဝတၳဳရဲ ့ နာမည္ကို ကၽြန္ေတာ္မမွတ္ မိေတာ့သလို ၊ ဖတ္မိတဲ့ စာသား အတိအက် ကိုလဲ ကၽြန္ေတာ္ မမွတ္မိေတာ့ ပါဘူး ။
ကၽြန္ေတာ္ မွတ္မိတာကေတာ့ အဲဒီ စာအုပ္ ဖတ္ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္ ေလးထဲက အၾကိမ္ေပါင္း မ်ားစြာ ၾကားဖူးခဲ့တဲ့ ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသား အေၾကာင္းကေနျပီး ပညာတတ္ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားဖို ့ အျပင္ အရင္တုန္းက သတိမျပဳ မိခဲ့တဲ့ အျခား သင္ခန္းစာ ယူစရာ ေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေနတယ္ ဆိုတာကို ေတြ ့ခဲ့ရတယ္ ။
ဝတၳဳ ထဲမွာေတာ့ ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသား အေၾကာင္း ထဲကေနျပီး ကၽြန္ေတာ္ အရင္က တစ္ခါမွ သတိမထားမိ ခဲ့တဲ့ အခ်က္ ၂ ခ်က္ကို ခပ္တိုတို ေလးပဲ ေရးထားတာ ျဖစ္ေပမဲ့ အဲဒီ စာေၾကာင္း တိုတို ေလးေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေတြးစရာေတြ ၊ သင္ခန္းစာ ယူစရာေတြ အမ်ားၾကီး ေပးခဲ့တယ္ ။
ပထမ အခ်က္က ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသားဟာ ပညာကို မသင္ခ်င္ခဲ့ဘူး ဆိုေပမဲ့ သူ ပညာမသင္ ျဖစ္ခဲ့တာ သူတစ္ေယာက္ ထဲရဲ ့ အျပစ္လား ။ အျခား သူေတြမွာ လံုးဝ တာဝန္ မရွိေတာ့ဘူးလား ။ သူ ့ရဲ ့ အုပ္ထိန္းသူေတြ ကေရာ တာဝန္ ေက်ခဲ့ ၾကရဲ ့ လား ။
ဒုတိယ အခ်က္က သူပိုင္ဆိုင္ သမွ် အားလံုး လူလိမ္ ခံရျပီး ဆင္းရဲ သြားေပမဲ့ ဘာမွ လုပ္မစား တတ္တဲ့ သူေဌးသားေဟာင္းက ခိုးမစားဘူး ၊ လုမစားဘူး ။ ရိုးရိုးသားသား ခြက္လက္ စြဲျပီး ေတာင္းစားတယ္ ။ အဲဒါကို နင္သာ လူမိုက္ ဒုစရိုက္ ဆိုျပီး ဝိုင္းဝန္း ရိုက္ႏွက္ ေလွာင္ေျပာင္ ၾကတယ္ ။ တကယ့္ ဒုစရိုက္ သမား အစစ္ေတြက ဘယ္သူေတြလဲ ။ သူညံ့လို ့ သူခံရတယ္ ဆိုေပမဲ့ သူ ့ကို လိမ္ညာစားခဲ့ ၾကတဲ့ သူေတြ မွာအျပစ္ လံုးဝ မရွိေတာ့ ဘူးလား ။
လက္ရွိ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံဟာ ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသားေတြ ေနတဲ့ ႏိုင္ငံပါ ။ အေပၚက အခ်က္ ၂ ခ်က္မွာ ပါတဲ့ ေမးခြန္း ထုတ္စရာ လက္တဆုပ္စာ လူနည္းစု ကလြဲျပီး ျမန္မာႏိုင္ငံက ျပည္သူေတြ အားလံုးဟာ တကယ့္ ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသားေတြပါ ။ ကၽြန္ေတာ္ တို ့ေတြဟာ ပညာ မတတ္ သူေတြနဲ ့ ၊ ပညာ မရွိ သူေတြပါ ။ အလြတ္က်က္ စနစ္နဲ ့သင္ခဲ့ရတဲ့ ပညာ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက ဘယ္ေနရာမွာမွ သံုးလို ့ မရဘူး ။ လက္ေတြ ့မွာ တကယ္ အသံုးျပဳလို ့ ရတဲ့ ဘာသာရပ္ကို လက္ခ်ိဳး ရီရင္ လက္ တစ္ဖက္မွာ ရွိတဲ့ လက္ေခ်ာင္းေတြ မျပည့္ဘူး ။ ရထားတဲ့ ဘြဲ ့လက္မွတ္ကို ဘယ္သူမွ အသိအမွတ္ မျပဳေတာ့ ပညာေတြ သင္ျပီး ပညာမရွိ သူေတြ ျဖစ္ေန ၾကရတယ္ ။ သင္ထားတဲ့ ပညာေတြ သံုးမရတာ ၊ ရထားတဲ့ ဘြဲ ့ လက္မွတ္ေတြ အသိအမွတ္ အျပဳမခံ ရတာေတြေၾကာင့္ ပညာေတြ သင္ခဲ့ေပမဲ့ ပညာမရွိ သူေတြျဖစ္ျပီး ျပည္တြင္း ျပည္ပမွာ ရရာအလုပ္နဲ ့ ကၽြန္သာသာ ရုန္းကန္ ေနၾကရတယ္ ။
အခုလက္ရွိ မ်ိဳးဆက္ အေျခအေန ကေတာ့ အဲဒီလို ပညာေရး ကိုေတာင္ မသင္ႏိုင္တဲ့ သူေတြ မ်ားမ်ားလာတယ္ ။ အေျခအေန အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ပညာမသင္ႏို္င္ပဲ ၾကံဳရာ က်ပန္း အလုပ္ လုပ္ေနၾကရတဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ ကေလးငယ္ ေတြမ်ားမ်ား လာတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံမွာ မ်ိဳးဆက္ေပါင္းမ်ားစြာ ပညာမသင္ ႏိုင္တာ ၊ ပညာေတြ သင္ျပီး ပညာမရွိ သူေတြ ျဖစ္ေနရ တာေတြနဲ ့ ပတ္သက္ျပီး ဘယ္တာဝန္ ရွိသူကမွ ၊ ဘယ္တုန္းကမွ တာဝန္ခံ ခဲ့တာမရွိဘူး ။ အျပစ္ေတြ အားလံုး အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ပဲ ျပန္ လက္ညွိဳးအထိုး ခံရတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ ေတြ အားလံုးဟာ ေနာင္မ်ိဳးဆက္ မ်ားစြာထိ စားမကုန္ေအာင္ ခ်မ္းသာ ၾကတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံမွာ ေျမေပၚ ေျမေအာက္ သဘာဝ သယံဇာတေတြ အမ်ားၾကီး ရွိတယ္ ။ ေရထြက္ ကုန္ ပစၥည္း ၊ စိုက္ပ်ိဳး ေရးထြက္ ကုန္ ပစၥည္း ေတြကလဲ ျပည္ပ ကို တင္ပို ့ ႏိုင္ေလာက္တဲ့ အထိ ေပါမ်ားတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ေတြရဲ ့ ပိုင္ဆိုင္မွ ုေတြကို လူတစ္စုက လက္ဝါးၾကီး အုပ္ျပီး နည္းမ်ိဳးစံု နဲ ့ သူတို ့ ပိုင္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနၾကတယ္ ။ သူတို ့ တေတြ တစ္ေန ့ ထက္ တစ္ေန ့ ပိုပို ခ်မ္းသာေန ၾကေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့ေတြ ကေတာ့ တစ္ေန ့ ထက္ တစ္ေန ့ ပိုပို ဆင္းရဲလာတယ္ ။ ရိုးရိုး သားသား ၊ ၾကိဳးၾကိဳး စားစား ရုန္းကန္ ရင္းနဲ ့ တစ္ေန ့စာ ဝမ္းစာအတြက္ အဆင္ေျပတဲ့ လုပ္အားခ ႏွဳန္း ေတြရဖို ့ အတြက္ေတာင္ ေတာင္းပန္ ေနၾကရတဲ့ အေျခအေန မွာ ကၽြန္ေတာ္တို ့ တေတြသာ လူမိုက္ေတြ ၊ ဒုစရိုက္ သမားေတြလို ့ အျပစ္ေျပာ ခံ ေန ၾကရတယ္ ။
မၾကာေတာ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ျပတ္ျပတ္ သားသား ဆံုးျဖတ္ရမွာ ရွိတယ္ ။ တာဝန္ မခံရဲတဲ့ ၊ တာဝန္ ေက်ပြန္ေအာင္ မလုပ္ႏိုင္တဲ့ တာဝန္ရွိ သူေတြက အျပစ္ရွိ သမွ် ကၽြန္ေတာ္ တို ့ကို လက္ညွိဳးထိုး ျပီး အ ျပစ္ ပံုခ်ေနတာကို ဆက္ခံေန မွာလား ၊ အဲဒီ သူေတြကို တာဝန္ခံ ရဲတဲ့ ၊ တာဝန္ ေက်ပြန္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္တဲ့ သူေတြနဲ ့ အစားထိုး မွာလား ? လူလိမ္ေတြက ခ်မ္းသာျပီး ၊ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသား ေတြက ဝမ္းစာအတြက္ ေတာင္းရမ္း စားေသာက္ ေနရတဲ့ ဒီ အေျခအေန အတိုင္း ဆက္သြားမွာလား ၊ ဒီ စနစ္ ၾကီးကို ေျပာင္းလဲ ဖို ့ ၾကိဳးစားမွာလား ?
မၾကာခင္ က်င္းပမဲ့ ေရြ းေကာက္ပြဲမွာ ကိုယ့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ကို အေကာင္ အထည္ ေဖာ္ေပး ႏိုင္တဲ့ ပါတီကို ေရြးခ်ယ္ ပါ ။ မဲ ေပး ၾက ပါ ။ ။
ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသား အေၾကာင္း နဲ ့ ပတ္သက္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ ဘဝမွာ အမွတ္တရ အျဖစ္ ၂ ခု ရွိခဲ့တယ္ ။ ဒီ post ေရး ျဖစ္တာ ကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၇ ႏွစ္ ေက်ာ္ ေလာက္က ပထမ အမွတ္တရ အျဖစ္ ေလးေၾကာင့္ ေရးျဖစ္တာပါ ။ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ အဲဒီ အမွတ္တရ အျဖစ္အပ်က္ ေလးကေတာ့ တာရာမင္းေဝ ရဲ ့ လံုးခ်င္း ဝတၳဳ တစ္အုပ္ဖတ္မိ တာကေန စခဲ့ တာပါ ။ လံုးခ်င္း ဝတၳဳရဲ ့ နာမည္ကို ကၽြန္ေတာ္မမွတ္ မိေတာ့သလို ၊ ဖတ္မိတဲ့ စာသား အတိအက် ကိုလဲ ကၽြန္ေတာ္ မမွတ္မိေတာ့ ပါဘူး ။
ကၽြန္ေတာ္ မွတ္မိတာကေတာ့ အဲဒီ စာအုပ္ ဖတ္ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္ ေလးထဲက အၾကိမ္ေပါင္း မ်ားစြာ ၾကားဖူးခဲ့တဲ့ ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသား အေၾကာင္းကေနျပီး ပညာတတ္ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားဖို ့ အျပင္ အရင္တုန္းက သတိမျပဳ မိခဲ့တဲ့ အျခား သင္ခန္းစာ ယူစရာ ေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေနတယ္ ဆိုတာကို ေတြ ့ခဲ့ရတယ္ ။
ဝတၳဳ ထဲမွာေတာ့ ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသား အေၾကာင္း ထဲကေနျပီး ကၽြန္ေတာ္ အရင္က တစ္ခါမွ သတိမထားမိ ခဲ့တဲ့ အခ်က္ ၂ ခ်က္ကို ခပ္တိုတို ေလးပဲ ေရးထားတာ ျဖစ္ေပမဲ့ အဲဒီ စာေၾကာင္း တိုတို ေလးေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေတြးစရာေတြ ၊ သင္ခန္းစာ ယူစရာေတြ အမ်ားၾကီး ေပးခဲ့တယ္ ။
ပထမ အခ်က္က ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသားဟာ ပညာကို မသင္ခ်င္ခဲ့ဘူး ဆိုေပမဲ့ သူ ပညာမသင္ ျဖစ္ခဲ့တာ သူတစ္ေယာက္ ထဲရဲ ့ အျပစ္လား ။ အျခား သူေတြမွာ လံုးဝ တာဝန္ မရွိေတာ့ဘူးလား ။ သူ ့ရဲ ့ အုပ္ထိန္းသူေတြ ကေရာ တာဝန္ ေက်ခဲ့ ၾကရဲ ့ လား ။
ဒုတိယ အခ်က္က သူပိုင္ဆိုင္ သမွ် အားလံုး လူလိမ္ ခံရျပီး ဆင္းရဲ သြားေပမဲ့ ဘာမွ လုပ္မစား တတ္တဲ့ သူေဌးသားေဟာင္းက ခိုးမစားဘူး ၊ လုမစားဘူး ။ ရိုးရိုးသားသား ခြက္လက္ စြဲျပီး ေတာင္းစားတယ္ ။ အဲဒါကို နင္သာ လူမိုက္ ဒုစရိုက္ ဆိုျပီး ဝိုင္းဝန္း ရိုက္ႏွက္ ေလွာင္ေျပာင္ ၾကတယ္ ။ တကယ့္ ဒုစရိုက္ သမား အစစ္ေတြက ဘယ္သူေတြလဲ ။ သူညံ့လို ့ သူခံရတယ္ ဆိုေပမဲ့ သူ ့ကို လိမ္ညာစားခဲ့ ၾကတဲ့ သူေတြ မွာအျပစ္ လံုးဝ မရွိေတာ့ ဘူးလား ။
လက္ရွိ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံဟာ ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသားေတြ ေနတဲ့ ႏိုင္ငံပါ ။ အေပၚက အခ်က္ ၂ ခ်က္မွာ ပါတဲ့ ေမးခြန္း ထုတ္စရာ လက္တဆုပ္စာ လူနည္းစု ကလြဲျပီး ျမန္မာႏိုင္ငံက ျပည္သူေတြ အားလံုးဟာ တကယ့္ ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသားေတြပါ ။ ကၽြန္ေတာ္ တို ့ေတြဟာ ပညာ မတတ္ သူေတြနဲ ့ ၊ ပညာ မရွိ သူေတြပါ ။ အလြတ္က်က္ စနစ္နဲ ့သင္ခဲ့ရတဲ့ ပညာ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက ဘယ္ေနရာမွာမွ သံုးလို ့ မရဘူး ။ လက္ေတြ ့မွာ တကယ္ အသံုးျပဳလို ့ ရတဲ့ ဘာသာရပ္ကို လက္ခ်ိဳး ရီရင္ လက္ တစ္ဖက္မွာ ရွိတဲ့ လက္ေခ်ာင္းေတြ မျပည့္ဘူး ။ ရထားတဲ့ ဘြဲ ့လက္မွတ္ကို ဘယ္သူမွ အသိအမွတ္ မျပဳေတာ့ ပညာေတြ သင္ျပီး ပညာမရွိ သူေတြ ျဖစ္ေန ၾကရတယ္ ။ သင္ထားတဲ့ ပညာေတြ သံုးမရတာ ၊ ရထားတဲ့ ဘြဲ ့ လက္မွတ္ေတြ အသိအမွတ္ အျပဳမခံ ရတာေတြေၾကာင့္ ပညာေတြ သင္ခဲ့ေပမဲ့ ပညာမရွိ သူေတြျဖစ္ျပီး ျပည္တြင္း ျပည္ပမွာ ရရာအလုပ္နဲ ့ ကၽြန္သာသာ ရုန္းကန္ ေနၾကရတယ္ ။
အခုလက္ရွိ မ်ိဳးဆက္ အေျခအေန ကေတာ့ အဲဒီလို ပညာေရး ကိုေတာင္ မသင္ႏိုင္တဲ့ သူေတြ မ်ားမ်ားလာတယ္ ။ အေျခအေန အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ပညာမသင္ႏို္င္ပဲ ၾကံဳရာ က်ပန္း အလုပ္ လုပ္ေနၾကရတဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ ကေလးငယ္ ေတြမ်ားမ်ား လာတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံမွာ မ်ိဳးဆက္ေပါင္းမ်ားစြာ ပညာမသင္ ႏိုင္တာ ၊ ပညာေတြ သင္ျပီး ပညာမရွိ သူေတြ ျဖစ္ေနရ တာေတြနဲ ့ ပတ္သက္ျပီး ဘယ္တာဝန္ ရွိသူကမွ ၊ ဘယ္တုန္းကမွ တာဝန္ခံ ခဲ့တာမရွိဘူး ။ အျပစ္ေတြ အားလံုး အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ပဲ ျပန္ လက္ညွိဳးအထိုး ခံရတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ ေတြ အားလံုးဟာ ေနာင္မ်ိဳးဆက္ မ်ားစြာထိ စားမကုန္ေအာင္ ခ်မ္းသာ ၾကတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံမွာ ေျမေပၚ ေျမေအာက္ သဘာဝ သယံဇာတေတြ အမ်ားၾကီး ရွိတယ္ ။ ေရထြက္ ကုန္ ပစၥည္း ၊ စိုက္ပ်ိဳး ေရးထြက္ ကုန္ ပစၥည္း ေတြကလဲ ျပည္ပ ကို တင္ပို ့ ႏိုင္ေလာက္တဲ့ အထိ ေပါမ်ားတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ေတြရဲ ့ ပိုင္ဆိုင္မွ ုေတြကို လူတစ္စုက လက္ဝါးၾကီး အုပ္ျပီး နည္းမ်ိဳးစံု နဲ ့ သူတို ့ ပိုင္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနၾကတယ္ ။ သူတို ့ တေတြ တစ္ေန ့ ထက္ တစ္ေန ့ ပိုပို ခ်မ္းသာေန ၾကေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့ေတြ ကေတာ့ တစ္ေန ့ ထက္ တစ္ေန ့ ပိုပို ဆင္းရဲလာတယ္ ။ ရိုးရိုး သားသား ၊ ၾကိဳးၾကိဳး စားစား ရုန္းကန္ ရင္းနဲ ့ တစ္ေန ့စာ ဝမ္းစာအတြက္ အဆင္ေျပတဲ့ လုပ္အားခ ႏွဳန္း ေတြရဖို ့ အတြက္ေတာင္ ေတာင္းပန္ ေနၾကရတဲ့ အေျခအေန မွာ ကၽြန္ေတာ္တို ့ တေတြသာ လူမိုက္ေတြ ၊ ဒုစရိုက္ သမားေတြလို ့ အျပစ္ေျပာ ခံ ေန ၾကရတယ္ ။
မၾကာေတာ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ျပတ္ျပတ္ သားသား ဆံုးျဖတ္ရမွာ ရွိတယ္ ။ တာဝန္ မခံရဲတဲ့ ၊ တာဝန္ ေက်ပြန္ေအာင္ မလုပ္ႏိုင္တဲ့ တာဝန္ရွိ သူေတြက အျပစ္ရွိ သမွ် ကၽြန္ေတာ္ တို ့ကို လက္ညွိဳးထိုး ျပီး အ ျပစ္ ပံုခ်ေနတာကို ဆက္ခံေန မွာလား ၊ အဲဒီ သူေတြကို တာဝန္ခံ ရဲတဲ့ ၊ တာဝန္ ေက်ပြန္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္တဲ့ သူေတြနဲ ့ အစားထိုး မွာလား ? လူလိမ္ေတြက ခ်မ္းသာျပီး ၊ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသား ေတြက ဝမ္းစာအတြက္ ေတာင္းရမ္း စားေသာက္ ေနရတဲ့ ဒီ အေျခအေန အတိုင္း ဆက္သြားမွာလား ၊ ဒီ စနစ္ ၾကီးကို ေျပာင္းလဲ ဖို ့ ၾကိဳးစားမွာလား ?
မၾကာခင္ က်င္းပမဲ့ ေရြ းေကာက္ပြဲမွာ ကိုယ့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ကို အေကာင္ အထည္ ေဖာ္ေပး ႏိုင္တဲ့ ပါတီကို ေရြးခ်ယ္ ပါ ။ မဲ ေပး ၾက ပါ ။ ။
Thursday, 12 February 2015
ျဖစ္ေတာ့ ျဖစ္မယ္ ၾကာဦးမယ္
Blog မွာလဲ post အသစ္ မတင္ျဖစ္တာ ၃ ႏွစ္ ေလာက္ရွိသြားျပီး ။ ေရးခ်င္ တာေတြေတာ့ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္ ၊ စာေရးခ်င္စိတ္ မရွိလို ့ မေရးျဖစ္တာပါ ။ ဒီၾကားထဲ ရန္ကုန္ တစ္ေခါက္ ျပန္ျဖစ္ေသးတယ္ ။
ျမန္မာျပည္ ကို ပထမ တစ္ေခါက္ ျပန္တုန္းက အဓိက သတိထား မိတာ တစ္ခုက လူေတြ အားလံုး လိုလိုဟာ ေျခာက္ကပ္ကပ္နဲ ့ အသက္မပါတဲ့ စက္ရုပ္ေတြလို လႈပ္ရွုားေနၾကတယ္ ။ အတြင္းစိတ္ေတြရဲ ့ ခံစားမႈေတြကို လွမ္းျမင္ႏိုင္တဲ့ မ်က္ႏွာေတြကို အထူးတလည္ အားစိုက္ စရာမလိုပဲ က်င့္သားရေန ၾကျပီး ျဖစ္တဲ့ ဟန္ေဆာင္ အျပံဳး ၊ တာဝန္ေၾက အျပံဳး ေတြနဲ ့ ကာထားၾကတယ္ ။ ဖံုးကြယ္ ထားလို ့ မရတဲ့ မ်က္လံုးေတြ ကေတာ့ အရာရာကို ယံုၾကည္မႈေတြ ကင္းမဲ့ျပီး သံသယ ေတြနဲ ့ ျပည့္လို ့ေနတယ္ ။ ေရြးခ်ယ္မႈေၾကာင့္ မဟုတ္ပဲ ျငင္းပယ္ ေရွာင္လႊဲလို ့ မရတဲ့ တာဝန္ေတြေၾကာင့္ အားလံုးလိုလိုရဲ ့ ပုခံုးေတြ ေပၚမွာ ကိုယ္ထမ္းႏိုင္တဲ့ အေလးခ်ိန္ထက္ ပိုတဲ့ ဝန္ထုပ္ ဝန္ပိုး ကိုယ္စီေတြနဲ ့ ။
၉၉% လို ့ ေခၚတဲ့ လူတန္းစားမွာ ဘဝအတြက္ အနာဂတ္ ဆိုတာ မရွိဘူး ၊ ဒီေန ့နဲ ့ မနက္ျဖန္ပဲ ရွိတယ္ ။ ဒီေန ့ ဘယ္လို ကုန္ဆံုးမွာလဲ ဆိုတဲ ့ အေပၚမွာ မူတည္ျပီး မနက္ျဖန္ကို ဘယ္လို ျဖတ္သန္း ရမလဲ ဆိုတာကို ျပင္ဆင္ၾက ရတယ္ ။ ဦးေႏွာက္ေဆး ခံထားရတာလား ၊ အရာ အားလံုးကို လက္ေလွ်ာ့ ထားလိုက္ ၾကတာလားေတာ့ မသိဘူး ၊ ၾကည့္ေနတဲ့ ကိုးရီးယား ဇာတ္လမ္း တြဲေလး အဆက္မျပတ္ သြားဖို ့ ၊ ေဘာ္လံုးပြဲေတြမွာ ဘယ္အသင္းက ႏိုင္မလဲ ဆိုတာ ခန္ ့မွန္း ႏိုင္ဖို ့ နဲ ့ ဘီယာ မွန္မွန္ ဝယ္ေသာက္ ႏိုင္ဖို ့ က သူတို ့ အတြက္ အားလံုးထက္ အေရးၾကီးတယ္ ။
ႏိုင္ငံမွာ ေျပာင္းလဲမႈေတြ စေနျပီး ဆိုေပမဲ့လဲ ကိုယ္တိုင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ဖို ့ ထက္ အသားက် ေနျပီးျဖစ္တဲ့ ခိုင္းလာမွ လုပ္တတ္တဲ့ အက်င့္ေတြနဲ ့ အထက္ အဆင့္ဆင့္က ခိုင္းလာမွာကို ထိုင္ေစာင့္ေန ၾကတယ္ ။ ကိုယ္တိုင္ ဦးေဆာင္သူ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားဖို ့ထက္ ဦးေဆာင္ေပးမဲ့သူ ေပၚလာမဲ့ အခ်ိန္ကို ထိုင္ေစာင့္ ေနၾကတယ္ ။ လူတိုင္းမွာ ေနရာတိုင္းမွာ သံသယ ေတြနဲ ့ ။ ဒါေတြက ပထမ တစ္ေခါက္ျပန္ တုန္းက အေတြ ့အၾကံဳေတြပါ ။
၂ ႏွစ္ၾကာျပီး ဒုတိယ အေခါက္ျပန္ေတာ့ လူငယ္ပိုင္း အတြင္းက ထူးထူး ျခားျခား အေျပာင္းအလဲ တစ္ခုကို အဓိက သတိထား မိတယ္ ။ လူငယ္ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားရဲ ့ မ်က္ႏွာေတြ ေပၚမွာ အျပံဳး ကိုယ္စီနဲ ့ ။ ဒါေပမဲ့ သူတို ့ ကိုယ္တိုင္ က လြဲျပီး ဘယ္သူမွ နားမလည္ တဲ့အျပံဳး ၊ အိပ္မက္အျပံဳး ၊ အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ သူေတြ ျပံဳး တတ္တဲ့ အျပံဳးမ်ိဳး ကိုယ္စီနဲ ့ ။ ဘယ္ေနရာ သြားသြား Virtual world ေတြထဲမွာ အိပ္ေပ်ာ္ ေနၾကတဲ့ လူငယ္ေတြကို ေတြ ့ရ လိမ့္မယ္ ။ သူတို ့ အတြက္က ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတာ ေတြထက္ မ်က္ႏွာနဲ ့ မခြာဘဲ အျမဲတမ္း ကပ္ထားတ့ဲ mobile phone ေတြ ဘက္ထရီ ကုန္မသြားဖို ့ က ပိုျပီးအေရး ၾကီးတယ္ ။ သူတို ့ေတြ အတြက္ mobile signal/WiFi signal ဟာ oxygen ထက္ ပိုျပီး တန္ဖိုး ရွိတယ္ ။ Internet ကိုသာ အသက္မရႈဴဘဲနဲ ့ ေနတဲ့ မိနစ္အတိုင္း အလကား ေပးသံုးမယ္ ဆိုရင္ အသက္ရႈဴတာကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေလွ်ာ့ခ်ၾကမွာ ေသခ်ာတယ္ ။
ကိုးရီးယား ဇာတ္လမ္းတြဲ ၊ ေဘာ္လံုးပြဲ နဲ ့ ဘီယာေတြ ကလဲ အရင္အတိုင္းပဲ ေပၚျပဴလာ ျဖစ္ေနဆဲ ပါပဲ ။ အေျခခံ လူတန္းစား ေတြရဲ ့ဘဝေတြ ကေတာ့ အရင္အေျခအေန အတိုင္း မနက္ျဖန္ကို ဘယ္လို ျဖတ္သန္း ရမလဲ ဆိုတာ ဒီေန ့အေပၚမွာ မူတည္ေနတုန္း ပါပဲ ။ လူလတ္တန္းစားေတြ ၾကားထဲမွာေတာ့ ႏိုင္ငံျခားကို အလည္သြား မယ္ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ၾကားလာရတယ္ ။
ေရပန္း အစားဆံုး စကားက “ေခတ္ေျပာင္းသြားျပီး” ဆိုတာ ျဖစ္မယ္ ။ ေနရာတိုင္းမွာ ၾကားရလိမ့္မယ္ ။ ေျပာင္းသြားျပီးလို ့ ေျပာေနၾက ေပမဲ့ ဘယ္လိုေျပာင္း ရမွန္း မသိတာေတြ ေနရာတိုင္းမွာ ေတြ ့ေနရတယ္ ။ ကိုယ္တိုင္ ေျပာင္းလဲမႈနဲ ့ အတူ လိုက္ေျပာင္းဖို ့ တြန္ ့ဆုတ္ ေနၾကတာေတြကို ေနရာတိုင္းမွာ ေတြ ့ေနရတယ္ ။ ကိုယ္တိုင္ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ ျပီးဆိုေပမဲ့ ဘယ္လိုဆံုးျဖတ္ ရမွန္းမသိ ေတြေဝ ေနၾကတယ္ ။ ခိုင္းမွ လုပ္ရမဲ့ အေျခအေန မဟုတ္ေတာ့ဘူး ဆိုတာ သိေပမဲ့ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနၾကတယ္ ။ အေတြး အေခၚ ေဟာင္းေတြ အျမင္ေဟာင္းေတြကို ဆုပ္ကိုင္ ထားၾက ဆဲဆိုတာ ကိုလဲ ေနရာေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားမွာ ေတြ ့ေနရတယ္ ။ အမွန္ တရားထက္ ငါ့လူထိ ဓားၾကည့္ ဆိုတဲ့ စနစ္ကလဲ လႊမ္းမိုးေန တုန္းပဲ ။
ေျပာင္းလဲဖို ့ လိုတယ္ဆိုတာကို သေဘာတူၾက ေပမဲ့ မွားခဲ့တယ္ ဆိုတာကို လက္မခံ ႏိုင္ျဖစ္ေန ၾကတယ္ ။ ငါအယူအဆနဲ ့ မတူသူ ၊ ငါ့ဖက္ မပါ သူဟာ ငါ့ရန္သူ ဆိုျပီး ညီညြတ္ၾက ရမဲ့ အေျခအေနမွာ ေသြးကြဲေနၾကတယ္ ။ တန္းတူညီမွ်တဲ့ အခြင့္အေရး နဲ ့ လြတ္လပ္မႈ ဆိုတာကို ကိုယ္လိုသလို အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ေနၾကတယ္ ။ ေရွ ့က ေခါင္းေဆာင္ျပီး ေအာ္ေပးမဲ့သူ ရွိရင္ မွန္တာလဲမသိ ၊ မွားတာလဲ မသိ ထလုပ္ၾကတယ္ ။ လက္ညိႈးထိုး စရာ ရွိရင္ အရင္တုန္းကေတာ့ တဖက္ထဲကို ဝိုင္းထိုး ၾကေပမဲ ့ အခုေတာ့ ကိုယ့္ဖက္ မပါတဲ့ လူတိုင္းကို လွည့္ထိုးတယ္ ။ ဘာသာေရးနဲ ့ ႏိုင္ငံေရး ေရာေထြးေန ၾကတယ္ ။
လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက ေျပာင္းလဲမႈ ၾကီးျဖစ္လာမွာကို ထိုင္ေစာင့္ ေနၾကတယ္ ။ စနစ္ေျပာင္း သြားရင္ အားလံုးေျပာင္း သြားလိမ့္ မယ္လို ့ထင္ေနၾကတယ္ ။ မိမိတို ့ရဲ ့ စိတ္ဓာတ္ေဟာင္းေတြ ၊ အေတြးအေခၚေဟာင္းေတြ ၊ အျမင္ေဟာင္းေတြကို မေျပာင္းလဲပဲ စနစ္တခုထဲကို ေျပာင္းလဲဖို ့ ၾကိဳးစားေနၾကတယ္ ။
ေျပာင္းလဲမႈေတြ ကေတာ့ အေႏွးနဲ ့ အျမန္ပဲ ကြာမယ္ ျဖစ္လာမွာေတာ့ ေသခ်ာတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ လက္ရွိ အေျခအေနက ေျပာင္းလဲဖို ့ ၾကိဳးစားေနဆဲပဲ ရွိပါေသးတယ္ ။ ဦးတည္ရမဲ့ လမ္းကို သေဘာတူဖို ့ အတြက္ အခုမွ ညႈိ ့ႏႈိင္းေန ၾကဆဲပဲ ရွိပါေသးတယ္ ။ အခုမွ လမ္းရွာ တုန္း အေျခအေနပါ ။ ပန္းတိုင္ေရာက္ဖို ့ ဆိုတာ ၾကာဦးမွာပါ ။ ။
ျမန္မာျပည္ ကို ပထမ တစ္ေခါက္ ျပန္တုန္းက အဓိက သတိထား မိတာ တစ္ခုက လူေတြ အားလံုး လိုလိုဟာ ေျခာက္ကပ္ကပ္နဲ ့ အသက္မပါတဲ့ စက္ရုပ္ေတြလို လႈပ္ရွုားေနၾကတယ္ ။ အတြင္းစိတ္ေတြရဲ ့ ခံစားမႈေတြကို လွမ္းျမင္ႏိုင္တဲ့ မ်က္ႏွာေတြကို အထူးတလည္ အားစိုက္ စရာမလိုပဲ က်င့္သားရေန ၾကျပီး ျဖစ္တဲ့ ဟန္ေဆာင္ အျပံဳး ၊ တာဝန္ေၾက အျပံဳး ေတြနဲ ့ ကာထားၾကတယ္ ။ ဖံုးကြယ္ ထားလို ့ မရတဲ့ မ်က္လံုးေတြ ကေတာ့ အရာရာကို ယံုၾကည္မႈေတြ ကင္းမဲ့ျပီး သံသယ ေတြနဲ ့ ျပည့္လို ့ေနတယ္ ။ ေရြးခ်ယ္မႈေၾကာင့္ မဟုတ္ပဲ ျငင္းပယ္ ေရွာင္လႊဲလို ့ မရတဲ့ တာဝန္ေတြေၾကာင့္ အားလံုးလိုလိုရဲ ့ ပုခံုးေတြ ေပၚမွာ ကိုယ္ထမ္းႏိုင္တဲ့ အေလးခ်ိန္ထက္ ပိုတဲ့ ဝန္ထုပ္ ဝန္ပိုး ကိုယ္စီေတြနဲ ့ ။
၉၉% လို ့ ေခၚတဲ့ လူတန္းစားမွာ ဘဝအတြက္ အနာဂတ္ ဆိုတာ မရွိဘူး ၊ ဒီေန ့နဲ ့ မနက္ျဖန္ပဲ ရွိတယ္ ။ ဒီေန ့ ဘယ္လို ကုန္ဆံုးမွာလဲ ဆိုတဲ ့ အေပၚမွာ မူတည္ျပီး မနက္ျဖန္ကို ဘယ္လို ျဖတ္သန္း ရမလဲ ဆိုတာကို ျပင္ဆင္ၾက ရတယ္ ။ ဦးေႏွာက္ေဆး ခံထားရတာလား ၊ အရာ အားလံုးကို လက္ေလွ်ာ့ ထားလိုက္ ၾကတာလားေတာ့ မသိဘူး ၊ ၾကည့္ေနတဲ့ ကိုးရီးယား ဇာတ္လမ္း တြဲေလး အဆက္မျပတ္ သြားဖို ့ ၊ ေဘာ္လံုးပြဲေတြမွာ ဘယ္အသင္းက ႏိုင္မလဲ ဆိုတာ ခန္ ့မွန္း ႏိုင္ဖို ့ နဲ ့ ဘီယာ မွန္မွန္ ဝယ္ေသာက္ ႏိုင္ဖို ့ က သူတို ့ အတြက္ အားလံုးထက္ အေရးၾကီးတယ္ ။
ႏိုင္ငံမွာ ေျပာင္းလဲမႈေတြ စေနျပီး ဆိုေပမဲ့လဲ ကိုယ္တိုင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ဖို ့ ထက္ အသားက် ေနျပီးျဖစ္တဲ့ ခိုင္းလာမွ လုပ္တတ္တဲ့ အက်င့္ေတြနဲ ့ အထက္ အဆင့္ဆင့္က ခိုင္းလာမွာကို ထိုင္ေစာင့္ေန ၾကတယ္ ။ ကိုယ္တိုင္ ဦးေဆာင္သူ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားဖို ့ထက္ ဦးေဆာင္ေပးမဲ့သူ ေပၚလာမဲ့ အခ်ိန္ကို ထိုင္ေစာင့္ ေနၾကတယ္ ။ လူတိုင္းမွာ ေနရာတိုင္းမွာ သံသယ ေတြနဲ ့ ။ ဒါေတြက ပထမ တစ္ေခါက္ျပန္ တုန္းက အေတြ ့အၾကံဳေတြပါ ။
၂ ႏွစ္ၾကာျပီး ဒုတိယ အေခါက္ျပန္ေတာ့ လူငယ္ပိုင္း အတြင္းက ထူးထူး ျခားျခား အေျပာင္းအလဲ တစ္ခုကို အဓိက သတိထား မိတယ္ ။ လူငယ္ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားရဲ ့ မ်က္ႏွာေတြ ေပၚမွာ အျပံဳး ကိုယ္စီနဲ ့ ။ ဒါေပမဲ့ သူတို ့ ကိုယ္တိုင္ က လြဲျပီး ဘယ္သူမွ နားမလည္ တဲ့အျပံဳး ၊ အိပ္မက္အျပံဳး ၊ အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ သူေတြ ျပံဳး တတ္တဲ့ အျပံဳးမ်ိဳး ကိုယ္စီနဲ ့ ။ ဘယ္ေနရာ သြားသြား Virtual world ေတြထဲမွာ အိပ္ေပ်ာ္ ေနၾကတဲ့ လူငယ္ေတြကို ေတြ ့ရ လိမ့္မယ္ ။ သူတို ့ အတြက္က ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတာ ေတြထက္ မ်က္ႏွာနဲ ့ မခြာဘဲ အျမဲတမ္း ကပ္ထားတ့ဲ mobile phone ေတြ ဘက္ထရီ ကုန္မသြားဖို ့ က ပိုျပီးအေရး ၾကီးတယ္ ။ သူတို ့ေတြ အတြက္ mobile signal/WiFi signal ဟာ oxygen ထက္ ပိုျပီး တန္ဖိုး ရွိတယ္ ။ Internet ကိုသာ အသက္မရႈဴဘဲနဲ ့ ေနတဲ့ မိနစ္အတိုင္း အလကား ေပးသံုးမယ္ ဆိုရင္ အသက္ရႈဴတာကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေလွ်ာ့ခ်ၾကမွာ ေသခ်ာတယ္ ။
ကိုးရီးယား ဇာတ္လမ္းတြဲ ၊ ေဘာ္လံုးပြဲ နဲ ့ ဘီယာေတြ ကလဲ အရင္အတိုင္းပဲ ေပၚျပဴလာ ျဖစ္ေနဆဲ ပါပဲ ။ အေျခခံ လူတန္းစား ေတြရဲ ့ဘဝေတြ ကေတာ့ အရင္အေျခအေန အတိုင္း မနက္ျဖန္ကို ဘယ္လို ျဖတ္သန္း ရမလဲ ဆိုတာ ဒီေန ့အေပၚမွာ မူတည္ေနတုန္း ပါပဲ ။ လူလတ္တန္းစားေတြ ၾကားထဲမွာေတာ့ ႏိုင္ငံျခားကို အလည္သြား မယ္ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ၾကားလာရတယ္ ။
ေရပန္း အစားဆံုး စကားက “ေခတ္ေျပာင္းသြားျပီး” ဆိုတာ ျဖစ္မယ္ ။ ေနရာတိုင္းမွာ ၾကားရလိမ့္မယ္ ။ ေျပာင္းသြားျပီးလို ့ ေျပာေနၾက ေပမဲ့ ဘယ္လိုေျပာင္း ရမွန္း မသိတာေတြ ေနရာတိုင္းမွာ ေတြ ့ေနရတယ္ ။ ကိုယ္တိုင္ ေျပာင္းလဲမႈနဲ ့ အတူ လိုက္ေျပာင္းဖို ့ တြန္ ့ဆုတ္ ေနၾကတာေတြကို ေနရာတိုင္းမွာ ေတြ ့ေနရတယ္ ။ ကိုယ္တိုင္ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ ျပီးဆိုေပမဲ့ ဘယ္လိုဆံုးျဖတ္ ရမွန္းမသိ ေတြေဝ ေနၾကတယ္ ။ ခိုင္းမွ လုပ္ရမဲ့ အေျခအေန မဟုတ္ေတာ့ဘူး ဆိုတာ သိေပမဲ့ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနၾကတယ္ ။ အေတြး အေခၚ ေဟာင္းေတြ အျမင္ေဟာင္းေတြကို ဆုပ္ကိုင္ ထားၾက ဆဲဆိုတာ ကိုလဲ ေနရာေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားမွာ ေတြ ့ေနရတယ္ ။ အမွန္ တရားထက္ ငါ့လူထိ ဓားၾကည့္ ဆိုတဲ့ စနစ္ကလဲ လႊမ္းမိုးေန တုန္းပဲ ။
ေျပာင္းလဲဖို ့ လိုတယ္ဆိုတာကို သေဘာတူၾက ေပမဲ့ မွားခဲ့တယ္ ဆိုတာကို လက္မခံ ႏိုင္ျဖစ္ေန ၾကတယ္ ။ ငါအယူအဆနဲ ့ မတူသူ ၊ ငါ့ဖက္ မပါ သူဟာ ငါ့ရန္သူ ဆိုျပီး ညီညြတ္ၾက ရမဲ့ အေျခအေနမွာ ေသြးကြဲေနၾကတယ္ ။ တန္းတူညီမွ်တဲ့ အခြင့္အေရး နဲ ့ လြတ္လပ္မႈ ဆိုတာကို ကိုယ္လိုသလို အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ေနၾကတယ္ ။ ေရွ ့က ေခါင္းေဆာင္ျပီး ေအာ္ေပးမဲ့သူ ရွိရင္ မွန္တာလဲမသိ ၊ မွားတာလဲ မသိ ထလုပ္ၾကတယ္ ။ လက္ညိႈးထိုး စရာ ရွိရင္ အရင္တုန္းကေတာ့ တဖက္ထဲကို ဝိုင္းထိုး ၾကေပမဲ ့ အခုေတာ့ ကိုယ့္ဖက္ မပါတဲ့ လူတိုင္းကို လွည့္ထိုးတယ္ ။ ဘာသာေရးနဲ ့ ႏိုင္ငံေရး ေရာေထြးေန ၾကတယ္ ။
လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက ေျပာင္းလဲမႈ ၾကီးျဖစ္လာမွာကို ထိုင္ေစာင့္ ေနၾကတယ္ ။ စနစ္ေျပာင္း သြားရင္ အားလံုးေျပာင္း သြားလိမ့္ မယ္လို ့ထင္ေနၾကတယ္ ။ မိမိတို ့ရဲ ့ စိတ္ဓာတ္ေဟာင္းေတြ ၊ အေတြးအေခၚေဟာင္းေတြ ၊ အျမင္ေဟာင္းေတြကို မေျပာင္းလဲပဲ စနစ္တခုထဲကို ေျပာင္းလဲဖို ့ ၾကိဳးစားေနၾကတယ္ ။
ေျပာင္းလဲမႈေတြ ကေတာ့ အေႏွးနဲ ့ အျမန္ပဲ ကြာမယ္ ျဖစ္လာမွာေတာ့ ေသခ်ာတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ လက္ရွိ အေျခအေနက ေျပာင္းလဲဖို ့ ၾကိဳးစားေနဆဲပဲ ရွိပါေသးတယ္ ။ ဦးတည္ရမဲ့ လမ္းကို သေဘာတူဖို ့ အတြက္ အခုမွ ညႈိ ့ႏႈိင္းေန ၾကဆဲပဲ ရွိပါေသးတယ္ ။ အခုမွ လမ္းရွာ တုန္း အေျခအေနပါ ။ ပန္းတိုင္ေရာက္ဖို ့ ဆိုတာ ၾကာဦးမွာပါ ။ ။
Saturday, 19 March 2011
Fukushima သူရဲေကာင္းမ်ား
ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ ကၽြန္ေတာ့္ ညီမ ႐ွိေနတာနဲ ့ လက္႐ွိ ေနာက္ဆံုး အေျခအေနေတြကို သိႏိုင္ဖို ့ online မွာ အဂၤလိပ္လို လႊင့္ေနတဲ့ NHK ဂ်ပန္သတင္း channel ကို အခ်ိန္အားတိုင္း ၾကည့္ျဖစ္တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္ညီမ ေနတဲ့ ျမိဳ ့က ငလွ်င္ဒဏ္ ၂ ခါ ခံလိုက္ရေပမဲ့ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ပ်က္ဆီးမႈ မ႐ွိပဲ ပံုမွန္ပဲ လည္ပတ္ေနတုန္းပါ ။ ဒါေပမဲ့ ဆန္လို မ႐ွိမျဖစ္ လိုအပ္တဲ့ စားကုန္ေတြနဲ ့ ဓာတ္မီးတို ့ ဓာတ္ခဲ တို ့လို အေျခခံ လိုအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြ ကို ဝယ္ဖို ့ ေတာ္ေတာ္ကို ခက္ခဲေနတယ္ လို ့ေျပာပါတယ္ ။ သတင္းေတြကလဲ ဂ်ပန္လို လႊင့္ေနတာမို ့ အားလံုးကို နားလည္ဖို ့ ခက္တယ္လို ့ ေျပာပါတယ္ ။


ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ သိခ်င္လို ့ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၊ အျခားသူေတြ အတြက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေအာက္က Link ေတြမွာ ေနာက္ဆံုး အေျခအေနေတြကို 24/7 အဂၤလိပ္လို လႊင့္ေနတာကို ၾကည့္လို ့ရပါတယ္ ။ Link ၃ ခု လံုးမွာ လႊင့္ေနတဲ့ သတင္းေတြက အတူတူပါပဲ ။ အဆင္ေျပတဲ့ Link မွာ ၾကည့္ပါ ။
http://www3.nhk.or.jp/nhkworld/
http://www.ustream.tv/channel/nhk-world-tv
http://live.nicovideo.jp/watch/lv43681193
ဂ်ပန္ႏိုင္ငံဟာ ကမာၻ ့ ႏိုင္ငံေတြထဲမွာ သဘာဝ ေဘးအႏ ၱရာယ္ေတြ အတြက္ ၾကိဳတင္ အျပင္ဆင္ထားဆံုး ႏိုင္ငံပါ ။ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံရဲ ့ တည္ေနရာ ေျမအေနအထားအရ ငလွ်င္ မၾကာခဏ လႈပ္တတ္တာေၾကာင့္ အေဆာက္အဦး ေတြကအစ ငလွ်င္ဒဏ္ ကို ခံႏိုင္ေအာင္ ေဆာက္လုပ္ထားတဲ့ ႏိုင္ငံပါ ။ ဆူနာမီ အႏ ၱရာယ္ က ကာကြယ္ဖို ့ အတြက္လဲ ဂ်ပန္ကမ္း႐ိုးတန္း တေလွ်ာက္မွာ ဆူနာမီ သတိေပး ကိရိယာေတြ ရာနဲ ့ ခ်ီျပီး တပ္ဆင္ထားတယ္ ။ အခ်ိဳ ့ ကမ္း႐ိုးတန္း ျမိဳ ့ေတြမွာ ဆူနာမီ လႈိင္းဒဏ္ေတြကို ကာကြယ္ဖို ့ တံတိုင္းေတြကို ေဆာက္ထားတယ္ ။
ဒါေပမဲ့ ဒီတစ္ခါလႈပ္တဲ့ ငလွ်င္ဟာ ပညာ႐ွင္ေတြ ခန္ ့မွန္းထားတာထက္ အင္အားအမ်ား ၾကီး ျပင္းခဲ့တယ္ ။ ဒီတစ္ခါ လႈပ္တဲ့ ငလွ်င္ဟာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ လႈပ္ဖူးခဲ့တဲ့ ငလွ်င္ေတြထဲမွာ အင္အားအျပင္းဆံုး ငလွ်င္ ျဖစ္တယ္ ။ ငလွ်င္လႈပ္အျပီးမွာ ဝင္လာတဲ့ အင္အားျပင္းလြန္းတဲ့ ဆူနာမီ လႈိင္းေတြဟာ သူတို ့ကို ကာကြယ္ဖို ့ အတြက္ ေဆာက္ထားတဲ့ အကာအကြယ္ တံတိုင္းေတြကို ဘာမွအတားအဆီး မ႐ွိ သလို အလြယ္တကူ ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့တယ္ ။


အခုအခ်ိန္မွာ ငလွ်င္ေတြ ျငိမ္ျပီး ဆူနာမီလႈိင္းေတြ မ႐ွိေတာ့ ေပမဲ့လဲ လမ္းပန္း ဆက္သြယ္ေရး အခက္အခဲေတြ ၊ အေျခခံ လိုအပ္တဲ့ ပစၥည္း မလံုေလာက္မႈေတြ ၊ စားစရာ နည္းပါးမႈေတြ ၊ ေရ ျပတ္လပ္မႈေတြ နဲ ့ ရင္ဆိုင္ေနရတယ္ ။ ေဆး႐ံုေတြမွာ လူနာ အေရအတြက္ဟာ ပံုမွန္ထက္ အမ်ားၾကီး မ်ားေနေပမဲ ့ ေဆးေတြ နဲ ့ အေျခခံ လိုအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြ မၾကာခင္မွာ ျပတ္လပ္ေတာ့မဲ့ အေျခအေနေတြ နဲ ့ ၾကံဳေနရတယ္ ။




မေန ့က သတင္းမွာ ေတြ ့လိုက္တဲ့ ေလးစား အတုယူ စရာ ေကာင္းတာက ေက်ာင္းေတြ ၊ မိုးလံုေလလံု အားကစားကြင္း ေတြမွာ ဖြင့္ထားတဲ့ ေထာင္နဲ ့ခ်ီတဲ့ ယာယီ ကယ္ဆယ္ေရး စခန္းေတြမွာ အခင္းတစ္ခု ၊ ေစာင္တစ္ထည္ စီနဲ ့ လူေတြ ေဘးခ်င္း ယွဥ္ျပီး ျဖစ္သလို အိပ္ေနၾက ရေပမဲ့ ကယ္ဆယ္ေရး စခန္းေတြဟာ သန္ ့႐ွင္းေနပါတယ္ ။ လူတိုင္း ကိုယ့္အမႈိက္ ကိုယ္သိမ္းျပီး တတ္ႏိုင္တဲ့ ဖက္က တစ္ဦးကို တစ္ဦး ကူညီၾကတယ္ ။ စားစရာေတြ ေရာက္လာခ်ိန္မွာ လူ ၂ ေယာက္ ခြဲစားဖို ့ လက္တစ္စုပ္စာ ထမင္းထုပ္ အတြက္ အၾကာၾကီး တန္းစီျပီး ယူရေပမဲ့ ဘယ္သူမွ ဘာမွ မေျပာၾကဘူး ။ ႏိုင္ငံတကာက ကယ္ဆယ္ေရး အကူအညီေတြ ေရာက္လာေပမဲ့လဲ လမ္းပန္း ဆက္သြယ္ေရး အခက္အခဲေတြေၾကာင့္ လိုအပ္တဲ့ ေနရာဆီကို ေရာက္ေအာင္ပို ့ ေပးႏိုင္ဖို ့ ခက္ခဲေနတုန္းပါ ။






လက္႐ွိအၾကီးဆံုး ရင္ဆိုင္ေနရတာ ကေတာ့ ႏ်ဴကလီးယား ဓာတ္ေရာင္ျခည္ အႏၱရာယ္ပါ ။ Fukushima ႏ်ဴကလီးယား ဓာတ္အားေပး စက္႐ံုမွာ ပ်က္ဆီးသြားတဲ့ ႏ်ဴကလီးယား ေလာင္စာ ေခ်ာင္းေတြအတြက္ အေအးခံတဲ့ စနစ္ေတြကို အျမန္ဆံုး ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ႏိုင္ဖို ့ အတြက္ ႏ်ဴကလီးယား ပညာ႐ွင္ေတြ ၊ မီးသတ္ေတြ နဲ ့ ရဲေတြ ပါဝင္တဲ့ ကယ္ဆယ္ေရး အဖြဲ ့ဟာ ေန ့ညမျပတ္ ၾကိဳးစားေန ၾကတယ္ ။ အဲဒီအဖြဲ ့ ထဲမွာ မိန္းကေလး ပညာ႐ွင္ ေတြလဲပါ ပါတယ္ ။



အဲဒီ အဖြဲ ့ဝင္ ၂၀၀ ေက်ာ္ဟာ ဧည့္ခန္းအ႐ြယ္ သီျခား စီစဥ္ထားတဲ့ အခန္းထဲမွာ အလွည့္က် အိပ္ျပီး ေန ့ ည မျပတ္ၾကိဳးစား ေနၾကတာပါ ။ သူတို ့ေတြအတြက္ အသက္ အႏ ၱရာယ္ဟာ အခ်ိန္မေ႐ြး က်ေရာက္ႏိုင္ တယ္ဆိုတာကို အားလံုး သိထားၾကတယ္ ။ အသက္ အႏ ၱရာယ္ မ႐ွိခဲ့ ရင္ေတာင္ နာတာ႐ွည္ ေဝဒနာေတြ ခံစားရဖို ့ ရာခိုင္ႏႈန္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ႐ွိတယ္ဆိုတာကို အားလံုး နားလည္ထား ၾကတယ္ ။
ဂ်ပန္ ျပည္သူအမ်ား စု အတြက္ ေဘး အႏ ၱရာယ္နဲ ့ ႏိုင္ငံရဲ ့ စီပြားေရး အေျခအေနေတြဟာ သူတို ့ရဲ ့ အေပၚမွာ မူတည္ေန တယ္ဆိုတာကို သူတို ့နားလည္ထား ၾကတယ္ ။ အျပင္မွာ ႐ွိေနတဲ့ မိသားစုေတြကို ျပန္ဆံုဖို ့ အခြင့္အေရး ႐ွိခ်င္မွ ႐ွိမယ္လို ့ အေၾကာင္းၾကားျပီး တာဝန္ထမ္းေဆာင္ ေနၾကတာျဖစ္တယ္ ။ အဲဒီအဖြဲ ့ထဲမွာ အခုအခ်ိန္ထိ မိသားစုေတြနဲ ့ အဆက္အသြယ္ မရေသးတဲ့ သူေတြေတာင္ ႐ွိတယ္ ။



ဒီေန ့ မီးသတ္ တပ္ဖြဲ ့က အရာ႐ွိ ၃ ေယာက္နဲ ့ သတင္းစာ ႐ွင္းလင္းပြဲ လုပ္တာကို ၾကည့္ လိုက္ရတယ္ ။ အရာ႐ွိ တစ္ေယာက္က သူ ့ရဲ ့ မီးသတ္ အဖြဲ ့ဝင္ေတြဟာ မိသားစုေတြနဲ ့ ခြဲျပီး အတတ္ႏိုင္ဆံုး တာဝန္ ေက်ပြန္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ ေနၾကပါတယ္တဲ့ ၊ က်န္ခဲ့တဲ့ မိသားစုေတြ အားလံုး အတြက္ သူ စိတ္မေကာင္းပါဘူး မိသားစုေတြ အားလံုးကို သူ ေတာင္းပန္ ပါတယ္လို ့ မ်က္ရည္ဝဲျပီး ေျပာခဲ့တယ္ ။ အျခား တစ္ေယာက္ကေတာ့ ႏ်ဴကလီးယား ဆိုက္ထဲကို သူသြားေတာ့မယ္လို ့ သူ ့ မိန္းမ ဆီကို text message ပို ့လိုက္တယ္ ၊ သူ ့မိန္းမက ဂ်ပန္ႏိုင္ငံကို အခက္အခဲေတြ ၾကားက ကယ္တင္တဲ့ သူျဖစ္ေအာင္ လုပ္ပါ ဆိုျပီး text message ျပန္ပို ့တယ္လို ့ မ်က္ရည္ဝဲျပီး ေျပာခဲ့တယ္ ။
ငလွ်င္ဒဏ္နဲ ့ ဆူနာမီ ဒဏ္ေၾကာင့္ ပ်က္ဆီးသြားတဲ့ Fukushima ႏ်ဴကလီးယား ဓာတ္အားေပး စက္႐ံုမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ေရဒီယို သတၱိ ယိုစိပ္မႈကို ထိန္းႏိုင္ဖို ့ ေန ့ညမျပတ္ တာဝန္ထမ္းေနၾကတဲ့ အဲဒီအဖြဲ ့ဝင္ေတြဟာ ၾကံဳေတြ ့ရမဲ့အႏၱရာယ္ ေတြကို သိေပမဲ့ ႏိုင္ငံအတြက္ မိမိ အသက္ နဲ ့ မိသားစု ေတြကို စြန္ ့ျပီး တာဝန္ထမ္းေဆာင္ ေနၾကတဲ့ သူရဲေကာင္းေတြပါ ။ သူတို ့ေတြဟာ လက္နက္ကိုင္ တိုက္ပြဲဝင္ ေနၾကတာ မဟုတ္ၾကေပမဲ့ ႏိုင္ငံအတြက္ ေ႐ွ ့တန္းေရာက္ အေသခံ သူရဲေကာင္း တပ္သားေတြပါ ။ သူတို ့ရဲ ့ ၾကိဳးစားမႈေတြ အျမန္ဆံုး ေအာင္ျမင္ျပီး မိသားစုေတြနဲ ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ႐ႊင္႐ႊင္ အျမန္ဆံုး ျပန္ဆံုစည္းႏိုင္ ၾကပါေစ ။ ။
ဓာတ္ပံုေတြကို www.japanearthquakepictures.com ကေန ယူထားတာပါ ။


ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ သိခ်င္လို ့ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၊ အျခားသူေတြ အတြက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေအာက္က Link ေတြမွာ ေနာက္ဆံုး အေျခအေနေတြကို 24/7 အဂၤလိပ္လို လႊင့္ေနတာကို ၾကည့္လို ့ရပါတယ္ ။ Link ၃ ခု လံုးမွာ လႊင့္ေနတဲ့ သတင္းေတြက အတူတူပါပဲ ။ အဆင္ေျပတဲ့ Link မွာ ၾကည့္ပါ ။
http://www3.nhk.or.jp/nhkworld/
http://www.ustream.tv/channel/nhk-world-tv
http://live.nicovideo.jp/watch/lv43681193
ဂ်ပန္ႏိုင္ငံဟာ ကမာၻ ့ ႏိုင္ငံေတြထဲမွာ သဘာဝ ေဘးအႏ ၱရာယ္ေတြ အတြက္ ၾကိဳတင္ အျပင္ဆင္ထားဆံုး ႏိုင္ငံပါ ။ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံရဲ ့ တည္ေနရာ ေျမအေနအထားအရ ငလွ်င္ မၾကာခဏ လႈပ္တတ္တာေၾကာင့္ အေဆာက္အဦး ေတြကအစ ငလွ်င္ဒဏ္ ကို ခံႏိုင္ေအာင္ ေဆာက္လုပ္ထားတဲ့ ႏိုင္ငံပါ ။ ဆူနာမီ အႏ ၱရာယ္ က ကာကြယ္ဖို ့ အတြက္လဲ ဂ်ပန္ကမ္း႐ိုးတန္း တေလွ်ာက္မွာ ဆူနာမီ သတိေပး ကိရိယာေတြ ရာနဲ ့ ခ်ီျပီး တပ္ဆင္ထားတယ္ ။ အခ်ိဳ ့ ကမ္း႐ိုးတန္း ျမိဳ ့ေတြမွာ ဆူနာမီ လႈိင္းဒဏ္ေတြကို ကာကြယ္ဖို ့ တံတိုင္းေတြကို ေဆာက္ထားတယ္ ။
ဒါေပမဲ့ ဒီတစ္ခါလႈပ္တဲ့ ငလွ်င္ဟာ ပညာ႐ွင္ေတြ ခန္ ့မွန္းထားတာထက္ အင္အားအမ်ား ၾကီး ျပင္းခဲ့တယ္ ။ ဒီတစ္ခါ လႈပ္တဲ့ ငလွ်င္ဟာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ လႈပ္ဖူးခဲ့တဲ့ ငလွ်င္ေတြထဲမွာ အင္အားအျပင္းဆံုး ငလွ်င္ ျဖစ္တယ္ ။ ငလွ်င္လႈပ္အျပီးမွာ ဝင္လာတဲ့ အင္အားျပင္းလြန္းတဲ့ ဆူနာမီ လႈိင္းေတြဟာ သူတို ့ကို ကာကြယ္ဖို ့ အတြက္ ေဆာက္ထားတဲ့ အကာအကြယ္ တံတိုင္းေတြကို ဘာမွအတားအဆီး မ႐ွိ သလို အလြယ္တကူ ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့တယ္ ။


အခုအခ်ိန္မွာ ငလွ်င္ေတြ ျငိမ္ျပီး ဆူနာမီလႈိင္းေတြ မ႐ွိေတာ့ ေပမဲ့လဲ လမ္းပန္း ဆက္သြယ္ေရး အခက္အခဲေတြ ၊ အေျခခံ လိုအပ္တဲ့ ပစၥည္း မလံုေလာက္မႈေတြ ၊ စားစရာ နည္းပါးမႈေတြ ၊ ေရ ျပတ္လပ္မႈေတြ နဲ ့ ရင္ဆိုင္ေနရတယ္ ။ ေဆး႐ံုေတြမွာ လူနာ အေရအတြက္ဟာ ပံုမွန္ထက္ အမ်ားၾကီး မ်ားေနေပမဲ ့ ေဆးေတြ နဲ ့ အေျခခံ လိုအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြ မၾကာခင္မွာ ျပတ္လပ္ေတာ့မဲ့ အေျခအေနေတြ နဲ ့ ၾကံဳေနရတယ္ ။




မေန ့က သတင္းမွာ ေတြ ့လိုက္တဲ့ ေလးစား အတုယူ စရာ ေကာင္းတာက ေက်ာင္းေတြ ၊ မိုးလံုေလလံု အားကစားကြင္း ေတြမွာ ဖြင့္ထားတဲ့ ေထာင္နဲ ့ခ်ီတဲ့ ယာယီ ကယ္ဆယ္ေရး စခန္းေတြမွာ အခင္းတစ္ခု ၊ ေစာင္တစ္ထည္ စီနဲ ့ လူေတြ ေဘးခ်င္း ယွဥ္ျပီး ျဖစ္သလို အိပ္ေနၾက ရေပမဲ့ ကယ္ဆယ္ေရး စခန္းေတြဟာ သန္ ့႐ွင္းေနပါတယ္ ။ လူတိုင္း ကိုယ့္အမႈိက္ ကိုယ္သိမ္းျပီး တတ္ႏိုင္တဲ့ ဖက္က တစ္ဦးကို တစ္ဦး ကူညီၾကတယ္ ။ စားစရာေတြ ေရာက္လာခ်ိန္မွာ လူ ၂ ေယာက္ ခြဲစားဖို ့ လက္တစ္စုပ္စာ ထမင္းထုပ္ အတြက္ အၾကာၾကီး တန္းစီျပီး ယူရေပမဲ့ ဘယ္သူမွ ဘာမွ မေျပာၾကဘူး ။ ႏိုင္ငံတကာက ကယ္ဆယ္ေရး အကူအညီေတြ ေရာက္လာေပမဲ့လဲ လမ္းပန္း ဆက္သြယ္ေရး အခက္အခဲေတြေၾကာင့္ လိုအပ္တဲ့ ေနရာဆီကို ေရာက္ေအာင္ပို ့ ေပးႏိုင္ဖို ့ ခက္ခဲေနတုန္းပါ ။






လက္႐ွိအၾကီးဆံုး ရင္ဆိုင္ေနရတာ ကေတာ့ ႏ်ဴကလီးယား ဓာတ္ေရာင္ျခည္ အႏၱရာယ္ပါ ။ Fukushima ႏ်ဴကလီးယား ဓာတ္အားေပး စက္႐ံုမွာ ပ်က္ဆီးသြားတဲ့ ႏ်ဴကလီးယား ေလာင္စာ ေခ်ာင္းေတြအတြက္ အေအးခံတဲ့ စနစ္ေတြကို အျမန္ဆံုး ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ႏိုင္ဖို ့ အတြက္ ႏ်ဴကလီးယား ပညာ႐ွင္ေတြ ၊ မီးသတ္ေတြ နဲ ့ ရဲေတြ ပါဝင္တဲ့ ကယ္ဆယ္ေရး အဖြဲ ့ဟာ ေန ့ညမျပတ္ ၾကိဳးစားေန ၾကတယ္ ။ အဲဒီအဖြဲ ့ ထဲမွာ မိန္းကေလး ပညာ႐ွင္ ေတြလဲပါ ပါတယ္ ။



အဲဒီ အဖြဲ ့ဝင္ ၂၀၀ ေက်ာ္ဟာ ဧည့္ခန္းအ႐ြယ္ သီျခား စီစဥ္ထားတဲ့ အခန္းထဲမွာ အလွည့္က် အိပ္ျပီး ေန ့ ည မျပတ္ၾကိဳးစား ေနၾကတာပါ ။ သူတို ့ေတြအတြက္ အသက္ အႏ ၱရာယ္ဟာ အခ်ိန္မေ႐ြး က်ေရာက္ႏိုင္ တယ္ဆိုတာကို အားလံုး သိထားၾကတယ္ ။ အသက္ အႏ ၱရာယ္ မ႐ွိခဲ့ ရင္ေတာင္ နာတာ႐ွည္ ေဝဒနာေတြ ခံစားရဖို ့ ရာခိုင္ႏႈန္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ႐ွိတယ္ဆိုတာကို အားလံုး နားလည္ထား ၾကတယ္ ။
ဂ်ပန္ ျပည္သူအမ်ား စု အတြက္ ေဘး အႏ ၱရာယ္နဲ ့ ႏိုင္ငံရဲ ့ စီပြားေရး အေျခအေနေတြဟာ သူတို ့ရဲ ့ အေပၚမွာ မူတည္ေန တယ္ဆိုတာကို သူတို ့နားလည္ထား ၾကတယ္ ။ အျပင္မွာ ႐ွိေနတဲ့ မိသားစုေတြကို ျပန္ဆံုဖို ့ အခြင့္အေရး ႐ွိခ်င္မွ ႐ွိမယ္လို ့ အေၾကာင္းၾကားျပီး တာဝန္ထမ္းေဆာင္ ေနၾကတာျဖစ္တယ္ ။ အဲဒီအဖြဲ ့ထဲမွာ အခုအခ်ိန္ထိ မိသားစုေတြနဲ ့ အဆက္အသြယ္ မရေသးတဲ့ သူေတြေတာင္ ႐ွိတယ္ ။



ဒီေန ့ မီးသတ္ တပ္ဖြဲ ့က အရာ႐ွိ ၃ ေယာက္နဲ ့ သတင္းစာ ႐ွင္းလင္းပြဲ လုပ္တာကို ၾကည့္ လိုက္ရတယ္ ။ အရာ႐ွိ တစ္ေယာက္က သူ ့ရဲ ့ မီးသတ္ အဖြဲ ့ဝင္ေတြဟာ မိသားစုေတြနဲ ့ ခြဲျပီး အတတ္ႏိုင္ဆံုး တာဝန္ ေက်ပြန္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ ေနၾကပါတယ္တဲ့ ၊ က်န္ခဲ့တဲ့ မိသားစုေတြ အားလံုး အတြက္ သူ စိတ္မေကာင္းပါဘူး မိသားစုေတြ အားလံုးကို သူ ေတာင္းပန္ ပါတယ္လို ့ မ်က္ရည္ဝဲျပီး ေျပာခဲ့တယ္ ။ အျခား တစ္ေယာက္ကေတာ့ ႏ်ဴကလီးယား ဆိုက္ထဲကို သူသြားေတာ့မယ္လို ့ သူ ့ မိန္းမ ဆီကို text message ပို ့လိုက္တယ္ ၊ သူ ့မိန္းမက ဂ်ပန္ႏိုင္ငံကို အခက္အခဲေတြ ၾကားက ကယ္တင္တဲ့ သူျဖစ္ေအာင္ လုပ္ပါ ဆိုျပီး text message ျပန္ပို ့တယ္လို ့ မ်က္ရည္ဝဲျပီး ေျပာခဲ့တယ္ ။
ငလွ်င္ဒဏ္နဲ ့ ဆူနာမီ ဒဏ္ေၾကာင့္ ပ်က္ဆီးသြားတဲ့ Fukushima ႏ်ဴကလီးယား ဓာတ္အားေပး စက္႐ံုမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ေရဒီယို သတၱိ ယိုစိပ္မႈကို ထိန္းႏိုင္ဖို ့ ေန ့ညမျပတ္ တာဝန္ထမ္းေနၾကတဲ့ အဲဒီအဖြဲ ့ဝင္ေတြဟာ ၾကံဳေတြ ့ရမဲ့အႏၱရာယ္ ေတြကို သိေပမဲ့ ႏိုင္ငံအတြက္ မိမိ အသက္ နဲ ့ မိသားစု ေတြကို စြန္ ့ျပီး တာဝန္ထမ္းေဆာင္ ေနၾကတဲ့ သူရဲေကာင္းေတြပါ ။ သူတို ့ေတြဟာ လက္နက္ကိုင္ တိုက္ပြဲဝင္ ေနၾကတာ မဟုတ္ၾကေပမဲ့ ႏိုင္ငံအတြက္ ေ႐ွ ့တန္းေရာက္ အေသခံ သူရဲေကာင္း တပ္သားေတြပါ ။ သူတို ့ရဲ ့ ၾကိဳးစားမႈေတြ အျမန္ဆံုး ေအာင္ျမင္ျပီး မိသားစုေတြနဲ ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ႐ႊင္႐ႊင္ အျမန္ဆံုး ျပန္ဆံုစည္းႏိုင္ ၾကပါေစ ။ ။
ဓာတ္ပံုေတြကို www.japanearthquakepictures.com ကေန ယူထားတာပါ ။
Friday, 11 March 2011
ကၽြန္ေတာ္နဲ ့ A-levels ေမးခြန္း ၄ ခု

ဒီေမးခြန္း ၄ခုကို website တစ္ခုမွာ ျမင္ဖူးတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာျပီး ။ A-levels ကို ကၽြန္ေတာ္ မေျဖဖူးေတာ့ အဲဒါ တစ္ကယ့္ ေမးခြန္းပံုစံလား ၊ ဒီလိုေမးခြန္းေတြ တကယ္ေမး တတ္လား ဆိုတာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မသိဘူး ။ ခြင့္ျပဳခ်ိန္က ၁ မိနစ္ ဆိုေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ ဘူးလို ့ ထင္တာပဲ ။ တကယ့္ ေမးခြန္းသာဆို ေတာ္ေတာ္ မလြယ္တာပဲ ။
ဒီေမးခြန္း ၄ ခု ကို သတ္မွတ္ထားတဲ့ အခ်ိန္ ၁ မိနစ္ထက္ အမ်ားၾကီး ေက်ာ္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားခဲ့ ေပမဲ့ စိတ္တိုင္းက်တဲ့ အေျဖ တစ္ခုမွ မရခဲ့ဘူး ။ အေျဖေတြ ကလဲ မပါေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္ ခန္ ့မွန္း ထားတဲ့ အေျဖေတြက မွန္လားမသိ ၊ မွားလားမသိနဲ ့ ေတာ္ေတာ္ ေခါင္းစားခဲ့တယ္ ။
ျပီးခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ ေလာက္က website တစ္ခုမွာ ဒီေမးခြန္းေတြကို အေျဖေတြနဲ ့ ေတြ ့လိုက္လို ့ အေျဖေတြကို ေအာက္မွာ တင္ထားတယ္ ။ ေမးခြန္းေတြကို ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္ အရင္ ေျဖၾကည့္ ၾကျပီးမွ ေအာက္က အေျဖကို ၾကည့္ၾကပါ ။
ေမးခြန္း နံပတ္ ၁ အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ အေျဖက...

ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့ စဥ္းစားပံုက...
ေမခြန္း နံပတ္ ၁ ကို ျမင္တာနဲ ့ ၆ ခုေျမာက္ ကြက္လပ္က T ျဖစ္ရမယ္ လို ့ ကၽြန္ေတာ္ တန္းေတြး လိုက္တယ္ ။ ဘာလို ့ အဲဒီလို ေတြးမိ လိုက္တာလဲ ဆိုေတာ့ ေမးခြန္းမွာ logical way လို ့ ေျပာထားတယ္ေလ ။ T က ကြက္လပ္ တစ္ခုေက်ာ္စီမွာ ႐ွိေနေတာ့ ၆ ခုေျမာက္က T ျဖစ္ရမွာေပါ့ ။ က်န္တဲ့ ကြက္လပ္ ၂ ခုကိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္နဲ ့ စဥ္းစားလို ့ မရဘူး ။ M နဲ ့ W ၾကားမွာ စာလံုး ၉ လံုးျခားျပီး W ေနာက္မွာက စာလံုး ၃ လံုးပဲ က်န္ေနေတာ့ စာလံုး အေရအတြက္နဲ ့ ျခားထားတာလဲ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ။ ေနာက္ဆံုး စဥ္းစားမိ တာက M ကို ေျပာင္းျပန္ လုပ္လိုက္ရင္ W ရတယ္ေလ ။ M နဲ ့ W ကို ေျပာင္းျပန္ လုပ္ျပီး T နဲ ့ ျခားျပီး တစ္ခုေက်ာ္ စီ ထည့္ထားတာ ျဖစ္မယ္လို ့ ေတြးျပီး အေပၚက အေျဖကို စဥ္းစား မိတယ္ ။ တျခား ျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အေျဖေတြကိုလဲ စဥ္းစားလို ့ မရတာနဲ ့ အဲဒါကိုပဲ အျဖစ္ ႏိုင္ဆံုးလို ့ သတ္မွတ္ လိုက္တယ္ ။
ေမးခြန္း နံပတ္ ၂ အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ အေျဖက...

ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့ စဥ္းစားပံုက...
စိတ္နဲ ့ ဟိုေနရာမွာ မ်ဥ္းေၾကာင္းေလး ျခစ္ၾကည့္လိုက္ ၊ ဒီေနရာမွာ ျခစ္ၾကည့္ လိုက္နဲ ့ ကၽြန္ေတာ္ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ ၾကာေအာင္ စဥ္းစားပါတယ္ ။ ညီမွ်ျခင္းရဲ ့ ဟိုဖက္နဲ ့ ဒီဖက္ကို ညီေအာင္ညႈိဖို ့ ဘယ္လိုမွ စဥ္းစားလို ့ မရတဲ့ အဆံုး ၊ အေပၚက အေျဖကို အျဖစ္ႏိုင္ဆံုး အေျဖလို ့ ကၽြန္ေတာ္ သတ္မွတ္လိုက္တယ္ ။
ေမးခြန္း နံပတ္ ၃ အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ အေျဖက...

ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့ စဥ္းစားပံုက...
ေမးခြန္းမွာ Write anything ဆိုေပမဲ့ အေပၚက ေမးခြန္းေတြ ပံုစံအရ ကိုယ္ၾကိဳက္တာ တစ္ခုခုကို ေရးလို ့ ေျပာတာေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ။ Anything ဆိုတဲ့ စာလံုးကို ေရးခိုင္းတာ ျဖစ္မယ္ ။ အဲဒီလိုမွ မဟုတ္ပဲ ကိုယ္ၾကိဳက္တာ ကိုယ္ေရး ဆိုရင္လဲ anything ဆိုတဲ့ စာလံုးကို ေရးလိုက္တာ မမွားဘူးေလ ။ အဲဒါနဲ ့ အေပၚကအေျဖကို အျဖစ္ႏိုင္ဆံုး အေျဖလို ့ သတ္မွတ္လိုက္တယ္ ။
ေမးခြန္း နံပတ္ ၄ အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ အေျဖက...

ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့ စဥ္းစားပံုက...
လိုင္း ၃ လိုင္းနဲ ့ ေလးေထာင့္ပံု ရေအာင္ဆြဲဖို ့ ဆိုတာ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ။ ေလးေထာင့္ပံု ရဖို ့ က လိုင္း ၄ လိုင္း ႐ွိမွ ရမွာေလ ။ အဲဒီေတာ့ ေမးခြန္း ေအာက္မွာ ေဘာင္ခတ္ထားတဲ့ လိုင္းကို ေအာက္ခံထားျပီး ဆြဲလိုက္တယ္ ။ အေပၚက အေျဖမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဆြဲတဲ့ လိုင္း ၃ လိုင္းကို ျမင္သာေအာင္ အေရာင္ မတူတာနဲ ့ ဆြဲထားလို ့ ေလးေထာင့္ပံု မဟုတ္သလို ျဖစ္ေနတာ ၊ ေအာက္ကလိုင္းနဲ ့ အေရာင္တူေအာင္ဆြဲလိုက္ရင္ ေလးေထာင့္တံုး ပံုရတယ္ေလ ။
အဲဒါေတြကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားမိတဲ့ အေျဖေတြပဲ ၊ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ ႏွစ္ခု မွန္မယ္ ထင္သလဲ ။ ေအာက္က အေျဖမွန္ ေတြနဲ ့ တိုက္ၾကည့္ပါ ။

ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ႏွစ္ခု မွန္တယ္ ဆိုတာ ျမင္ၾကတဲ့ အတိုင္းပဲ ။ ကၽြန္ေတာ္ကပဲ ညံ့တာလား ၊ ေမးခြန္းေတြ ကပဲ ခက္တာလား ေတာ့မသိဘူး ။ ဒီေမးခြန္း ေတြရဲ ့ အေျဖေတြကို သိေနတဲ့ သူဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားတဲ့ ပံုကို ၾကည့္ျပီး ရယ္လြန္းလို ့ ေသႏိုင္တယ္ ။ ခင္ဗ်ားတို ့ေရာ ဘယ္ႏွစ္ခု မွန္လဲ ?
Make You Feel My Love
ဒီသီခ်င္းကို အရင္က ၾကားဖူးေပမဲ့ ေသခ်ာ နားမေထာင္ ျဖစ္ခဲ့ဘူး ။ ညကေတာ့ radio မွာလာေနတာကို ေသခ်ာ နားေထာင္ ျဖစ္လိုက္တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ ၾကိဳက္သြားတယ္ ။
I'd go hungry i'd go black and blue
I'd go crawling down the avenue
No there's nothing that i wouldn't do
To make you feel my love
အဲဒီ အပိုဒ္ကို ကၽြန္ေတာ္ အၾကိဳက္ဆံုးပဲ ။
ရတာမလို ၊ လိုတာ ကို မရ တတ္တဲ့ ေလာက ၾကီးမွာ တစ္ခါတစ္ေလ က်ရင္ ကိုယ္က ေပးေနေပမဲ့ မယူၾကဘူး ။ တစ္ခါတစ္ေလ က်ရင္ လိုခ်င္တဲ့သူ ႐ွိေပမဲ့ ကိုယ္က မေပးခ်င္ဘူး ။ တစ္ခါတစ္ေလ က်ရင္ ေပးေနတဲ့ သူ႐ွိေပမဲ့ ကိုယ္က မလိုခ်င္ဘူး ။ တစ္ခါတစ္ေလ က်ရင္ ကိုယ္က လိုခ်င္ ေနေပမဲ့ မေပးၾကဘူး ။
Make You Feel My Love
by adele
When the rain is blowing in your face
And the whole world is on your case
I could offer you a warm embrace
To make you feel my love
When the evening shadows and the stars appear
And there is no one there to dry your tears
I could hold you for a million years
To make you feel my love
I know you haven't made your mind up yet
But i would never do you wrong
I've known it from the moment that we met
No doubt in my mind where you belong
I'd go hungry i'd go black and blue
I'd go crawling down the avenue
No there's nothing that i wouldn't do
To make you feel my love
The storms are raging on the rolling sea
And on the highway of regret
Though winds of change are blowing wild and free
You ain't seen nothing like me yet
I could make you happy make your dreams come true
Nothing that i wouldn't do
Go to the ends of the earth for you
To make you feel my love
To make you feel my love
I'd go hungry i'd go black and blue
I'd go crawling down the avenue
No there's nothing that i wouldn't do
To make you feel my love
အဲဒီ အပိုဒ္ကို ကၽြန္ေတာ္ အၾကိဳက္ဆံုးပဲ ။
ရတာမလို ၊ လိုတာ ကို မရ တတ္တဲ့ ေလာက ၾကီးမွာ တစ္ခါတစ္ေလ က်ရင္ ကိုယ္က ေပးေနေပမဲ့ မယူၾကဘူး ။ တစ္ခါတစ္ေလ က်ရင္ လိုခ်င္တဲ့သူ ႐ွိေပမဲ့ ကိုယ္က မေပးခ်င္ဘူး ။ တစ္ခါတစ္ေလ က်ရင္ ေပးေနတဲ့ သူ႐ွိေပမဲ့ ကိုယ္က မလိုခ်င္ဘူး ။ တစ္ခါတစ္ေလ က်ရင္ ကိုယ္က လိုခ်င္ ေနေပမဲ့ မေပးၾကဘူး ။
Make You Feel My Love
by adele
When the rain is blowing in your face
And the whole world is on your case
I could offer you a warm embrace
To make you feel my love
When the evening shadows and the stars appear
And there is no one there to dry your tears
I could hold you for a million years
To make you feel my love
I know you haven't made your mind up yet
But i would never do you wrong
I've known it from the moment that we met
No doubt in my mind where you belong
I'd go hungry i'd go black and blue
I'd go crawling down the avenue
No there's nothing that i wouldn't do
To make you feel my love
The storms are raging on the rolling sea
And on the highway of regret
Though winds of change are blowing wild and free
You ain't seen nothing like me yet
I could make you happy make your dreams come true
Nothing that i wouldn't do
Go to the ends of the earth for you
To make you feel my love
To make you feel my love
Thursday, 13 January 2011
ေနတတ္ရင္ ေက်နပ္စရာပါ
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ေကာင္းမွန္းမသိ ဆိုးမွန္းမသိတဲ့ အက်င့္ တစ္ခုက ကိုယ္လုပ္ခ်င္ တာဆို ျဖစ္ႏိုင္ မျဖစ္ႏိုင္ အသာထား လုပ္ႏိုင္ သေလာက္ လုပ္ၾကည့္ လိုက္ရမွ ။ လုပ္ျပီးေတာ့မွ ကိုယ္ရည္မွန္း ထားသလို ျဖစ္မလာ ရင္ေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိတယ္ ။ တစ္ခါတစ္ေလလဲ ေဒါသ ထြက္မိတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ခ်င္ တာေတြကို လုပ္ဖို ့ ေပးဆပ္လိုက္ ရတာေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွ ေနာင္တရ မေနဘူး ။
ကုန္သြားတဲ့ အခ်ိန္ေတြ ကိုလဲ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ျပီး ႏွေျမာ မေနဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ခ်င္တဲ့ အရာေတြကို လုပ္လို ့ ကုန္ဆံုးသြားတဲ့ အခ်ိန္ေတြဟာ အလကား ျဖဳန္းတီးလိုက္တဲ့ အခ်ိန္ေတြ မဟုတ္ဘူး ။ ၾကိဳးစားၾကည့္လို ့ ဘာမွျဖစ္မလာ တာဟာ အ႐ႈံးမဟုတ္ဘူး ။ အခ်ိန္ေတြ လြန္သြားျပီးမွ ငါၾကိဳးစား ၾကည့္ခဲ့မိရင္ အေကာင္းသား ဆိုတဲ့ ေနာင္တ ရေနျခင္း ကသာ တကယ့္ ႐ံႈးနိမ့္ျခင္း ျဖစ္တယ္ ။
ကုန္သြားတဲ့ အခ်ိန္ေတြ ကိုလဲ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ျပီး ႏွေျမာ မေနဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ခ်င္တဲ့ အရာေတြကို လုပ္လို ့ ကုန္ဆံုးသြားတဲ့ အခ်ိန္ေတြဟာ အလကား ျဖဳန္းတီးလိုက္တဲ့ အခ်ိန္ေတြ မဟုတ္ဘူး ။ ၾကိဳးစားၾကည့္လို ့ ဘာမွျဖစ္မလာ တာဟာ အ႐ႈံးမဟုတ္ဘူး ။ အခ်ိန္ေတြ လြန္သြားျပီးမွ ငါၾကိဳးစား ၾကည့္ခဲ့မိရင္ အေကာင္းသား ဆိုတဲ့ ေနာင္တ ရေနျခင္း ကသာ တကယ့္ ႐ံႈးနိမ့္ျခင္း ျဖစ္တယ္ ။
ၾကိဳးစား အားထုတ္မႈ တစ္ခုရဲ ့ ေအာင္ျမင္မႈ ဆိုတာက ကိုယ့္ရဲ ့ ရည္မွန္းခ်က္ ေပၚမွာသာ မူတည္ တာပါ ။ အေျပးျပိဳင္ပြဲ တစ္ခုကို အေတြ ့အၾကံဳ႐ွိ ႐ံုဆိုတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ ့ ဝင္ျပိဳင္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ အတြက္ တာက စထြက္တာနဲ ့ သူ ့ရဲ ့ ရည္မွန္းခ်က္ ျပည့္ေနပါျပီး ။ ပန္းတိုင္ကို ေရာက္တဲ့ အထိ မေျပးႏိုင္ ရင္ေတာင္ သူရဲ ့ ၾကိဳးစားမႈဟာ ေအာင္ျမင္ ေနပါျပီး ။ ပန္းတိုင္ကို ေရာက္တဲ့ အထိ ေျပးႏိုင္ရမယ္ ဆိုတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ ့ ေျပးတဲ့ သူအတြက္က ေနာက္ဆံုး ကေန ပန္းဝင္လဲ သူဟာ ေအာင္ႏိုင္ သူပါပဲ ။ လူအခ်ိဳ ့ ကို ေက်ာ္ျပီး ပန္းဝင္ ႏိုင္ခဲ့ရင္ေတာ့ စာေမးပြဲမွာ ဂုဏ္ထူး ထြက္သလိုေပါ့ ။
ေ႐ွ ့ဆံုးကို ေရာက္မွ ၊ အရင္ဦးဆံုး လုပ္ႏိုင္မွ ေအာင္ႏိုင္သူ မဟုတ္ပါဘူး ။ ကိုယ့္ရဲ ့ ၾကိဳးစား အားထုတ္မႈ တစ္ခုဟာ လူအမ်ားက ေအာင္ႏိုင္ သူလို ့ သတ္မွတ္ထားတဲ့ စံေတြ ျပည့္မွ ေအာင္ျမင္တာ မဟုတ္ပါဘူး ။ ကိုယ့္လုပ္ရပ္ ေအာင္ျမင္တာလား ၊ ႐ံႈးနိမ့္တာလား ဆိုတာ ကိုယ့္ရဲ ့ ရည္မွန္းခ်က္ အတိုင္းအတာနဲ ့ပဲ ဆံုးျဖတ္ရမွာပါ ။ ေနာက္ဆံုးက ျဖစ္ေနပါေစ ကိုယ့္ရဲ ့ ရည္မွန္းခ်က္ ျပည့္ရင္ ကိုယ္ဟာ ေအာင္ႏိုင္သူ ပါပဲ ။
“ေလာကၾကီးက ေနတတ္ရင္ ေက်နပ္စရာ ၾကီးပါ”
Subscribe to:
Posts (Atom)