ဒုတိယ: ကဗ်ာ

Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts

Saturday, 22 May 2010

ငါ့အေၾကာင္း

ငါခ်န္ထားခံခဲ့ရတာ မဟုတ္ပါဘူး
ငါ့အျပစ္နဲ ့ငါ က်န္ေနခဲ့တာပါ…

ဘာမလုပ္ရဘူးဆိုတာ ငါသိခဲ့ပါတယ္
ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာကိုသာ မွန္ေအာင္ငါမေ႐ြးႏိုင္ခဲ့တာပါ…

အမွားေတြလုပ္လိုက္ ျပန္စလိုက္နဲ ့ပဲ
ငါ့ဘဝရဲ ့ စာမ်က္ႏွာေတြ ကုန္ေတာ့မယ္ …

တံခါးေပါက္ေတြ အမ်ားၾကီး႐ွိပါတယ္
မ်က္ႏွာဖံုးမ႐ွိတဲ့ ငါသာဝင္ခြင့္မရေသးတာပါ…

ေနတတ္ခဲ့လို ့ ငါေက်နပ္ေနတာမဟုတ္ေပမဲ့
ေက်နပ္တတ္ခဲ့လို ့ ငါေနတတ္ေနပါျပီး ။ ။

Saturday, 1 May 2010

မြန္ဆိုသည္မွာ

မြန္ဟူသမွ် -မ႐ွိရ ဟု
ဆုိၾကပါမူ - ေခါင္းယူေစျခင္း
လည္ကုိ စင္း၍ - ရွင္းလင္းခံမည္
မြန္သည္မြန္သာ - ျဖစ္ပါမည္

မြန္ေရး မြန္မွ - မလုပ္ရ ဟု
ဆုိၾကစဥ္လတ္ - လက္ကုိ ျဖတ္၍
ေျခထပ္ပုိင္းပါ - ႂကြင္းခႏၶာျဖင့္
ဆက္ကာလုပ္မည္ - မဆုတ္ျပီဟု

မြန္သည္ မြန္ေရး - လက္မေႏွး
မြန္မ်ဳိးေကာင္းရာ - ေတြးႀကံပါမူ
သံပူခြၽန္စုိက္ -ေခါင္းတြင္ ရုိက္၍
ယူႏႈိက္ဦးေႏွာက္ - ေခ်မႈန္းေဖ်ာက္ေစ
မေၾကာက္ေနရက္္ - ေသလမ္းထက္က
မြန္တြက္မြန္ဆက္ - ေတြးႀကံလွ်က္

( ႏိုင္ဥႆာ MNDF-LA )

(Kaowao Newsgroup မွ ကူးယူထား ျခင္းျဖစ္သည္)

Sunday, 28 March 2010

တစ္ခါတုန္းကဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္

ငါ့ဆီ ငါျပန္ေရာက္ပါေတာ့မလား
ေျမပံုၾကမ္းၾကည့္ျပီး
လွမ္းေလွ်ာက္ေနရတာ…ေမာလွျပီ။

ငါ့ကို ယံုပါ။
ငါဟာ…
လမ္းကူးရင္ေတာင္
မ်ဥ္းၾကားက ျဖတ္ကူးတတ္တဲ့
ေခြးေလေခြးလြင့္တစ္ေကာင္ပါ။

ငါ…မပစ္ခတ္ခဲ့ပါဘူး
ေလးၾကိဳးဆြဲရင္း
လက္ထဲက လြတ္ထြက္သြားတာပါ…
ငါ့ကို…ယံုပါ။

လူေတြဆီက မေတာင္းခဲ့ပါဘူး
ဘုရားက မေပးဘူးဆိုရင္ေတာင္
ဘုရားဆီကဘဲ ေတာင္းခဲ့သူပါ
ငါ့ကိုယံုပါ။

(ဖိနပ္မစီးထားတဲ့ ကေလးငယ္လိုပဲ…
ဘယ္သူကမွ…
အိမ္ထဲ၀င္ဖို ့ ငါ့ကိုမဖိတ္ခ်င္ၾကဘူး)

လက္တစ္ဖက္နဲ ့
ေခၚလို ့မရတဲ့ ေကာင္းကင္
လက္ႏွစ္ဖက္နဲ ့ လွမ္းေခၚေတာ့လည္း
အရာမထင္ဘူး။

ငါ…တတ္တဲ့ေျမၾကီးစကားနဲ ့
ေကာင္းကင္ၾကီးနားလည္ေအာင္
ေျပာမျပႏိုင္ခဲ့ဘူးေလ…။ ။

ကၽြန္ေတာ့္ အၾကိဳက္ဆံုး စာေရးဆရာ တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ “တာရာမင္းေ၀” ရဲ ့
“ေစာင္းၾကိဳးျပတ္႐ြာ မြန္းတည့္အလြန္(၄)နာရီ ” ဆိုတဲ့ လံုးခ်င္း ၀တၳဳ
ေနာက္ဆံုး မွာ ပါတဲ့ ကဗ်ာ ေလးပါ ။ ဖတ္ျပီးျပီးခ်င္း ကၽြန္ေတာ့္ကို
ခ်ကူးေရးျပီး အမွတ္တရသိမ္းထားခ်င္စိတ္ ေပၚလာေစတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။

အဲဒီ ကဗ်ာေလးေၾကာင့္ ၊ အဲဒီ လံုးခ်င္း၀တၳဳ ကို ကၽြန္ေတာ္ အမွတ္တရ
၀ယ္သိမ္းျဖစ္ခဲ့တယ္ ။ အဲဒီလို ၀ယ္သိမ္းခဲ့ လို ့လဲ အဲဒီ ကဗ်ာေလးက
ကၽြန္ေတာ့္ ဘ၀မွာ အမွတ္တရ တစ္ခုျဖစ္ေစခဲ့တယ္…

ၾကာေတာ့ၾကာပါျပီး ၊ ၾကာပါျပီးဆိုေပမဲ့လဲ ေ႐ွးေ႐ွးတုန္းကလို ့
ေျပာရေလာက္ေအာင္ ၾကာတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ။ အမွတ္တရ
သာမဟုတ္ ခဲ့ရင္ မွတ္မိမွာ မဟုတ္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္အတိုင္းအတာ တစ္ခုက
ဇာတ္လမ္းေလးပါ ။

ညေနခင္းတစ္ခုမွာ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ေျပာမထြက္တဲ့ စကားေတြ အစား
ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ကို ႏွင္းဆီပန္း အ၀ါေရာင္ေလး တစ္ပြင့္ေပးဖို ့
ကၽြန္ေတာ္ ၾကိဳးစားခဲ့ဖူးတယ္ ။ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ အေျခအေန တစ္ခုေၾကာင့္
မေပးျဖစ္ခဲ့ဘူး ။ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ အေျခအေန ဆိုတာ ကလဲ ကၽြန္ေတာ္ကသာ
မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တာပါ ။

အဲဒီညမွာပဲ ေကာင္မေလးက sorry ဆိုတဲ့ စကားနဲ ့အတူ ကၽြန္ေတာ့္ကို
ဖုန္းေခၚ ခဲ့တယ္ ။ အဲဒီညမွာ ေကာင္မေလးေျပာတဲ့ sorry ဆိုတာက
မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ေျပာင္းသြားတဲ့ အေျခအေနကို ၀မ္းနည္းလို ့မဟုတ္ဘဲ ၊
အားနာလို ့ေျပာတဲ့ sorry ဆိုတာ ေကာင္မေလးေရာ ၊ ကၽြန္ေတာ္ေရာ
သိေနခဲ့တယ္ ။

အဲဒီညမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ အမွတ္တရ သိမ္းထားခဲ့တဲ့ တာရာမင္းေ၀ ရဲ ့
ကဗ်ာေလး ကို ျပန္႐ွာ ျပီး ေကာင္မေလးဆီကိုပို ့ခဲ့ ဖူးတယ္။ ။

Saturday, 26 September 2009

၁၀ႏွစ္ေက်ာ္ ေမ့မရတဲ့ ကဗ်ာ

႐ွင့္ကိုမခ်စ္ ၊ ႐ွင္က်န္ရစ္ေတာ့
ဘာညာ ၊ ဘာညာ ေျပာလိုက္႐ံုနဲ ့
ဒီေကာင့္ အသည္း ခြဲလိုက္ႏိုင္ျပီး
မင္းမထင္နဲ ့ …

ေလနည္းနည္းစိုက္ ၊ မင္းေနာက္လိုက္လို ့
မင္းကိုခ်စ္တယ္ ေျပာခဲ့တာဟာ
စိတ္ကမပါ ၊ ကံစမ္းတာ …

ကြ်န္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ေရးထားတဲ့ ကဗ်ာမဟုတ္ပါဘူး ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ႏွစ္ေက်ာ္က
လိႈင္တကၠသိုလ္ ရဲ ့ လင္ေမွ်ာ္ကုန္း မွာ ကၽြန္ေတာ္တို ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္စု
ထိုင္ေနတုန္း ၊ ေက်ာင္းသားတစ္စု လာေရာင္းတဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္ထဲက ကဗ်ာ
တစ္ပုဒ္ပါ ။ ကဗ်ာေရး တဲ့သူ နဲ ့ ကဗ်ာနာမည္ ကိုေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး ။
စက္မႈတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားေတြစုထုတ္တဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္လို ့ ထင္ပါတယ္ ။
သူငယ္ခ်င္း ဝယ္လိုက္တဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္ကို ဟိုလွန္ ဒီလွန္လုပ္ရင္း ဒီကဗ်ာကို
ေတြ ့ေတာ့ၾကိဳက္လြန္းလို ့ ကဗ်ာစာအုပ္ကို ငွားျပီး ေမ့သလိုလုပ္္ျပီး ျပန္မေပး
ရေသးတာ ဒီေန ့ အထိဘဲ ။ ။