ပစၥည္း တစ္ခုခု ေပ်ာက္ရင္ ကိုယ့္ ဘာသာ အသံုးမက်လို ့ တေနရာရာမွာ က်ေပ်ာက္ခဲ့တာ မ်ိဳးက ကိစၥ မ႐ွိေပမဲ့ ၊ အခိုးခံ လိုက္ရတာ ဆိုရင္ေတာ့ ပစၥည္းလဲ အခိုးခံ ရတယ္ ငရဲလဲ ေရာက္ ရဦးမယ္ ။
ပစၥည္း အခိုးခံ ရျပီး ဆိုတာနဲ ့ ျဖစ္ႏိုင္ေခ် ႐ွိတဲ့ သူအားလံုးကို ကိုယ့္စိတ္က သံသယ ျဖစ္မိေတာ့မယ္ ။ တကယ္ယူ သြားတဲ့ သူကို စြပ္စြဲ မိတာ ကိစၥ မ႐ွိေပမဲ့ ၊ ဘာမွ မဆိုင္တဲ့ သူေတြကို စြပ္စြဲ မိတဲ့ အခါမွာ အလကားေနရင္း ငရဲၾကီးေတာ့မယ္ ။ ၀ဋ္ ဆိုတာ ကလဲ ႐ွိေသးတယ္ ။
သူခိုး ခိုးခံ ရတိုင္း ပစၥည္းကို ႏွေမ်ာ မိတာထက္ ၊ ငရဲ ေရာက္ရမဲ့ အျဖစ္ကို ပိုျပီး စိတ္ညစ္ရတယ္ ။ ။
Showing posts with label အေတြးမ်ား. Show all posts
Showing posts with label အေတြးမ်ား. Show all posts
Saturday, 28 October 2017
Tuesday, 26 September 2017
အမုန္းတရား
အမုန္းတရားကို အမုန္းတရားနဲ ့ တိုက္ရင္
ဘယ္သူပဲ ႏိုင္ႏိုင္ ၊ ေနာက္ ဆံုးမွာ အမုန္းတရားေတြပဲ က်န္ခဲ့ မယ္ ။
အႏိုင္ရဖို ့ တခုထဲကိုပဲ ၾကည့္မေန ၾကနဲ ့
ရည္႐ွည္အတြက္ ျဖစ္လာမဲ့ ရလဒ္ကိုလဲ မေမ့ၾကပါနဲ ့ ။
ဘယ္သူပဲ ႏိုင္ႏိုင္ ၊ ေနာက္ ဆံုးမွာ အမုန္းတရားေတြပဲ က်န္ခဲ့ မယ္ ။
အႏိုင္ရဖို ့ တခုထဲကိုပဲ ၾကည့္မေန ၾကနဲ ့
ရည္႐ွည္အတြက္ ျဖစ္လာမဲ့ ရလဒ္ကိုလဲ မေမ့ၾကပါနဲ ့ ။
ဘ၀ ဆိုတာ...
ဘ၀ ဆိုတာ ေရးျပီးသား စာအုပ္ တစ္အုပ္လား ? ဒီစကားက ငယ္ငယ္က ေတာ္ေတာ္ ေခါင္းစားခဲ့ ရတဲ့ စကားပါ ။ ကံ ကံရဲ ့ အက်ိဳးကို ယံုၾကည္တဲ့သူ ၊ ၀ဠ္ ဆိုတာကို နားလည္တဲ့သူ ၊ ေ႐ွးဘ၀ ေနာင္ဘ၀ (သံသရာ) ဆိုတာေတြကို လက္ခံတဲ့ သူတစ္ေယာက္ ဆိုရင္ အခုလက္႐ွိ ဘ၀ထဲက အေကာင္း အဆိုး ျဖစ္စဥ္ေတြ ေပၚမွာ အရင္ ဘ၀ အဆက္ဆက္က ပါလာတဲ့ အက်ိဳး သက္ေရာက္မႈေတြ ႐ွိေနတယ္ဆိုတာကို သံသယ ျဖစ္စရာ အေၾကာင္းမ႐ွိပါဘူး ။
ဒါဆိုရင္ ဘ၀ဆိုတာ ေရးထားျပီးသား စာအုပ္ တစ္အုပ္လား ? ဘာေတြပဲ လုပ္လုပ္ ၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကိဳးစား ၾကိဳးစား ျပင္လို ့ မရေတာ့ဘူးလား ? တခ်ိဳ ့ လူေတြက ေျပာၾကတယ္ ဘ၀ဆိုတာ ၾကိဳတင္ ဖတ္ခြင့္ မ႐ွိတဲ့ ေရးထားျပီးသား စာအုပ္တစ္အုပ္ ပါတဲ့ ။ ကၽြန္ေတာ့္ အျမင္ကေတာ့ ဘ၀ဆိုတာ ဘာမွ မေရးရေသးတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ပါ ။ ကိုယ္လုပ္သမွ်ကို မွတ္တမ္းတင္မဲ့ စာအုပ္ အလြတ္ တစ္အုပ္ပါ ။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္ေရးရမဲ့ မွတ္တမ္းထဲမွာ မလႊဲမေသြ ပါရမယ္လို ့ ၾကိဳတင္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာ တခ်ိဳ ့ ကေတာ့ ကံ ကံရဲ ့ အက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္ ပါလာခဲ့တယ္ ။
ငယ္ငယ္က ၾကားဖူးတဲ့ ပံုျပင္တစ္ခု ႐ွိတယ္ ။ ပံုျပင္ အစအဆံုးကို ေသခ်ာေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး ။ မွတ္မိ သေလာက္ကေတာ့ တခါက လူတစ္ေယာက္မွာ ေ႐ႊထီးေဆာင္းရမယ္ ဆိုတဲ့ လကၡဏာ ပါလာတယ္ ။ ေဗဒင္ ဆရာတိုင္းကလဲ သူ ့ကို က်ိန္းေသ ေ႐ႊထီးေဆာင္း ရမဲ့ ကံပါလာတယ္လို ့ ေဟာၾကတယ္ ။ အဲဒါနဲ ့ အဲဒီလူလဲ ဘာမွ မယ္မယ္ရရ မလုပ္ပဲ ေပေပေတေတ ေနတယ္ ။ အခ်ိန္႐ွိတိုင္း အရက္ေသာက္ျပီး အခ်ိန္ျဖဳန္းတယ္ ။ တေန ့ စုပ္စုပ္ျပတ္ျပတ္ နဲ ့ အဲဒီ အရက္သမားဟာ အမူးလြန္ျပီး လမ္းေဘးမွာလဲက် ေနတုန္း တိုင္းျပည္ အုပ္ခ်ဳပ္ ေနတဲ့ ဘုရင္ၾကီး တိုင္းခန္းလွည့္လည္ တာနဲ ့ ၾကံဳတယ္ ။ ဘုရင္ၾကီးက လမ္းေဘးမွာ လဲေနတဲ့ အဲဒီ အရက္သမား ေဘးနားကို ေရာက္ေတာ့ ဆင္ေပၚကေန လွမ္းျပီး အဲဒီအရက္သမားကို ငုပ္ၾကည့္လိုက္တယ္ ။ အဲဒီလို ဘုရင္ၾကီး ငုပ္ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘုရင္ၾကီး ေဆာင္းလာတဲ့ ေ႐ႊထီးရဲ ့ အရိပ္က အရက္သမားေပၚကို က်ျပီး ေ႐ႊထီးဟာ အရပ္သမားကို မိုးထားေပးသလို ျဖစ္သြားတယ္ ။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာပဲ တသက္လံုး အရက္ေသာက္ခဲ့တဲ့ ဒဏ္ ၊ ေပေပေတေတ ေနခဲ့တဲ့ဒဏ္ ေတြေၾကာင့္ အရက္သမားဟာ အသက္ထြက္သြားတယ္ ။
ပံုျပင္ထဲက အရက္သမားဟာ သူ ့ဘ၀မွာ ေ႐ႊထီးေဆာင္းရမဲ့ ကံပါလာခဲ့ေပမဲ့ ကံအေပၚကိုပဲ အားလံုးပံုအပ္ခဲ့လို ့ မေသခင္ ေ႐ႊထီးေဆာင္းခြင့္ ရခဲ့ေပမဲ့ အရက္သမား ဘ၀နဲ ့ပဲ ေသခဲ့ရတယ္ ။ သူသာ ကံအေပၚကို အျပည့္အ၀ အားမကိုးခဲ့ ပဲနဲ ့ ၾကိဳးစား အားထုတ္မႈေတြ ႐ွိခဲ့မယ္ဆိုရင္ သူေရႊထီးေဆာင္းရတဲ့ အေျခအေနက တျခား နည္းလမ္း တမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ ့ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ သြားႏိုင္တယ္ ။
အနာဂတ္မွာ ဘာမွ ၾကိဳတင္ သတ္မွတ္ထားတာ မ႐ွိပါဘူး ။ ကံ ကံရဲ ့ အက်ိဳးေၾကာင့္ အေၾကာင္းအရာ တခ်ိဳ ့နဲ ့ မလႊဲမေသြ ၾကံဳရမယ္ ဆိုေပမဲ့ ၊ ျဖစ္လာမဲ့ အက်ိဳးဆက္ေတြကေတာ့ ကိုယ့္ရဲ ့ ၾကိဳးစားမႈ အေပၚမွာပဲ မူတည္တာပါ ။
လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေကာင္းမႈေတြရဲ ့ ကံေၾကာင့္ ထီေပါက္ ခ်င္ေပါက္မယ္ ၊ အဲဒီ ထီေပါက္လို ့ ရတဲ့ ပိုက္ဆံ ကိုယ့္လက္ထဲမွာ ျမဲမျမဲကေတာ့ ကိုယ္ဘာဆက္ လုပ္မလဲ ဆို တဲ့ လုပ္ရပ္ ေပၚမွာပဲ မူတည္ခ်င္ မူတည္မယ္ ။ အသက္ ရာေက်ာ္ ေနရမဲ့ ကံပါလာ ပါတယ္ ၊ ဒါေပမဲ့ က်န္းက်န္းမာမာ နဲ ့ ေနရမွာလား ၊ အိပ္ရာထဲ လဲေနတဲ့ အေျခအေနနဲ ့ ျဖတ္သန္းရမွာလား ဆိုတာကေတာ့ ကံနဲ ့ ဆုိင္ခ်င္မွ ဆိုင္မယ္ ။ လူတိုင္းၾကား ဖူးတဲ့ စကား တစ္ခု ႐ွိတယ္ ။ ဖူးစာ မွန္ရင္ ဆံုကို ဆံုရမယ္တဲ့ ။ ဖူးစာကိုပဲ ယံုျပီး ထိုင္ေစာင့္ ေနရင္ေတာ့ ဦးရာလူနဲ ့ အရင္ပါသြားျပီးမွ ကိုယ္နဲ ့ ျပန္ဆံုရတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳးနဲ ့ ၾကံဳခ်င္ ၾကံဳရလိမ့္မယ္ ။
ကၽြန္ေတာ့္ အျမင္ကေတာ့ ဘ၀ဆိုတာ ေရးထားျပီးသား စာအုပ္ တစ္အုပ္ မဟုတ္ပါဘူး ။ ဘ၀ဆိုတာ အေကာင္းအဆိုး ဘယ္လို အေျခအေန မ်ိဳး နဲ ့ပဲ ၾကံဳလာလာ ကိုယ့္ အားထုတ္မႈရဲ ့ ရလဒ္ကို မွတ္တမ္းတင္မဲ့ စာအုပ္ အလြတ္ တစ္အုပ္ပါ ။ ။
ဒါဆိုရင္ ဘ၀ဆိုတာ ေရးထားျပီးသား စာအုပ္ တစ္အုပ္လား ? ဘာေတြပဲ လုပ္လုပ္ ၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကိဳးစား ၾကိဳးစား ျပင္လို ့ မရေတာ့ဘူးလား ? တခ်ိဳ ့ လူေတြက ေျပာၾကတယ္ ဘ၀ဆိုတာ ၾကိဳတင္ ဖတ္ခြင့္ မ႐ွိတဲ့ ေရးထားျပီးသား စာအုပ္တစ္အုပ္ ပါတဲ့ ။ ကၽြန္ေတာ့္ အျမင္ကေတာ့ ဘ၀ဆိုတာ ဘာမွ မေရးရေသးတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ပါ ။ ကိုယ္လုပ္သမွ်ကို မွတ္တမ္းတင္မဲ့ စာအုပ္ အလြတ္ တစ္အုပ္ပါ ။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္ေရးရမဲ့ မွတ္တမ္းထဲမွာ မလႊဲမေသြ ပါရမယ္လို ့ ၾကိဳတင္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာ တခ်ိဳ ့ ကေတာ့ ကံ ကံရဲ ့ အက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္ ပါလာခဲ့တယ္ ။
ငယ္ငယ္က ၾကားဖူးတဲ့ ပံုျပင္တစ္ခု ႐ွိတယ္ ။ ပံုျပင္ အစအဆံုးကို ေသခ်ာေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး ။ မွတ္မိ သေလာက္ကေတာ့ တခါက လူတစ္ေယာက္မွာ ေ႐ႊထီးေဆာင္းရမယ္ ဆိုတဲ့ လကၡဏာ ပါလာတယ္ ။ ေဗဒင္ ဆရာတိုင္းကလဲ သူ ့ကို က်ိန္းေသ ေ႐ႊထီးေဆာင္း ရမဲ့ ကံပါလာတယ္လို ့ ေဟာၾကတယ္ ။ အဲဒါနဲ ့ အဲဒီလူလဲ ဘာမွ မယ္မယ္ရရ မလုပ္ပဲ ေပေပေတေတ ေနတယ္ ။ အခ်ိန္႐ွိတိုင္း အရက္ေသာက္ျပီး အခ်ိန္ျဖဳန္းတယ္ ။ တေန ့ စုပ္စုပ္ျပတ္ျပတ္ နဲ ့ အဲဒီ အရက္သမားဟာ အမူးလြန္ျပီး လမ္းေဘးမွာလဲက် ေနတုန္း တိုင္းျပည္ အုပ္ခ်ဳပ္ ေနတဲ့ ဘုရင္ၾကီး တိုင္းခန္းလွည့္လည္ တာနဲ ့ ၾကံဳတယ္ ။ ဘုရင္ၾကီးက လမ္းေဘးမွာ လဲေနတဲ့ အဲဒီ အရက္သမား ေဘးနားကို ေရာက္ေတာ့ ဆင္ေပၚကေန လွမ္းျပီး အဲဒီအရက္သမားကို ငုပ္ၾကည့္လိုက္တယ္ ။ အဲဒီလို ဘုရင္ၾကီး ငုပ္ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘုရင္ၾကီး ေဆာင္းလာတဲ့ ေ႐ႊထီးရဲ ့ အရိပ္က အရက္သမားေပၚကို က်ျပီး ေ႐ႊထီးဟာ အရပ္သမားကို မိုးထားေပးသလို ျဖစ္သြားတယ္ ။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာပဲ တသက္လံုး အရက္ေသာက္ခဲ့တဲ့ ဒဏ္ ၊ ေပေပေတေတ ေနခဲ့တဲ့ဒဏ္ ေတြေၾကာင့္ အရက္သမားဟာ အသက္ထြက္သြားတယ္ ။
ပံုျပင္ထဲက အရက္သမားဟာ သူ ့ဘ၀မွာ ေ႐ႊထီးေဆာင္းရမဲ့ ကံပါလာခဲ့ေပမဲ့ ကံအေပၚကိုပဲ အားလံုးပံုအပ္ခဲ့လို ့ မေသခင္ ေ႐ႊထီးေဆာင္းခြင့္ ရခဲ့ေပမဲ့ အရက္သမား ဘ၀နဲ ့ပဲ ေသခဲ့ရတယ္ ။ သူသာ ကံအေပၚကို အျပည့္အ၀ အားမကိုးခဲ့ ပဲနဲ ့ ၾကိဳးစား အားထုတ္မႈေတြ ႐ွိခဲ့မယ္ဆိုရင္ သူေရႊထီးေဆာင္းရတဲ့ အေျခအေနက တျခား နည္းလမ္း တမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ ့ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ သြားႏိုင္တယ္ ။
အနာဂတ္မွာ ဘာမွ ၾကိဳတင္ သတ္မွတ္ထားတာ မ႐ွိပါဘူး ။ ကံ ကံရဲ ့ အက်ိဳးေၾကာင့္ အေၾကာင္းအရာ တခ်ိဳ ့နဲ ့ မလႊဲမေသြ ၾကံဳရမယ္ ဆိုေပမဲ့ ၊ ျဖစ္လာမဲ့ အက်ိဳးဆက္ေတြကေတာ့ ကိုယ့္ရဲ ့ ၾကိဳးစားမႈ အေပၚမွာပဲ မူတည္တာပါ ။
လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေကာင္းမႈေတြရဲ ့ ကံေၾကာင့္ ထီေပါက္ ခ်င္ေပါက္မယ္ ၊ အဲဒီ ထီေပါက္လို ့ ရတဲ့ ပိုက္ဆံ ကိုယ့္လက္ထဲမွာ ျမဲမျမဲကေတာ့ ကိုယ္ဘာဆက္ လုပ္မလဲ ဆို တဲ့ လုပ္ရပ္ ေပၚမွာပဲ မူတည္ခ်င္ မူတည္မယ္ ။ အသက္ ရာေက်ာ္ ေနရမဲ့ ကံပါလာ ပါတယ္ ၊ ဒါေပမဲ့ က်န္းက်န္းမာမာ နဲ ့ ေနရမွာလား ၊ အိပ္ရာထဲ လဲေနတဲ့ အေျခအေနနဲ ့ ျဖတ္သန္းရမွာလား ဆိုတာကေတာ့ ကံနဲ ့ ဆုိင္ခ်င္မွ ဆိုင္မယ္ ။ လူတိုင္းၾကား ဖူးတဲ့ စကား တစ္ခု ႐ွိတယ္ ။ ဖူးစာ မွန္ရင္ ဆံုကို ဆံုရမယ္တဲ့ ။ ဖူးစာကိုပဲ ယံုျပီး ထိုင္ေစာင့္ ေနရင္ေတာ့ ဦးရာလူနဲ ့ အရင္ပါသြားျပီးမွ ကိုယ္နဲ ့ ျပန္ဆံုရတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳးနဲ ့ ၾကံဳခ်င္ ၾကံဳရလိမ့္မယ္ ။
ကၽြန္ေတာ့္ အျမင္ကေတာ့ ဘ၀ဆိုတာ ေရးထားျပီးသား စာအုပ္ တစ္အုပ္ မဟုတ္ပါဘူး ။ ဘ၀ဆိုတာ အေကာင္းအဆိုး ဘယ္လို အေျခအေန မ်ိဳး နဲ ့ပဲ ၾကံဳလာလာ ကိုယ့္ အားထုတ္မႈရဲ ့ ရလဒ္ကို မွတ္တမ္းတင္မဲ့ စာအုပ္ အလြတ္ တစ္အုပ္ပါ ။ ။
Sunday, 27 August 2017
ေဆးမီးတို
ေဆးမီးတို လို ့ ဆိုေပမဲ့ အခုေျပာခ်င္တာ ေဆးကုသ တဲ့ အေၾကာင္းနဲ ့ ဘာမွ မဆိုင္ပါဘူး ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ေထာ္ေလာ္ကန္ ့လန္ ့ ႏိုင္တဲ့ အက်င့္ တစ္ခု အေၾကာင္းပါ ။ Boiler Room ဆိုတဲ့ ႐ုပ္႐ွင္ကားဟာ ကၽြန္ေတာ့္ အၾကိဳက္ဆံုး ႐ုပ္႐ွင္ကားေတြထဲက တစ္ကားပါ ။ ၾကည့္ျဖစ္ခဲ့တာ ၁၆ ႏွစ္ ေက်ာ္ေလာက္ ႐ွိျပီး ထင္တယ္ ။ အခု လက္႐ွိ နာမည္ၾကီး မင္းသားေတြ ျဖစ္တဲ့ Vin Diesel နဲ ့ Ben Affleck ပါေပမဲ့ အဲဒီကား မွာေတာ့ သူတို ့က အဓိက သ႐ုပ္ေဆာင္ေတြ မဟုတ္ၾကဘူး ။
အဓိက ဇာတ္လမ္းကေတာ့ Boiler Room လို ့ လူေတြ သိၾကတဲ့ တယ္လီဖုန္းနဲ ့ အစု႐ွယ္ရာေတြ လိမ္ေရာင္းျပီး ေငြေတြလိမ္ ေနၾကတဲ့ ကုမၸဏီေတြ အေၾကာင္းပါ ။ ဒါေပမဲ့ ဇာတ္လမ္းထဲက မင္းသား (အဓိက သ႐ုပ္ေဆာင္ Giovanni Ribisi) နဲ ့ သူ ့အေဖ ရဲ ့ စိတ္၀င္ စား စရာ အမွတ္တရ အျဖစ္တခုက ဒီကားကို ကၽြန္ေတာ့္ အၾကိဳက္ဆံုး ႐ုပ္႐ွင္ တကား ျဖစ္ေစခဲ့တာပါ ။
ဇာတ္လမ္း အလယ္ေလာက္မွာ မင္းသားက မင္းသမီးကို သူ ့အေဖနဲ့ ပတ္သက္တဲ့ အမွတ္တရ ေတြထဲက တစ္ခု အေၾကာင္း ေျပာျပတယ္ ။ သူ ၁၀ ႏွစ္သား အ႐ြယ္မွာ သူ ့ အေဖက သူ ့ကို စက္ဘီး အသစ္တစ္စီး ၀ယ္ေပးတယ္ ။ တေန ့ အဲဒီ စက္ဘီးေလးနဲ ့ လမ္းေပၚမွာ သူေဆာ့ေနရင္း ေျခေခ်ာ္ျပီး ေျခနင္းတန္နဲ ့ ႐ိုက္မိျပီး သူ ့ ေျခေထာက္ က်ိဳးသြားတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ စက္ဘီးက ခ်က္ခ်င္း ေမွာက္မသြားပဲ ကုန္းဆင္းေလး အတိုင္း ဆက္လိမ့္ သြားေနတယ္ ။ သူလဲ ေၾကာက္လန္ ့ျပီး စက္ဘီးေပၚက ခုန္ဆင္းလိုက္ေတာ့ ရပ္ထားတဲ့ ကားတစ္စီးရဲ ့ ေနာက္နားမွာ လဲက်သြားတယ္ ။ အဲဒီေနရာမွာ ျပန္မထ ႏိုင္ပဲ လဲက်ေနတာ နာရီ ၀က္ေလာက္ၾကာ သြားတယ္ ။
လမ္းထိပ္ ဖက္ကေန သူ ့နာမည္ကို ေအာ္ေခၚေနတဲ့ သူ ့ အေဖရဲ ့ အသံကို သူၾကားရတယ္ ။ သူ ့အေဖ လာေခၚေတာ့မယ္ ဆိုတာ သိေတာ့ သူေတာ္ေတာ္ေလး ေပ်ာ္သြားတယ္ ။ ကားနားကို ေရာက္လာတဲ့ သူ ့ အေဖကို သူေမာ့္ၾကည့္လိုက္တယ္ ။ ေသြးအိုင္ထဲ လဲေနတဲ့ သူ ့ကို ၾကည့္ျပီး ေျပာမျပ တတ္ေအာင္ နာက်င္ ေၾကကြဲ ေနတဲ့ သူ ့အေဖရဲ ့ မ်က္ႏွာကို ျမင္ေတာ့ ၊ သူ ့အေဖ သူ ့ကို ဘယ္ေလာက္ အထိ ခ်စ္သလဲဆိုတာကို ပထမဆံုး အၾကိမ္ သူ သတိျပဳမိ ခဲ့တယ္ ။
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ သူ ့အေဖက မတ္တပ္ ရပ္ေနတဲ့ အေနေထားကေန သူ ့အနားကို ကုန္းခ် လိုက္ျပီး သူ ့ မ်က္ႏွာကို ႐ုတ္တရက္ ျဖတ္႐ိုက္လိုက္တယ္ ။ ေျပာျပ ေနတာကို နားေထာင္ ေနတဲ့ မင္းသမီးက ဘာလို ့ လဲလို ့ ေမးေတာ့ ၊ မင္းသားက သူလဲ မေျပာ တတ္ဘူးတဲ့ ။ သူ ့ အေဖ သူ ့ကို စိတ္ဆိုး လို ့လဲ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္မယ္ ၊ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိလို ့ လဲ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္မယ္ ၊ သူ ့ကို အား မရလို ့လဲ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္ ၊ ဘာေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီ အေၾကာင္းကို သူ ဂ႐ုမစိုက္ ေတာ့ဘူးတဲ့ ။ သူအခု အခ်ိန္ထိ အမွတ္တရ နဲ ့ သတိရေန ေသးတာက အဲဒီေန ့က ေသြးအိုင္ထဲ လဲေနတဲ့ သူ ့ကို ၾကည့္ေနတဲ့ သူ ့အေဖရဲ ့ အၾကည့္တဲ့ ။
အဲဒီ အပိုင္းလဲ ျပီးေရာ သူ ့အေဖ သူ ့ကို ဘာလို ့ ႐ိုက္ရတာလဲ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းက ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ စိတ္၀င္စား စရာ ျဖစ္ခဲ့တယ္ ။ ဇာတ္လမ္း အဆံုးနားမွာ မင္းသားက သူ ့အေဖ ႐ံုးခန္းက စားပြဲေပၚမွာ ေထာင္ထားတဲ့ သူနဲ ့သူ ့အေဖ စက္ဘီးနားမွာ ရပ္ျပီး ႐ုိက္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုကို ကိုင္ျပီး ၊ သူ ၁၀ ႏွစ္သား တုန္းက အဲဒီေန ့ ကို မွတ္မိ ေသးလား? သူေျခေထာက္ က်ိဳး တဲ့ အျဖစ္ကိုေရာ မွတ္မိေသးလား? ဆိုျပီး သူ ့ အေဖ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ပံုစံနဲ ့ သားတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ အတြက္ ေတာင္းပန္ ရင္းနဲ ့ ငိုတယ္ ။ အေဖ ျဖစ္သူက အဲဒီ ေန ့ က အျဖစ္ အေၾကာင္းဘာမွ ဆက္မေျပာပဲ စကားလမ္း ေၾကာင္းက တျခား အေၾကာင္းေတြ ဖက္ေရာက္သြားတယ္ ။ အဲဒါနဲ ့ပဲ သူ ့အေဖ သူ ့ ကို အဲဒီေန ့က ႐ိုက္လိုက္တာ သူ ့ကို အားမရတဲ့ စိတ္ေၾကာင့္ ျဖစ္မယ္လို ့ ပဲ နားလည္ ထားလိုက္တယ္ ။
ကၽြန္ေတာ့္မွာ ႐ွိတဲ့ ေထာ္ေလာ္ကန္ ့လန္ ့ ႏိုင္တဲ့ အက်င့္တစ္ခု အေၾကာင္း ကို ၾကားျဖတ္ျပီး ေျပာ လိုက္ဦးမယ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို အျခားသူေတြက သူတို့ ၾကံဳေတြ ့ ေနရတဲ့ စိတ္ညစ္စရာေတြ ၊ အခက္အခဲေတြကို ေျပာျပလာတဲ့ အခါမွာ ကၽြန္ေတာ္ လုပ္တတ္တဲ့ ဘုက်က် အက်င့္ တစ္ခုက ၊ အဲဒီ သူေတြကို ပိုျပီး ဆိုး႐ြားတဲ့ အေျခအေန ေတြကိုေျပာျပ ျပီး တုန္ ့ျပန္ တတ္တယ္ ။ အဲဒီ အက်င့္ ေၾကာင့္လဲ အၾကိမ္ၾကိမ္ လူမုန္းခံခဲ့ရတယ္ ။
အလုပ္႐ွင္က ဆူလိုက္လို ့ မေက်မနပ္ ျဖစ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို နင့္ကို ဆူပဲဆူလိုက္တာ ကံေကာင္းတယ္ အလုပ္ထုတ္ လိုက္ရင္ ပိုဆိုးမယ္ ဆိုတာမ်ိဳး ၊ ေခ်ာ္လဲလို ့ ဒူးကြဲျပီး နာက်င္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို ဒူးကြဲတာ ေလာက္ပဲ ျဖစ္တာ ကံေကာင္းတယ္ ဒီထက္ဆိုးတာေတြ အမ်ားၾကီး ငါျမင္ဖူးတယ္ ဆိုတာမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ္ တုန္ ့ျပန္တတ္တယ္ ။ အဲဒီလို တုန္ ့ ျပန္တာကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ၾကားခ်င္မွာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာ သိတယ္ ။ သူတို ့ မမွား ဘူးလို ့ ေျပာတာမ်ိဳး ၊ သူတို ့ နဲ ့ အတူ ခံစားရ ပါတယ္ ဆိုတာမ်ိဳး ျပန္ေျပာတာကိုပဲ အားလံုး လိုလိုက ၾကားခ်င္ ၾကတယ္ ဆိုတာလဲ သိပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ တခါတခါ အေကာင္းဖက္က လွည့္ျပီး ေျပာေပးဖို ့ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အခါေတြ ႐ွိတယ္ ။ တခါတခါ ေျပာခ်င္ ေပမဲ့ ေျပာစရာ စကား ႐ွာမရတဲ့ အခါေတြ ႐ွိတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္က သူတို ့ လက္႐ွိ ၾကံဳေတြ ့ေနရတဲ့ အခက္အခဲေတြကို ထိုင္ေတြးျပီး စိတ္ညစ္ ေနမဲ့ အစား ၊ ခဏေလာက္ ေလးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ငါ ဒီေလာက္ပဲ ျဖစ္တာ ကံေကာင္းတယ္ကြာလို ့ သူတို ့ရဲ ့ အျမင္ေတြကို ေျပာင္းေပးလိုက္ ေစခ်င္တယ္ ။
အေပၚက ႐ုပ္႐ွင္ အေၾကာင္း ျပန္ဆက္ရရင္ ဇာတ္လမ္းဆံုး ခါနီးမွာ မင္းသားေၾကာင့္ သူ ့အေဖ အဖမ္းခံ ရတယ္ ။ သားျဖစ္တဲ့ သူက သူ ့အေဖနဲ ့ ဘာမွမဆိုင္ေၾကာင္း ရဲေတြကို ျငင္းတယ္ ။ ငိုျပီး ေတာင္းပန္ေနတဲ့ သား နားမွာ ထိုင္ျပီး အေဖျဖစ္သူက ေျပာတယ္ ။ အဲဒီေန ့က ကားနားမွာ မင္းကိုေတြ ့တဲ့ အခ်ိန္ဟာ ငါ့ ဘ၀မွာ စိတ္မေကာင္း အျဖစ္ရဆံုး အခ်ိန္ပါတဲ့ ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ငါလုပ္ခ်င္တာ တစ္ခုပဲ ႐ွိတယ္ ။ မင္းကို နာက်င္ေနတာေတြ အားလံုး ေမ့သြားေအာင္ လုပ္ေပး ေစခ်င္တယ္တဲ့ ။ အဲဒီေတာ့မွ သူဘာလို ့ သူ ့သားကို ႐ုတ္တရက္ ႐ိုက္လိုက္ တာလဲ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းမွန္ကို နားလည္ လိုက္တယ္ ။
အဲဒီလို တုန္ ့ျပန္တဲ့ ပံုက ေရာဂါ တစ္ခုကို ေဆးမီးတိုနဲ ့ ကုသ သလိုပါပဲ ၊ အခ်ိန္တိုတိုနဲ ့ ထိေရာက္မႈ ႐ွိသြားတဲ့ အခါလဲ ႐ွိတယ္ ။ ခဏတာ အတြက္ပဲ အဆင္ေျပ သြားတဲ့ အခါေတြလဲ ႐ွိတယ္ ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ ေသခ်ာတာ တစ္ခုက လက္႐ွိ ခံစားေနရတာေတြကို သက္သာ သြားေစမယ္ ၊ ခဏတာ ေမ့သြား ေစမယ္ ဆိုတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္ ။ အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ဘုက်က်နဲ ့ တုန္ ့ ျပန္ တတ္တဲ့ အဲဒီ အက်င့္ကိုလဲ ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္ “ေဆးမီးတို” လို ့ နာမည္ ေပးထားတယ္ ။ ။
အဓိက ဇာတ္လမ္းကေတာ့ Boiler Room လို ့ လူေတြ သိၾကတဲ့ တယ္လီဖုန္းနဲ ့ အစု႐ွယ္ရာေတြ လိမ္ေရာင္းျပီး ေငြေတြလိမ္ ေနၾကတဲ့ ကုမၸဏီေတြ အေၾကာင္းပါ ။ ဒါေပမဲ့ ဇာတ္လမ္းထဲက မင္းသား (အဓိက သ႐ုပ္ေဆာင္ Giovanni Ribisi) နဲ ့ သူ ့အေဖ ရဲ ့ စိတ္၀င္ စား စရာ အမွတ္တရ အျဖစ္တခုက ဒီကားကို ကၽြန္ေတာ့္ အၾကိဳက္ဆံုး ႐ုပ္႐ွင္ တကား ျဖစ္ေစခဲ့တာပါ ။
ဇာတ္လမ္း အလယ္ေလာက္မွာ မင္းသားက မင္းသမီးကို သူ ့အေဖနဲ့ ပတ္သက္တဲ့ အမွတ္တရ ေတြထဲက တစ္ခု အေၾကာင္း ေျပာျပတယ္ ။ သူ ၁၀ ႏွစ္သား အ႐ြယ္မွာ သူ ့ အေဖက သူ ့ကို စက္ဘီး အသစ္တစ္စီး ၀ယ္ေပးတယ္ ။ တေန ့ အဲဒီ စက္ဘီးေလးနဲ ့ လမ္းေပၚမွာ သူေဆာ့ေနရင္း ေျခေခ်ာ္ျပီး ေျခနင္းတန္နဲ ့ ႐ိုက္မိျပီး သူ ့ ေျခေထာက္ က်ိဳးသြားတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ စက္ဘီးက ခ်က္ခ်င္း ေမွာက္မသြားပဲ ကုန္းဆင္းေလး အတိုင္း ဆက္လိမ့္ သြားေနတယ္ ။ သူလဲ ေၾကာက္လန္ ့ျပီး စက္ဘီးေပၚက ခုန္ဆင္းလိုက္ေတာ့ ရပ္ထားတဲ့ ကားတစ္စီးရဲ ့ ေနာက္နားမွာ လဲက်သြားတယ္ ။ အဲဒီေနရာမွာ ျပန္မထ ႏိုင္ပဲ လဲက်ေနတာ နာရီ ၀က္ေလာက္ၾကာ သြားတယ္ ။
လမ္းထိပ္ ဖက္ကေန သူ ့နာမည္ကို ေအာ္ေခၚေနတဲ့ သူ ့ အေဖရဲ ့ အသံကို သူၾကားရတယ္ ။ သူ ့အေဖ လာေခၚေတာ့မယ္ ဆိုတာ သိေတာ့ သူေတာ္ေတာ္ေလး ေပ်ာ္သြားတယ္ ။ ကားနားကို ေရာက္လာတဲ့ သူ ့ အေဖကို သူေမာ့္ၾကည့္လိုက္တယ္ ။ ေသြးအိုင္ထဲ လဲေနတဲ့ သူ ့ကို ၾကည့္ျပီး ေျပာမျပ တတ္ေအာင္ နာက်င္ ေၾကကြဲ ေနတဲ့ သူ ့အေဖရဲ ့ မ်က္ႏွာကို ျမင္ေတာ့ ၊ သူ ့အေဖ သူ ့ကို ဘယ္ေလာက္ အထိ ခ်စ္သလဲဆိုတာကို ပထမဆံုး အၾကိမ္ သူ သတိျပဳမိ ခဲ့တယ္ ။
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ သူ ့အေဖက မတ္တပ္ ရပ္ေနတဲ့ အေနေထားကေန သူ ့အနားကို ကုန္းခ် လိုက္ျပီး သူ ့ မ်က္ႏွာကို ႐ုတ္တရက္ ျဖတ္႐ိုက္လိုက္တယ္ ။ ေျပာျပ ေနတာကို နားေထာင္ ေနတဲ့ မင္းသမီးက ဘာလို ့ လဲလို ့ ေမးေတာ့ ၊ မင္းသားက သူလဲ မေျပာ တတ္ဘူးတဲ့ ။ သူ ့ အေဖ သူ ့ကို စိတ္ဆိုး လို ့လဲ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္မယ္ ၊ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိလို ့ လဲ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္မယ္ ၊ သူ ့ကို အား မရလို ့လဲ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္ ၊ ဘာေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီ အေၾကာင္းကို သူ ဂ႐ုမစိုက္ ေတာ့ဘူးတဲ့ ။ သူအခု အခ်ိန္ထိ အမွတ္တရ နဲ ့ သတိရေန ေသးတာက အဲဒီေန ့က ေသြးအိုင္ထဲ လဲေနတဲ့ သူ ့ကို ၾကည့္ေနတဲ့ သူ ့အေဖရဲ ့ အၾကည့္တဲ့ ။
အဲဒီ အပိုင္းလဲ ျပီးေရာ သူ ့အေဖ သူ ့ကို ဘာလို ့ ႐ိုက္ရတာလဲ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းက ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ စိတ္၀င္စား စရာ ျဖစ္ခဲ့တယ္ ။ ဇာတ္လမ္း အဆံုးနားမွာ မင္းသားက သူ ့အေဖ ႐ံုးခန္းက စားပြဲေပၚမွာ ေထာင္ထားတဲ့ သူနဲ ့သူ ့အေဖ စက္ဘီးနားမွာ ရပ္ျပီး ႐ုိက္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုကို ကိုင္ျပီး ၊ သူ ၁၀ ႏွစ္သား တုန္းက အဲဒီေန ့ ကို မွတ္မိ ေသးလား? သူေျခေထာက္ က်ိဳး တဲ့ အျဖစ္ကိုေရာ မွတ္မိေသးလား? ဆိုျပီး သူ ့ အေဖ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ပံုစံနဲ ့ သားတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ အတြက္ ေတာင္းပန္ ရင္းနဲ ့ ငိုတယ္ ။ အေဖ ျဖစ္သူက အဲဒီ ေန ့ က အျဖစ္ အေၾကာင္းဘာမွ ဆက္မေျပာပဲ စကားလမ္း ေၾကာင္းက တျခား အေၾကာင္းေတြ ဖက္ေရာက္သြားတယ္ ။ အဲဒါနဲ ့ပဲ သူ ့အေဖ သူ ့ ကို အဲဒီေန ့က ႐ိုက္လိုက္တာ သူ ့ကို အားမရတဲ့ စိတ္ေၾကာင့္ ျဖစ္မယ္လို ့ ပဲ နားလည္ ထားလိုက္တယ္ ။
ကၽြန္ေတာ့္မွာ ႐ွိတဲ့ ေထာ္ေလာ္ကန္ ့လန္ ့ ႏိုင္တဲ့ အက်င့္တစ္ခု အေၾကာင္း ကို ၾကားျဖတ္ျပီး ေျပာ လိုက္ဦးမယ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို အျခားသူေတြက သူတို့ ၾကံဳေတြ ့ ေနရတဲ့ စိတ္ညစ္စရာေတြ ၊ အခက္အခဲေတြကို ေျပာျပလာတဲ့ အခါမွာ ကၽြန္ေတာ္ လုပ္တတ္တဲ့ ဘုက်က် အက်င့္ တစ္ခုက ၊ အဲဒီ သူေတြကို ပိုျပီး ဆိုး႐ြားတဲ့ အေျခအေန ေတြကိုေျပာျပ ျပီး တုန္ ့ျပန္ တတ္တယ္ ။ အဲဒီ အက်င့္ ေၾကာင့္လဲ အၾကိမ္ၾကိမ္ လူမုန္းခံခဲ့ရတယ္ ။
အလုပ္႐ွင္က ဆူလိုက္လို ့ မေက်မနပ္ ျဖစ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို နင့္ကို ဆူပဲဆူလိုက္တာ ကံေကာင္းတယ္ အလုပ္ထုတ္ လိုက္ရင္ ပိုဆိုးမယ္ ဆိုတာမ်ိဳး ၊ ေခ်ာ္လဲလို ့ ဒူးကြဲျပီး နာက်င္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို ဒူးကြဲတာ ေလာက္ပဲ ျဖစ္တာ ကံေကာင္းတယ္ ဒီထက္ဆိုးတာေတြ အမ်ားၾကီး ငါျမင္ဖူးတယ္ ဆိုတာမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ္ တုန္ ့ျပန္တတ္တယ္ ။ အဲဒီလို တုန္ ့ ျပန္တာကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ၾကားခ်င္မွာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာ သိတယ္ ။ သူတို ့ မမွား ဘူးလို ့ ေျပာတာမ်ိဳး ၊ သူတို ့ နဲ ့ အတူ ခံစားရ ပါတယ္ ဆိုတာမ်ိဳး ျပန္ေျပာတာကိုပဲ အားလံုး လိုလိုက ၾကားခ်င္ ၾကတယ္ ဆိုတာလဲ သိပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ တခါတခါ အေကာင္းဖက္က လွည့္ျပီး ေျပာေပးဖို ့ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အခါေတြ ႐ွိတယ္ ။ တခါတခါ ေျပာခ်င္ ေပမဲ့ ေျပာစရာ စကား ႐ွာမရတဲ့ အခါေတြ ႐ွိတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္က သူတို ့ လက္႐ွိ ၾကံဳေတြ ့ေနရတဲ့ အခက္အခဲေတြကို ထိုင္ေတြးျပီး စိတ္ညစ္ ေနမဲ့ အစား ၊ ခဏေလာက္ ေလးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ငါ ဒီေလာက္ပဲ ျဖစ္တာ ကံေကာင္းတယ္ကြာလို ့ သူတို ့ရဲ ့ အျမင္ေတြကို ေျပာင္းေပးလိုက္ ေစခ်င္တယ္ ။
အေပၚက ႐ုပ္႐ွင္ အေၾကာင္း ျပန္ဆက္ရရင္ ဇာတ္လမ္းဆံုး ခါနီးမွာ မင္းသားေၾကာင့္ သူ ့အေဖ အဖမ္းခံ ရတယ္ ။ သားျဖစ္တဲ့ သူက သူ ့အေဖနဲ ့ ဘာမွမဆိုင္ေၾကာင္း ရဲေတြကို ျငင္းတယ္ ။ ငိုျပီး ေတာင္းပန္ေနတဲ့ သား နားမွာ ထိုင္ျပီး အေဖျဖစ္သူက ေျပာတယ္ ။ အဲဒီေန ့က ကားနားမွာ မင္းကိုေတြ ့တဲ့ အခ်ိန္ဟာ ငါ့ ဘ၀မွာ စိတ္မေကာင္း အျဖစ္ရဆံုး အခ်ိန္ပါတဲ့ ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ငါလုပ္ခ်င္တာ တစ္ခုပဲ ႐ွိတယ္ ။ မင္းကို နာက်င္ေနတာေတြ အားလံုး ေမ့သြားေအာင္ လုပ္ေပး ေစခ်င္တယ္တဲ့ ။ အဲဒီေတာ့မွ သူဘာလို ့ သူ ့သားကို ႐ုတ္တရက္ ႐ိုက္လိုက္ တာလဲ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းမွန္ကို နားလည္ လိုက္တယ္ ။
အဲဒီလို တုန္ ့ျပန္တဲ့ ပံုက ေရာဂါ တစ္ခုကို ေဆးမီးတိုနဲ ့ ကုသ သလိုပါပဲ ၊ အခ်ိန္တိုတိုနဲ ့ ထိေရာက္မႈ ႐ွိသြားတဲ့ အခါလဲ ႐ွိတယ္ ။ ခဏတာ အတြက္ပဲ အဆင္ေျပ သြားတဲ့ အခါေတြလဲ ႐ွိတယ္ ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ ေသခ်ာတာ တစ္ခုက လက္႐ွိ ခံစားေနရတာေတြကို သက္သာ သြားေစမယ္ ၊ ခဏတာ ေမ့သြား ေစမယ္ ဆိုတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္ ။ အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ဘုက်က်နဲ ့ တုန္ ့ ျပန္ တတ္တဲ့ အဲဒီ အက်င့္ကိုလဲ ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္ “ေဆးမီးတို” လို ့ နာမည္ ေပးထားတယ္ ။ ။
Sunday, 20 November 2016
ယံုၾကည္မႈ ၂
ကၽြန္ေတာ္
၁၀ တန္း ႏွစ္ တုန္းက တက္ခဲ့ ဖူးတဲ့ ရူပေဗဒ က်ဴရွင္ တစ္ခုက ဆူးေလ ဘုရား နားကပါ ။ ဘုရားေတြ
နဲ ့ ပတ္သက္ျပီး ဆရာ ေျပာဖူးတဲ့ ဟာသ တစ္ခုကို “ငုတ္တုတ္ ဗုဒၶ“ ဆိုျပီး ကၽြန္ေတာ္ post တစ္ခု ေရးဖူး ပါတယ္ ။ ဆရာ
က ဘိုးေတာ္ မယ္ေတာ္ ကိုးကြယ္ မႈေတြကို ျပင္းျပင္း ထန္ထန္ ေ၀ဖန္ တတ္တယ္ ။ ဆရာ ေျပာတာက
ဘိုးေတာ္ မယ္ေတာ္ ဆိုျပီး ၾကည့္လိုက္ရင္ အရက္ ၾကိဳက္တဲ့ သူနဲ ့ ၊ ေလာင္းကစား သမားနဲ
့ ၊ ၾကက္တိုက္တဲ့ သူနဲ ့ ၊ သူတို ့ကို ကိုးကြယ္တဲ့ သူေတြက သူတို ့ကို ေဆးလိပ္တို ့
၊ အရက္တို ့ ဆက္ရ တယ္တဲ့ ။ ေလးစား ၾကည္ညို
စရာေတြ တစ္ခုမွ မရွိ ဘူးတဲ့ ၊ ကိုးကြယ္ဖို ့ မသင့္တဲ့ သူေတြတဲ့ ။
ယံုယံု ၾကည္ၾကည္နဲ
့ ကိုးကြယ္ေန ၾကတဲ့ သူေတြကို မွားတယ္ မွန္တယ္လို ့ ကၽြန္ေတာ္ ျငင္းခုန္မွာ မဟုတ္ ေပမဲ့
၊ ဆရာ ရည္ရြယ္ျပီး ေျပာတဲ့ ဘိုးေတာ္ မယ္ေတာ္ အခ်ိဳ ့ အေပၚ ဆရာ့ရဲ ့ အျမင္ကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္
ေထာက္ခံတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ဘိုးေတာ္ေတြ ၊ မယ္ေတာ္ေတြ တန္ခိုးရွင္ေတြ ရွိတာကို
ယံုၾကည္ ပါတယ္ ။ ၾကံဳလို ့ ဘိုးဘိုးၾကီး နတ္နန္းတို ့ ဘာတို ့ မွာ ဦးခ်ျပီး ဆုေတာင္း
လိုက္တာက လြဲရင္ သီးသီး ျခားျခား ေတာ့ ဘိုးေတာ္ ၊ မယ္ေတာ္ ေတြကို ထူးထူးေထြေထြ ကိုးကြယ္
မႈ မရွိပါဘူး ။ ဒါေပမဲ့လဲ မွတ္မွတ္ ရရ အျဖစ္ ႏွစ္ခု ကၽြန္ေတာ့္မွာ
ရွိခဲ့ ဖူးတယ္ ။
ျမန္မာ ျပည္မွာ
အေခါက္ေရ အမ်ားဆံုး ကၽြန္ေတာ္ သြားခဲ့ ဖူးတဲ့ ခရီးက က်ိဳက္ထီးရိုး ဘုရား ဖူးပါ ။ က်ိဳက္ထီး
ရိုး ေဒသဟာ တန္ခိုးၾကီး ဘုရားတည္ရွိရာ ေဒသ ျဖစ္သလို ၊ နတ္ရိုးရာ ကိုးကြယ္မႈ အားေကာင္းတဲ့
ေဒသ တစ္ခု လဲ ျဖစ္ပါတယ္ ။ မွတ္မွတ္ ရရ အျဖစ္ တစ္ခု ကေတာ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္စုနဲ ့ သြားျဖစ္ခဲ့တဲ့
က်ိဳက္ထီးရိုး ခရီးတစ္ခု မွာပါ ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္စု ရေသ့ေတာင္ ကို သြားမယ္ဆိုျပီး
တည္းေနတဲ့ ထမင္းဆိုင္ ကေန ထြက္လာခဲ့ ၾကတယ္ ။ ဘုရား ရင္ျပင္ေတာ္ အေက်ာ္ေလး ေရာက္ေတာ့
ေတာလမ္းကေန တက္လာတဲ့ ဘုန္းၾကီး တစ္ပါးကို ေတြ ့ တယ္ ။ ဒီေတာလမ္းက ဘယ္ကို သြားတာလဲ ဘုန္းဘုန္း
ဆိုျပီး ေမးၾကည့္ေတာ့ ဘုန္းဘုန္း ေက်ာင္းက အဲဒီ ေအာက္နားေလးမွာတဲ့ ၊ ကၽြန္ေတာ္တို ့က
ရေသ့ေတာင္ကို သြားမလို ့ ဆိုေတာ့ ဒီလမ္းကေန
ရေသ့ေတာင္ကို သြားခ်င္လဲ ရတယ္ ပိုနီးတယ္တဲ့
။ အဲဒါနဲ ့ပဲ ကၽြန္ေတာ္တို ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္စု ရေသ့ေတာင္ကို ေတာလမ္းက သြားဖို ့ ဆံုးျဖတ္လိုက္
ၾကတယ္ ။
မသြားခင္မွာ
သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္က ေရႊနန္းက်င္ နတ္နန္းကို သြားခ်င္တယ္ ၊ သူ ့အိမ္က မွာလိုက္တာေလး
အရင္ သြားလုပ္ခ်င္တယ္ ဆိုေတာ့ က်န္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေတြက ေတာလမ္းကို ဆင္းတဲ့ ေနရာ နားမွာ
ေစာင့္က်န္ ခဲ့ျပီး ကၽြန္ေတာ္ရယ္ သူရယ္ ေရႊနန္းက်င္ နတ္နန္းကို ထြက္လာခဲ့တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္
ျမင္သေလာက္ ကေတာ့ ေရႊနန္းက်င္ နတ္နန္းကို လာတဲ့ သူအမ်ားစုက က်န္းမာေရး အတြက္ ဆုလာေတာင္း
ၾကတာပါ ။ ေခါင္းကိုက္ ေနတဲ့ လူနာ အတြက္ ရုပ္တုေခါင္းကို ကိုင္ျပီး ေရာဂါ ေပ်ာက္ကင္း
ေအာင္ ဆုေတာင္း ၾကတယ္ ။ ေျခလက္ ေ၀ဒနာ ေတြ အတြက္
ေျခလက္ ေတြကို ကိုင္ျပီး ဆုေတာင္း တတ္ၾကတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း ကလဲ သူ ့အိမ္ကမွာ
လိုက္တဲ့ အတိုင္း လွဴစရာ ရွိတာလွဴျပီး သူ ့
အဖိုးရဲ ့ က်န္းမာေရးအတြက္ ဆုလာေတာင္း တာပါ ။ ကၽြန္ေတာ္လဲ သူနဲ ့ အတူတူ လိုက္လာျပီးမွ
ဘာဆုေတာင္းရမွန္း မသိတာနဲ ့ အခု ေတာလမ္းကေန သြားမဲ့ ခရီးလမ္းမွာ ကၽြန္ေတာ္တို ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ
အႏၱရာယ္ ကင္းပါေစ လို ့ ပဲ ဆုေတာင္း လိုက္တယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္တို
့ အုပ္စု ေတာလမ္းထဲ စဆင္းျပီး ဘုန္းဘုန္းရဲ ့ ေက်ာင္းကို ေက်ာ္ျပီး
မၾကာခင္မွာပဲ မွားျပီး ဆိုတာ အားလံုး သိလိုက္ ၾကတယ္ ။ လမ္းက
လူအမ်ား သြားလာ ေနတဲ့ လမ္းမဟုတ္ တဲ့ အတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကမ္းပါတယ္ ။ လမ္း ညႊန္ေတြလဲ
မရွိ သလို ၊ ကိုယ္ သြားေနတဲ့ လမ္း နဲ ့ ေရာက္ခ်င္တဲ့ ေနရာ မွန္ေန လား ၊ မွားေနလား ဆိုတာလဲ
မသိႏိုင္ ပါဘူး ။ အခ်ိဳ ့ေနရာ ေတြက သြားသာ သြားေနၾကတယ္ လူသြား လမ္း ဟုတ္မဟုတ္ ေတာင္
မေသခ်ာ ပါဘူး ။ ေတာင္ေပၚကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ မွန္တယ္လို ့ ထင္တဲ့ ဖက္ကို ရမ္းသန္းျပီး
သြားလိုက္နဲ ့ ေတာင္ေအာက္ကို မွန္းျပီး ဆင္းခဲ့ၾကတယ္ ။ ေတာင္အဆင္း လမ္းေတြက ေတာ္ေတာ္ေလး
မတ္တယ္ ။ အဆင္းတုန္း ကေတာ့ သိပ္ မပင္ပန္းပဲ ဆင္းႏိုင္ ခဲ့ၾကေပမဲ့ ေနာက္ျပန္လွည့္ ဖို
့ ၾကိဳးစားတဲ့ အခါမွာေတာ့ ငါတို ့ ေတာ့ ကိုယ့္ ဒုကၡ ကိုယ္ရွာ မိျပီး ဆိုတာ သိလိုက္
ၾကတယ္ ။ လာလမ္းအတိုင္း ျပန္တက္ဖို ့ မလြယ္ မွန္းသိလိုက္ ၾကေတာ့ ေရွ့ကိုသာ ဆက္ျပီး ဆင္းခဲ့ၾကတယ္ ။
ေတာင္ေအာက္္ေျခကို အေပၚက လွမ္းၾကည့္တုန္း ကေတာ့ နီးနီးေလး
လို ့ ထင္ခဲ့ေပမဲ့ တကယ္ တမ္း ဆင္းေတာ့ ေတာင္ေအာက္ေျခကို ေရာက္ေနျပီးလား ၊ အဆင္းလမ္းမွာ
ပဲရွိေနေသးလား ၊ အျခားေတာင္ တစ္ခုကို ျပန္တက္ ေနျပီးလား မေသခ်ာပဲ အတက္အဆင္း လမ္းေတြနဲ့
ပဲ ေတာထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ ၾကာသြား ၾကတယ္ ။ ကိုယ္မွန္တယ္ ထင္တဲ့ လမ္းဖက္ကို ရမ္းျပီး သြားေန
ၾကရင္းနဲ ့ ၂ နာရီေလာက္ သာၾကာသြားတယ္ ရေသ့ေတာင္နဲ ့ ပိုပို ျပီးေ၀းသြား သလို ျဖစ္ေနတယ္
။ ကိုယ္ဘယ္ေနရာ ေရာက္ေနမွန္း လဲ ဘယ္သူမွ မသိၾက သလို ၊ ကိုယ္သြားေနတဲ့ လမ္းက မွန္ေနလား
မွားေနလား ဆိုတာကိုလဲ ဘယ္သူမွ မေသခ်ာ ၾကဘူး ။ က်ိဳက္ထီးရိုး တ၀ိုက္က ေတာင္တိုင္း လိုလိုမွာ
ဘုရားေတြ ရွိတယ္ ၊ ရေသ့ေတာင္ နဲ ့ လမ္းလြဲ ေနရင္ေတာင္ လမ္းဆံုးရင္ေတာ့ ဘုရား တစ္ဆူဆူ
ဒါမွမဟုတ္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း တစ္ခုခုကိုေတာ့ က်ိန္းေသ ေတြ ့ လိမ့္မယ္ ။ အဲဒီေတာ့မွ လမ္းေမးျပီး
ျပန္မယ္ ဆိုျပီး ေရွ့ဆက္ ခဲ့ ၾကတယ္ ။
ေတာထဲမွာ လူတစ္ေယာက္မွ မေတြ ့ခဲ့ ေပမဲ့ စမ္းေခ်ာင္း တစ္ခုနဲ
့ ေဆာက္လက္စ ဇရပ္ ေသးေသးေလး တစ္ခု ကိုေတာ့ ေတြ ့ခဲ့တယ္ ။ ေတာ္ေတာ္ေလး ပင္ပန္း ေနျပီး
ျဖစ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္စု ေတာထဲမွာ လမ္းျမင္တိုင္း ေလွ်ာက္သြားေနရင္းနဲ
့ လမ္းဆံု တစ္ခုကို ေရာက္လာတယ္ ။ အရင္လမ္းဆံု ေတြတုန္းက ေတာင္ေပၚကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္
၊ လမ္းမွန္ တယ္လို ့ ထင္တဲ့ ဖက္ကို လြယ္လြယ္ေလး ေရြးလိုက္ လုပ္ခဲ့ ၾကေပမဲ့ ဒီတစ္ခါေတာ့
အားလံုးလဲ ပင္ပန္းေန ၾကျပီးျဖစ္လို ့ လမ္းမွား ေရြးမိ မွာကို ေၾကာက္ေန ၾကတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္က
အေၾကြေစ့ နဲ ့ ပန္းေခါင္း လွန္ျပီး ေရြးမယ္ ဆိုေတာ့ အားလံုး သေဘာတူ ၾကတယ္ ။ အေၾကြေစ့
မေျမာက္ခင္ ေရႊနန္းက်င္ နတ္နန္းမွာ ဒီခရီး လမ္းအတြက္ အႏၱရယ္ ကင္းဖို ့ ဆုေတာင္း ခဲ့တာကို
သတိရ မိလို ့ စိတ္ထဲကေန ဒီတစ္ခါေတာ့ အနီးဆံုး လမ္းအမွန္ကို ေရြးမိပါေစ လို ့ ဆုေတာင္း
ျဖစ္လိုက္တယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ ေရြးလိုက္တဲ့ လမ္းအတိုင္း သြားျပီး မၾကာခင္မွာပဲ
သစ္ခုတ္ေနတဲ့ သူ ၂ ေယာက္နဲ ့ ေတြ ့ တယ္ ။ လူအသြား အလာ မရွိသေလာက္ နည္းတဲ့ ေတာလမ္း အတိုင္း
ထြက္လာတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့ အုပ္စုကို ၾကည့္ျပီး အ့ံၾသ ေနၾကတယ္ ။ သူတို ့ ကို ေမးၾကည့္ေတာ့
ဒီလမ္း အတိုင္း ဆက္သြား ရင္ ရေသ့ေတာင္ေျခ စခန္းကို ေရာက္တယ္ လို ့ လမ္းညႊန္ ေပးလိုက္တယ္
။ အဲဒီလို နဲ ့ပဲ ပံုမွန္ လမ္းအတိုင္း သြားရင္
နာရီပိုင္း ေတာင္ မၾကာတဲ့ ရေသ့ေတာင္ေျခ စခန္းကို သြားတဲ့ ခရီးက ၊ နီးခ်င္လို ့ လွ်ာရွည္ျပီး ေတာလမ္းက ဆင္းလာမိတဲ့
ကၽြန္ေတာ္တို ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ အတြက္ေတာ့ ေတာထဲမွာ ၄ နာရီေလာက္ ၾကာခဲ့တယ္ ။
ညဖက္ ရင္ျပင္ ေပၚမွာ ထိုင္ေနၾကရင္း ေန ့ခင္းက လမ္းမွားတဲ့
အေၾကာင္းေတြ ျပန္ေျပာ ေနၾကတာကို ၾကားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ေဘးနားမွာ ထိုင္ေနတဲ့ ဘုရားေပၚက
၀န္ထမ္း ျဖစ္ပံု ရတဲ့ လူၾကီး တစ္ေယာက္က မင္းတို ့ ကံေကာင္းတယ္ ၊ လမ္းမွားျပီး အခန္
့ မသင့္ရင္ ဒီေတာထဲမွာ ျဖတ္သြားတတ္တဲ့ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ ့နဲ ့ ေတြ ့ႏိုင္ တယ္တဲ့ ။
အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းက အစိုးရ နဲ ့ ဘယ္လက္နက္ ကိုင္အဖြဲ ့မွ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ယူထားတာ မရွိ
ေသးတဲ့ ကာလပါ ။ သူေျပာ သလို အဖြဲ ့ နဲ ့ ေတာထဲမွာ ဆံုမိခဲ့ ရင္ ဘာျဖစ္မလဲ ဆိုတာ ဘယ္သူမွ
မသိႏိုင္ သလို ၊ ပန္းေခါင္း ေျမွာက္ တုန္းကသာ အျခား လမ္း တစ္ဖက္ကို ေရြးမိခဲ့ ရင္လဲ
ကၽြန္ေတာ္တို ့ေတြ ေတာထဲမွာ ဘယ္ေလာက္ ထပ္္ ၾကာျပီး ဘယ္ေနရာကို ေရာက္သြားမလဲ ဆိုတာ ဘယ္သူမွ
မေျပာႏိုင္ပါ ။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ အဲဒီေန ့က ကံေကာင္းခဲ့ ၾကတယ္ ။ လိုရာ အရပ္ကို
အႏၱရာယ္ ကင္းကင္းနဲ ့ ေရာက္ခဲ့ ၾကတယ္ ။ ေတြ ့ကရာ စမ္းေခ်ာင္းထဲ က ေရေတြ အလြယ္ တကူ ခပ္ေသာက္ခဲ့
ၾကေပမဲ့လဲ ေရာဂါ ကင္းခဲ့ ၾကတယ္ ။ ပန္းေခါင္း လွန္ျပီး ေရြးခ်ယ္ ခဲ့တဲ့ လမ္းကလဲ လမ္းအမွန္
ျဖစ္ခဲ့တယ္ ။ အျဖစ္ အပ်က္ အားလံုးက တိုက္ဆိုင္ မႈ သက္သက္ ေတြပဲ ျဖစ္ ခ်င္လဲ ျဖစ္မယ္
၊ ကၽြန္ေတာ္ ဆုေတာင္း မိတဲ့ နတ္ေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၊ အျခား သူေတာ္စင္ ေတြကပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္
တို ့ကို အႏၱရယ္ ကင္းေအာင္ ၾကည့္ရႈ ေပးခဲ့ တာလဲ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္မယ္ ၊ ဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုတာ
ဘယ္သူမွ ေသခ်ာ မေျပာ ႏိုင္ေပမဲ့ အဲဒီ ေန ့က နတ္ရိုးရာ ေတြကို ကိုးကြယ္မႈ မရွိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္
ေတာင္းခဲ့တဲ့ ဆု ၂ ခုနဲ ့ တိုက္တိုက္ ဆိုင္ဆိုင္ပဲ ကၽြန္ေတာ္တို ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္စု
အႏၱရာယ္ ကင္း ခဲ့ ၾကတယ္ ။ ပန္းေခါင္း လွန္ျပီး ေရြးခ်ယ္ခဲ့ တဲ့ လမ္းကလဲ ရေသ့ ေတာင္ေျခကို
သြားတဲ့ လမ္းအမွန္ ျဖစ္ေန ခဲ့တယ္ ။ ။
ေနာက္ထပ္ မွတ္မွတ္ရရ အျဖစ္ တစ္ခုကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ၁၀ တန္းေျဖျပီး
ခါစ အခ်ိန္ တုန္းကပါ ။ ကၽြန္ေတာ္ ၁၀ တန္း စာေမးပြဲ ေျဖတုန္းက ေန ့တုိင္း လိုလို ေသခ်ာ
မေျဖႏိုင္ခဲ့ဘူး ။ ေနာက္ဆံုး ရက္ေျဖျပီး စာေမးပြဲ ခန္းထဲက ျပန္ထြက္လာတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္
မ်က္ႏွာက မငိုရံု တမယ္ျဖစ္ေနတယ္ လို ့ေတာင္ သူငယ္ခ်င္း အခ်ိဳ ့ ကေျပာျပတယ္ ။ မေျဖႏိုင္တာမွ
တရက္ထဲ မကေတာ့ ေအာင္မွာလား ၊ က်မွာလား ဆိုတာေတာင္ ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္ မေသခ်ာ ျဖစ္ေနတဲ့
အခ်ိန္ပါ ။
စာေမးပြဲ ျပီးကာစ ရက္ပိုင္း အလြန္ပဲ ရွိအံုးမယ္ စာေမးပြဲ
အတြက္ စိတ္ညစ္ေနလို ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ ့ ဘုရားသြားဖို ့ အိမ္ေရွ ့ နားမွာ သူငယ္ခ်င္းကို
ရပ္ေစာင့္ေနတုန္း ေယာဂီ ၀တ္စံုနဲ ့ ပိုက္ဆံ လိုက္ ေတာင္းတတ္တဲ့ အသက္ ခပ္ၾကီးၾကီး အေဒၚၾကီး
တစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ္ ရပ္ေနတဲ့ ဖက္ကို ပလက္ေဖာင္း အတိုင္း ေလွ်ာက္လာ ေနတာ သတိထား လိုက္မိတယ္
။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ လမ္းထဲ ကေန သူ ျဖတ္သြားတာ ခဏခဏ ကၽြန္ေတာ္ ျမင္ဖူးပါတယ္ ။ လက္ဖက္ရည္
ဆိုင္ထိုင္ေန ရင္းလဲ သူပိုက္ဆံ လိုက္ေတာင္း ေနတာ ခဏခဏ ကၽြန္ေတာ္ ေတြ ့ဖူးတယ္ ။ လက္ဖက္ဆိုင္
ထိုင္ေနတုန္း သူလာေတာင္းရင္ အျမဲ တမ္း မဟုတ္ ေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ေပးဖူးတဲ့ အခါေတြ ရွိပါတယ္
။ လူေတြက ပိုက္ဆံ ေပးေပး မေပးေပး သူကေတာ့ ေတာင္းျပီးတိုင္း ဆုေပးတတ္တယ္ ။ သူကၽြန္ေတာ့္နား
ေရာက္လာေတာ့ အိပ္ကပ္ထဲက ပိုက္ဆံ အခ်ိဳ ့ကို ႏႈိက္ျပီး လွမ္းေပးမိတယ္ ။ ဒီေန ့ေတာ့ ထူးထူးျခားျခား
အရင္တုန္း ကလို ဆုေတာင္းမေပးပဲ ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္ႏွာ ကို ၾကည့္ျပီး သား စားေမးပြဲ မေျဖႏိုင္လို
့ စိတ္ညစ္ေန တာလား လို ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမးတယ္ ။
သူ ့ အေမးကို အံ့ၾသ ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ ျပန္မေျဖ ခင္မွာပဲ
သူက ဆက္ေျပာတယ္ ၊ သူရႆတီ
မယ္ေတာ္ ကို သိလားတဲ့ ။ ကၽြန္ေတာ္က မသိဘူး
ဆိုေတာ့ သူရႆတီ မယ္ေတာ္ရဲ ့ နတ္နန္း ဗိုလ္တစ္ေထာင္ ဘုရားမွာ ရွိတယ္တဲ့ ။ သားသြားျပီး
စာေမးပြဲ အတြက္ ဆုေတာင္းလိုက္ ဆုေတာင္း ျပည့္လိမ့္ မယ္ စိတ္ညစ္မေန နဲ ့တဲ့ ။ အံ့ၾသေနတဲ့
ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ ျပန္မေျပာ ရေသး ခင္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ့္ နားကေန သူ ဆက္ေလွ်ာက္ သြားတယ္ ။
၁၀ တန္း စာေမးပြဲ
ေတြ ျပီးကာစ အခ်ိန္မွာ မ်က္ႏွာ ပ်က္ေနတဲ့ ၁၀ တန္းေက်ာင္းသား အရြယ္ ကၽြန္ေတာ္ကို စာေမးပြဲ
မေျဖႏိုင္ လို ့ စိတ္ညစ္ေနတာ ျဖစ္မယ္လို ့ ခန္ ့မွန္းျပီး သူ ေျပာ ခဲ့ တာ ျဖစ္ႏိုင္
ေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ကို အံ့ၾသ ေစခဲ့တာက ၁၀ တန္း စာေမးပြဲ ေျဖရတဲ့ အခ်ိန္က အျခား အတန္း စာေမးပြဲေတြ
ထက္ ေနာက္က်တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္ အရြယ္က အထက္တန္း ေက်ာင္းသား အရြယ္ ဆိုေပမဲ့ ၁၀တန္း ေက်ာင္းသား
မဟုတ္ပဲ အျခား အတန္း ေတြကလဲ ျဖစ္ႏိုင္တယ္ ။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္ႏွာ မေကာင္းျဖစ္
ေနရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကလဲ စာေမးပြဲ ေၾကာင့္မဟုတ္ပဲ အျခားအေၾကာင္း အမ်ားၾကီးေၾကာင့္ ျဖစ္ႏိုင္တယ္
။ ဒါေပမဲ့ သူေျပာတာေတြ အားလံုး ထူးထူးျခားျခား တိုက္ဆိုင္ ေနခဲ့တယ္ ။
စာေမးပြဲ
မေျဖႏိုင္လို ့ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနတာလား ဆိုတဲ့ သူ ့အေမးကို ဟုတ္တယ္ မဟုတ္ဘူး ကၽြန္ေတာ္
ျပန္ မေျဖခဲ့ ေပမဲ့ သူရႆတီ မယ္ေတာ္ အေၾကာင္းနဲ ့ စာေမးပြဲ အတြက္ သြားျပီး ဆုေတာင္း
လိုက္ဖို ့ သူဆက္ေျပာခဲ့တယ္ ။ အဆင္ေျပ သြားမွာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ဆက္ျပီး စိတ္ညစ္ မေနဖို
့ လဲ သူေျပာ ခဲ့တယ္ ။ ဗိုလ္တစ္ေထာင္ ဘုရားကို အၾကိမ္ၾကိမ္ ကၽြန္ေတာ္ သြားဖူး ခဲ့ေပမဲ့
သူရႆတီ မယ္ေတာ္ နတ္နန္းကို အရင္က တစ္ခါမွ ကၽြန္ေတာ္ မသြားခဲ့ ဖူးဘူး ။ အဲဒီ တိုက္ဆိုင္မႈ
ျဖစ္ျပီးေတာ့ စာေမးပြဲ အတြက္ တစ္ၾကိမ္ထက္ မက ကၽြန္ေတာ္ သြား ဆုေတာင္း ျဖစ္ခဲ့တယ္ ။
ေအာင္စာရင္း
ေတြထြက္လာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေအာင္ပါတယ္ ။ ေနာက္ဆံုးေန ့မွာ ကၽြန္ေတာ္ ငိုမလို ျဖစ္ေနတယ္
လို ့ ေျပာတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ကေတာင္ ေျဖႏိုင္ရဲ ့နဲ့ ငိုမလို လုပ္ ေနရေသးတယ္ လို ့ေနာက္
ေနေသးတယ္ ။ အမွတ္ စာရင္းေတြ ရေတာ့ ဘာသာ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား က ၄၀ ေက်ာ္ ရံုေလးေတြနဲ ့
ကၽြန္ေတာ္ အမွတ္ မမွားရင္ ၄၀ နဲ ့ေတာင္ တစ္ဘာသာ ပါမယ္ ထင္တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ရတဲ့ အမွတ္
စာရင္းကို ၾကည့္ျပီး သူရႆတီ မယ္ေတာ္ အေၾကာင္း ေျပာခဲ့တဲ့ အေဒၚၾကီးနဲ ့ တိုက္ဆိုင္မႈကို
အမွတ္ရခဲ့ဖူးတယ္ ။ ။
Saturday, 22 October 2016
ယံုၾကည္မႈ
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မိသားစုက ေမြးဖြားလာတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ ကိုးကြယ္သူ တစ္ေယာက္ပါ ။ ဗုဒၶဘာသာ တစ္မ်ိဳး ထဲကိုသာ ကၽြန္ေတာ္ ကိုးကြယ္ပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ အျခား ဘာသာေတြက ကိုးကြယ္ေနၾကတဲ့ ဘုရားရွင္ေတြ ကိုလဲ ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္တယ္ ၊ ဘယ္ဘုရားရွင္ ကိုမွ ကိုးကြယ္မႈ မရွိတဲ့ atheist ေတြရဲ ့ ရပ္တည္ မႈကိုလဲ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္တယ္ လို ့ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာတိုင္း ေမးတဲ့ သူေတြ က အျငင္းအခုန္ မျဖစ္ခ်င္လို ့ ကၽြန္ေတာ္ အလြယ္ေျဖ တယ္လို ့ပဲ ထင္ၾကတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ယံုၾကည္မႈ အျမင္က ရိုးရိုးရွင္းရွင္း ေလးပါ ။ ယခုု လက္ရွိ ေခတ္ကာလ အခ်ိန္မွာေတာင္ ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ ေခါင္းေဆာင္ အျဖစ္သတ္မွတ္ ထားတဲ့သူ ႏိုင္ငံ အလိုက္ အသီးသီး ရွိၾကတယ္ ။ ကမာၻၾကီး လံုးလားျပားလား ေတာင္မသိ ေသးတဲ့ အခ်ိန္မွာ ၊ ပင္လယ္ၾကီးေတြ ဘယ္မွာ အဆံုးသတ္လို ့ အျခား တစ္ဖက္မွာ ကုန္းေျမရွိ မရွိေတာင္ မသိေသးတဲ့ ေခတ္မွာ ၊ ကမာၻ ၾကီးရဲ ့ အျခား တစ္ဖက္မွာ မတူညီတဲ့ လူမ်ိဳးစု ေတြ ေနထိုင္ ေနၾကတယ္ ဆိုတာကိုေတာင္ မသိ ေသးတဲ့ ကာလမွာ ေ၀လံတဲ့ အရပ္ေဒသ အသီးသီးမွာ ကိုးကြယ္ၾကတဲ့ ဘုရားရွင္ ေတြကလဲ တူညီ ၾကမွာ မဟုတ္ဘူး လို ့ ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္တယ္ ။
ဘုရားရွင္ ဆိုတာ တစ္ဦးထဲပဲ ရွိတယ္ ၊ အျမင့္ျမတ္ ဆံုးသူတစ္ဦး ထဲကိုသာ ဘုရားရွင္လို ့ သတ္မွတ္ သင့္တယ္ လို ့ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို လာ မျငင္းပါနဲ ့ ။ ကၽြန္ေတာ္ ေလးစားတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္ရဲ ့ အရည္အခ်င္းကို အျခားသူေတြ ေလးစား ခ်င္မွ ေလးစားမယ္ ။ အျခားသူေတြ ေလးစားတဲ့ သူကိုလဲ ကၽြန္ေတာ္ ေလးစားႏိုင္ ခ်င္မွ ေလးစား ႏိုင္ပါမယ္ ။ အဲဒါေတြက လူတစ္ဦးခ်င္း စီရဲ ့ ေရြးခ်ယ္မႈပါ ။ က်င့္စဥ္ေတြ မတူညီ ၾကတာ ၊ ဘယ္သူ ့ နည္းလမ္းက မွန္တယ္ မွားတယ္ ဆိုတာေတြ ကေတာ့ တျခား အပိုင္းပါ ။ အဲဒါေတြ အေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္ အျငင္းအခုန္ မလုပ္ပါ ။
သိပၸံပညာ တိုးတက္ လာတာနဲ ့ အမွ် လူေတြ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ဘာအေထာက္အထားမွ မရွိဘဲ ယံုၾကည္ ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္း အရာေတြကို သိပံၸပညာက အေထာက္အထားေတြ ၊ တိက်တဲ့ တြက္ခ်က္မႈေတြ ၊ သီအိုရီ ေတြနဲ ့ ပိုပိုျပီး လက္ေတြ ့ ျပသ ႏိုင္လာ ခဲ့တယ္ ။ သိပၸံပညာရွင္ ေတြဟာ လူေတြ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ လက္ခံခဲ့တဲ့ ယံုၾကည္မႈ ေတြထဲမွာ ဘယ္ဟာေတြ ကေတာ့ မွန္ျပီး ၊ ဘယ္ဟာေတြက မွားေနလဲ ဆိုတာေတြကို လက္ေတြ ့ က်က် ျပသခဲ့ ၾကတယ္ ။ တန္ခိုးရွင္ေတြ ကသာ သိျမင္ႏိုင္ တယ္လို ့ ယံုၾကည္ခဲ့ ၾကတဲ့ အရာ အခ်ိဳ ့ ကိုလဲ သိပၸံပညာရွင္ ေတြက လက္ေတြ ့ လုပ္ျပႏိုင္ လာခဲ့ၾကတယ္ ။ ဒီလို ေခတ္ကာလမွာ တန္ခိုးရွင္ေတြ ကို ကိုးကြယ္စရာ အျဖစ္ မျမင္ေတာ့ပဲ လက္ေတြ ့ က်တဲ့ သီအိုရီေတြ ၊ လက္ေတြ ့ စမ္းသပ္မႈက ရလာတဲ့ ေတြ ့ ရွိခ်က္ ေတြကိုသာ ယံုၾကည္ၾကတဲ့ သူေတြရွိ လာတာ ကလဲ အထူး အဆန္းေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ။ သိပၸံပညာ တိုးတက္မႈ အားေကာင္း လာတဲ့ ဂ်ပန္လို ႏိုင္ငံမ်ိဳးမွာ ဘယ္ဘာသာ ကိုမွ ကိုးကြယ္မႈ မရွိတဲ့ atheist ေတြ မ်ားမ်ားလာ ရတဲ့ အေၾကာင္းကလဲ အံ့ၾသ စရာ တစ္ခုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ၾကားမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္ က မယံုခ်င္ စရာ တစ္ခုခု ေျပာလာတဲ့ အခါမွာ “မယံုဘူး ဓာတ္ပံု ျပ” ဆိုျပီး ျပန္ေနာက္ တတ္ၾကတယ္ ။ ဒီစကား က တစ္ကယ္ေတာ့ ဟာသ တစ္ခုပါ ။ ဘာလို ့ လဲဆိုေတာ့ ေလာက ၾကီးမွာ ဓာတ္ပံု ေတြ ၊ video ေတြ သာမက ဘယ္ေလာက္ပဲ ခိုင္လံုတဲ့ သက္ေသေတြ ျပျပ ၊ သူတို ့ ယံုခ်င္သာ ကိုပဲ ယံုေန တတ္ၾကတဲ့ သူေတြလဲ ရွိတယ္ ။
ယေန ့ လက္ရွိအခ်ိန္ထိ ကမာၻၾကီး လံုးေနတယ္ ဆိုတာကို မယံုၾကည္တဲ့ သူေတြ ရွိတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာေနတာ လူအေရာက္ အေပါက္ မရွိတဲ့ ေတာနက္ၾကီးထဲမွာ ေနေနတဲ့ လူမ်ိဳးစု ေတြကို ေျပာေနတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္ ၊ ေခတ္မွီ တိုးတက္ေနတဲ့ လူ ့ အသိုင္းအ၀ိုင္း ထဲမွာပဲ ကမာၻၾကီး လံုးေနတာကို မယံုၾကည္တဲ့သူ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ရွိေန ေသးတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ ေနတာ မဟုတ္ပါ ။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာတာကို မယံုရင္ The Flat Earth Society အေၾကာင္း ရွာဖတ္ ၾကည့္ၾကပါ ။
ကၽြန္ေတာ့္ ရဲ ့ ရပ္တည္မႈ ကေတာ့ ရိုးရွင္းပါတယ္ ။ မ်က္စိ ပိတ္ ၊ နားပိတ္ျပီး ပံုေသစြဲ ယံုၾကည္ ေနတတ္တဲ့ သူေတြထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ မပါ ပါ ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ယံုၾကည္မႈ တစ္ခုခု ကို လြဲမွားေနေၾကာင္း သက္ေသ ျပႏိုင္တဲ့ အခါ ကၽြန္ေတာ့္ ရဲ ့ ယံုၾကည္မႈကို ေျပာင္းလဲ လိုက္မွာပါ ။ ။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ယံုၾကည္မႈ အျမင္က ရိုးရိုးရွင္းရွင္း ေလးပါ ။ ယခုု လက္ရွိ ေခတ္ကာလ အခ်ိန္မွာေတာင္ ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ ေခါင္းေဆာင္ အျဖစ္သတ္မွတ္ ထားတဲ့သူ ႏိုင္ငံ အလိုက္ အသီးသီး ရွိၾကတယ္ ။ ကမာၻၾကီး လံုးလားျပားလား ေတာင္မသိ ေသးတဲ့ အခ်ိန္မွာ ၊ ပင္လယ္ၾကီးေတြ ဘယ္မွာ အဆံုးသတ္လို ့ အျခား တစ္ဖက္မွာ ကုန္းေျမရွိ မရွိေတာင္ မသိေသးတဲ့ ေခတ္မွာ ၊ ကမာၻ ၾကီးရဲ ့ အျခား တစ္ဖက္မွာ မတူညီတဲ့ လူမ်ိဳးစု ေတြ ေနထိုင္ ေနၾကတယ္ ဆိုတာကိုေတာင္ မသိ ေသးတဲ့ ကာလမွာ ေ၀လံတဲ့ အရပ္ေဒသ အသီးသီးမွာ ကိုးကြယ္ၾကတဲ့ ဘုရားရွင္ ေတြကလဲ တူညီ ၾကမွာ မဟုတ္ဘူး လို ့ ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္တယ္ ။
ဘုရားရွင္ ဆိုတာ တစ္ဦးထဲပဲ ရွိတယ္ ၊ အျမင့္ျမတ္ ဆံုးသူတစ္ဦး ထဲကိုသာ ဘုရားရွင္လို ့ သတ္မွတ္ သင့္တယ္ လို ့ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို လာ မျငင္းပါနဲ ့ ။ ကၽြန္ေတာ္ ေလးစားတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္ရဲ ့ အရည္အခ်င္းကို အျခားသူေတြ ေလးစား ခ်င္မွ ေလးစားမယ္ ။ အျခားသူေတြ ေလးစားတဲ့ သူကိုလဲ ကၽြန္ေတာ္ ေလးစားႏိုင္ ခ်င္မွ ေလးစား ႏိုင္ပါမယ္ ။ အဲဒါေတြက လူတစ္ဦးခ်င္း စီရဲ ့ ေရြးခ်ယ္မႈပါ ။ က်င့္စဥ္ေတြ မတူညီ ၾကတာ ၊ ဘယ္သူ ့ နည္းလမ္းက မွန္တယ္ မွားတယ္ ဆိုတာေတြ ကေတာ့ တျခား အပိုင္းပါ ။ အဲဒါေတြ အေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္ အျငင္းအခုန္ မလုပ္ပါ ။
သိပၸံပညာ တိုးတက္ လာတာနဲ ့ အမွ် လူေတြ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ဘာအေထာက္အထားမွ မရွိဘဲ ယံုၾကည္ ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္း အရာေတြကို သိပံၸပညာက အေထာက္အထားေတြ ၊ တိက်တဲ့ တြက္ခ်က္မႈေတြ ၊ သီအိုရီ ေတြနဲ ့ ပိုပိုျပီး လက္ေတြ ့ ျပသ ႏိုင္လာ ခဲ့တယ္ ။ သိပၸံပညာရွင္ ေတြဟာ လူေတြ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ လက္ခံခဲ့တဲ့ ယံုၾကည္မႈ ေတြထဲမွာ ဘယ္ဟာေတြ ကေတာ့ မွန္ျပီး ၊ ဘယ္ဟာေတြက မွားေနလဲ ဆိုတာေတြကို လက္ေတြ ့ က်က် ျပသခဲ့ ၾကတယ္ ။ တန္ခိုးရွင္ေတြ ကသာ သိျမင္ႏိုင္ တယ္လို ့ ယံုၾကည္ခဲ့ ၾကတဲ့ အရာ အခ်ိဳ ့ ကိုလဲ သိပၸံပညာရွင္ ေတြက လက္ေတြ ့ လုပ္ျပႏိုင္ လာခဲ့ၾကတယ္ ။ ဒီလို ေခတ္ကာလမွာ တန္ခိုးရွင္ေတြ ကို ကိုးကြယ္စရာ အျဖစ္ မျမင္ေတာ့ပဲ လက္ေတြ ့ က်တဲ့ သီအိုရီေတြ ၊ လက္ေတြ ့ စမ္းသပ္မႈက ရလာတဲ့ ေတြ ့ ရွိခ်က္ ေတြကိုသာ ယံုၾကည္ၾကတဲ့ သူေတြရွိ လာတာ ကလဲ အထူး အဆန္းေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ။ သိပၸံပညာ တိုးတက္မႈ အားေကာင္း လာတဲ့ ဂ်ပန္လို ႏိုင္ငံမ်ိဳးမွာ ဘယ္ဘာသာ ကိုမွ ကိုးကြယ္မႈ မရွိတဲ့ atheist ေတြ မ်ားမ်ားလာ ရတဲ့ အေၾကာင္းကလဲ အံ့ၾသ စရာ တစ္ခုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ၾကားမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္ က မယံုခ်င္ စရာ တစ္ခုခု ေျပာလာတဲ့ အခါမွာ “မယံုဘူး ဓာတ္ပံု ျပ” ဆိုျပီး ျပန္ေနာက္ တတ္ၾကတယ္ ။ ဒီစကား က တစ္ကယ္ေတာ့ ဟာသ တစ္ခုပါ ။ ဘာလို ့ လဲဆိုေတာ့ ေလာက ၾကီးမွာ ဓာတ္ပံု ေတြ ၊ video ေတြ သာမက ဘယ္ေလာက္ပဲ ခိုင္လံုတဲ့ သက္ေသေတြ ျပျပ ၊ သူတို ့ ယံုခ်င္သာ ကိုပဲ ယံုေန တတ္ၾကတဲ့ သူေတြလဲ ရွိတယ္ ။
ယေန ့ လက္ရွိအခ်ိန္ထိ ကမာၻၾကီး လံုးေနတယ္ ဆိုတာကို မယံုၾကည္တဲ့ သူေတြ ရွိတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာေနတာ လူအေရာက္ အေပါက္ မရွိတဲ့ ေတာနက္ၾကီးထဲမွာ ေနေနတဲ့ လူမ်ိဳးစု ေတြကို ေျပာေနတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္ ၊ ေခတ္မွီ တိုးတက္ေနတဲ့ လူ ့ အသိုင္းအ၀ိုင္း ထဲမွာပဲ ကမာၻၾကီး လံုးေနတာကို မယံုၾကည္တဲ့သူ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ရွိေန ေသးတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ ေနတာ မဟုတ္ပါ ။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာတာကို မယံုရင္ The Flat Earth Society အေၾကာင္း ရွာဖတ္ ၾကည့္ၾကပါ ။
ကၽြန္ေတာ့္ ရဲ ့ ရပ္တည္မႈ ကေတာ့ ရိုးရွင္းပါတယ္ ။ မ်က္စိ ပိတ္ ၊ နားပိတ္ျပီး ပံုေသစြဲ ယံုၾကည္ ေနတတ္တဲ့ သူေတြထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ မပါ ပါ ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ယံုၾကည္မႈ တစ္ခုခု ကို လြဲမွားေနေၾကာင္း သက္ေသ ျပႏိုင္တဲ့ အခါ ကၽြန္ေတာ့္ ရဲ ့ ယံုၾကည္မႈကို ေျပာင္းလဲ လိုက္မွာပါ ။ ။
Friday, 16 September 2016
ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ ငါတို ့ျပည္
အခုအခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံမွာ တႏိုင္ငံလံုး အတိုင္းအတာနဲ ့ တိုးတက္မႈေတြ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ဖို ့အတြက္ အေရးၾကီးဆံုး လိုအပ္ေနတာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးပါ ။ မၾကာေသးခင္က စတင္ က်င္းပခဲ့ တဲ့ ၂၁ ရာစု ပင္လံု ညီလာခံ အေပၚ ႏိုင္ငံသားေတြရဲ ့ စိတ္၀င္စား မႈကလဲ အားတက္ စရာ ေကာင္းပါတယ္ ။ အရင္တုန္းက ကိုယ့္လူမ်ိဳး စု အေရးကိုသာ စိတ္၀င္စားခဲ့ ၾကတဲ့ အဖြဲ ့ အစည္း အခ်ိဳ ့ ကလဲ ျပည္ေထာင္စု အေရးကို အေလးထား လာၾကတာ ၀မ္းသာ စရာပါ ။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံမွာ လိုအပ္ေနတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ အဖြဲ ့ အစည္းေတြက ငါတို ့ စစ္မတိုက္ ၾကေတာ့ဘူးကြာ လို ့ သေဘာတူ ရံုနဲ ့ မရနိုင္ပါဘူး ။ စစ္တိုက္တာ ခဏရပ္လိုက္တဲ့ နည္းနဲ ့ အေျဖရွာ ခဲ့တာ ႏွစ္ေပါင္း မနည္းေတာ့ ေပမဲ့ တကယ္ လိုအပ္ေနတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဆိုတာနဲ ့ အလွမ္းေ၀း ေနတုန္းပါပဲ ။ စစ္မွန္တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး အတြက္ အမွန္ တကယ္လိုအပ္ ေနတာက ႏိုင္ငံသားတိုင္းမွာ ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓာတ္ ရွိဖို ့ပါ ။
ကၽြန္ေတာ္ မြန္လူမ်ိဳး တစ္ေယာက္ပါ ။ ငယ္ငယ္တုန္း က စာဖတ္အား နည္းခဲ့ တာေရာ ၊ ေက်ာင္းစာ ေတြကို အလြတ္ပဲ က်က္ခဲ့တာေတြ ေၾကာင့္ေရာ မြန္လူမ်ိဳးဆိုတာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ထဲမွာေနထိုင္တဲ့ တိုင္းရင္းသား မ်ိဳးႏြယ္စု တစ္ခုလို ့ သာ ကၽြန္ေတာ္သိ ခဲ့တာပါ ။ မြန္ဆိုတာ ကိုယ့္ထီး ၊ ကိုယ့္နန္း၊ ကိုယ့္ ကိုယ္ပိုင္ ႏိုင္ငံနဲ ့ သီးျခားရပ္တည္ ခဲ့တဲ့ လူမ်ိဳးစု ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ အထက္တန္း အရြယ္ ေရာက္မွ သိခဲ့တယ္ ။ အဲဒီ ေနာက္ပိုင္း မွာေတာ့ မြန္သူရဲေကာင္း ေတြအေၾကာင္းနဲ ့ မြန္ရာဇ၀င္ အေၾကာင္း စာအုပ္အခ်ိဳ ့ ရွာဖတ္ ျဖစ္ခဲ့တယ္ ။ မြန္ဘုရင္က ျမန္မာဘုရင္ကို စစ္ရႈံးျပီး မြန္ႏိုင္ငံေပ်ာက္ခဲ့ တာကို သိရတဲ့ အခ်ိန္က စျပီး မြန္လူမ်ိဳး တစ္ေယာက္ အေနနဲ ့ ကၽြန္ေတာ္ ရဲ ့ အျပင္းျပဆံုး ဆႏၵ တစ္ခုက မြန္နိုင္ငံ ျပန္တည္ေထာင္ တာကို ျမင္ခ်င္တာပါ ။ မြန္ႏိုင္ငံ ျပန္လည္ တည္ေထာင္ ႏိုင္ဖို ့ အတြက္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္ေသာ တစ္ခုတည္းေသာ နည္းလမ္းက လက္ရွိ ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရကို ေတာ္လွန္ဖို ့ပါ ။ အစိုးရ တပ္နဲ ့ တိုက္ေနတဲ့ မြန္စစ္တပ္ ရွိတယ္ ဆိုတာကို သိတာက လြဲျပီး မြန္ တပ္မွာ အင္အား ဘယ္ေလာက္ ရွိလို့ ဘာေတြ လုပ္ေနလဲ ၊ အဖြဲ ့ အစည္းရဲ ့ ရည္မွန္းခ်က္ က ဘာလဲ ဆိုတာလဲ ကၽြန္ေတာ္ မသိပါဘူး ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ စိတ္ကသာ ရွိတာပါ ကိုယ္တိုင္က ႏိုင္ငံေရး သမား တစ္ေယာက္ မဟုတ္သလို ၊ ဘယ္ အဖြဲ ့ အစည္း နဲ ့ မွလဲ အဆက္အသြယ္ မရွိတဲ့ အတြက္ ဘာမွလဲ မလုပ္ျဖစ္ပါဘူး ။
တစ္ခါတုန္းကေပါ့ သူငယ္ခ်င္း ေတြနဲ ့ ျပည္တြင္းမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ စစ္ပြဲေတြ အေၾကာင္းေျပာရင္း ၊ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ မြန္ နဲ့ ဗမာ တိုက္ပြဲ ေတြျပင္းထန္လာလို ့ ဘယ္သူ ့ ဖက္က ရပ္တည္မလဲလို ့ ေရြးရမဲ့ အေျခအေန ျဖစ္လာတဲ့ အခါ ၾကရင္ ငါကေတာ့ မြန္ဖက္က ၀င္တိုက္ရ လိမ့္မယ္ ၊ အဲဒီလို အေျခအေန ေရာက္တဲ့ အခါ မင္းတို ့ နဲ ့ ငါ ရန္သူေတြ ျဖစ္သြားမွာ ဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္း ေတြက ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို နားမလည္ၾကဘူး ။ မင္းကဘာလို ့ သူပုန္ေတြ ဖက္က တိုက္ခ်င္ရတာလဲ လို ့ ၀ိုင္းေမးၾကတယ္ ။ ငါက သူပုန္သြား လုပ္မွာ မဟုတ္ဘူး ၊ မြန္စစ္သား သြားလုပ္္မွာ ဆိုတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ အေျဖကို သူတို ့ နားမလည္ ခဲ့ၾကဘူး ။
ကၽြန္ေတာ္ ဆယ္တန္းေအာင္ ျပီးစ အခ်ိန္မွာ “Gone With The Wind” ကို ဘာသာျပန္ ထားတဲ့ “ေလရူးသုန္သုန္” ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို ဖတ္ျဖစ္တယ္ ။ အဲဒီစာအုပ္ ဖတ္ျပီး စစ္ေဘးဒဏ္မွာ မွန္တဲ့ဖက္ နဲ့ မွားတဲ့ဖက္ ဆိုတာ မရွိဘူး ဆိုတဲ့ အသိ တစ္ခု ရလိုက္တယ္ ။ ျပည္တြင္းစစ္ရဲ ့ ဒုကၡကို ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ ေၾကာက္သြားတယ္ ။ တခ်ိန္ထဲမွာပဲ မြန္လူမ်ိဳး တစ္ေယာက္ အေနနဲ ့ မြန္ေတြရဲ ့ ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ ႏိုင္ငံ တစ္ခုကိုလဲ ျမင္ခ်င္တယ္ ၊ ျပည္တြင္း စစ္နဲ ့ ျပည္သူေတြရဲ ့ စစ္ေဘးဒဏ္ ဒုကၡ ေတြကိုလဲ မုန္းမိတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္ ႏိုင္ငံျခားသြားဖို ့ လုပ္ေတာ့ TOEFL သင္တန္း ေတြ တက္ျဖစ္တယ္ ။ တက္ျဖစ္တဲ့ သင္တန္း တစ္ခုက ဘိုကေလး ေစ်းနား က သင္တန္း လို ့ ထင္တယ္ ေသခ်ာေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး ဆရာကေတာ့ နာမည္ၾကီး ဆရာတစ္ေယာက္ပါ ။ ရက္ပိုင္းေလးပဲ တက္ျဖစ္လိုက္တဲ့ အဲဒီသင္တန္းမွာ တရက္ ဆရာက ဖက္ဒရယ္ စနစ္ အေၾကာင္းကို ေျပာတယ္ ။ TOEFL စာေမးပြဲ ေျဖဖို ့ ျပင္ဆင္ေနသူ အမ်ားစု က အေမရိကန္ သြားဖို ့ ၾကိဳးစားေန သူေတြျဖစ္လို ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံက ဖက္ဒရယ္ စနစ္မွာ ျပည္နယ္ေတြက ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ေတြ ရွိတယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ခပ္တိုတို ရွင္းျပတာပါ ။
ဖက္ဒရယ္ စနစ္ အေၾကာင္းကို သိ ျပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ တိုင္းရင္းသား အမ်ားၾကီး ရွိတဲ့ ငါတို ့ ႏိုင္ငံမွာ ဒီ စနစ္သာ သံုးရင္ အားလံုး အဆင္ေျပမွာလို ့ ေတြးမိတယ္ ။ အခ်င္းခ်င္း စစ္တိုက္ ေနစရာ မလိုပဲ အားလံုးကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ ႏိုင္ငံ တစ္ခုထဲမွာ တိုင္းရင္းသားေတြ အားလံုး စုေပါင္း ေနထိုင္ႏိုင္မဲ့ ဒီစနစ္ ကို လူတိုင္း နားလည္ လက္ခံႏိုင္ ၾကရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို ့ ေတြးမိတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္ ႏိုင္ငံျခား စေရာက္တဲ့ အခ်ိန္ ျပည္တြင္း ျပည္ပမွာ ဒီမိုကေရစီ ရရွိေရး ဒို ့အေရးလို ့ ေအာ္ေနတဲ့ သူေတြကို ေနရာတိုင္းမွာ ေတြ ့ ႏိုင္ေပမဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ ့ အခြင့္အေရး ေတြ အေၾကာင္းကို ေျပာတဲ့ သူေတြကေတာ့ မရွိ သေလာက္ကို ရွားေန ေသးတယ္ ။ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ ့ အားလံုးနီးပါး ကလဲ ကိုယ့္လူမ်ိဳးစု အခြင့္အေရး အတြက္သာ ေျပာၾကတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ မြန္ျပည္သစ္ ပါတီ ကေတာ့ အဲဒီ အခ်ိန္ထဲက ျမန္မာ ႏိုင္ငံထဲမွာ ေနထိုင္ ၾကတဲ့ တိုင္းရင္းသား အားလံုးအတြက္ အသင့္ေတာ္ဆံုး ျဖစ္တဲ့ ဖက္ဒရယ္ စနစ္ကို အားလံုး နားလည္ လက္ခံဖို ့ အတြက္ ၾကိဳးပမ္းေနတဲ့ ရွားရွားပါးပါး အဖြဲ ့ အစည္း တစ္ခု ျဖစ္တယ္ ဆိုတာ သိလိုက္ရေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ၀မ္းသာမိတယ္ ။ မြန္ျပည္သစ္ ပါတီရဲ ့ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္း ေတြကိုလဲ ေလးစားမိတယ္ ။ အခုအခ်ိန္ အထိလဲ မြန္ျပည္သစ္ ပါတီဟာ အျခားတိုင္းရင္းသား အဖြဲ ့ ေတြဖက္က မွားမွားမွန္မွန္ ကာကြယ္ျပီး ရပ္တည္ ေပးေနတဲ့ သတင္းေတြ ေတြ ့ ေနရတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ အဖြဲ ့ ေတြရဲ ့ အျမင္ က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့ ေၾကညာခ်က္ေတြ ၊ လူမ်ိဳးေရး အစြဲေတြ ၊ ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓာတ္ အားနည္းေနမႈေတြ ၊ တကိုယ္ေကာင္းဆန္တဲ့ ရပ္တည္မႈ ေတြကို ၾကားရတဲ့ အခါေတြမွာ ေတာ္ေတာ္ ေလး စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္ ။
အခ်ိဳ ့ အဖြဲ ့ ေတြမွာ လူမ်ိဳးစု အစြဲေတြ အရမ္းအားေကာင္း ေနေသးတယ္ ။ အခ်ိဳ ့ အဖြဲ ့ ေတြက လူမ်ိဳးစုကို ကိုးစားျပဳတဲ့ နာမည္ေတြ ယူထား ၾကေပမဲ့ သူတို ့ စိတ္၀င္စားတာ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြသာ ျဖစ္တယ္ ။ အခုလက္ရွိ အခ်ိန္က ေသနတ္ ကိုင္ ထားတဲ့ အဖြဲ ့အစည္းေတြ အေနနဲ ့ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ခြင့္ မရတဲ့ အခါတိုင္း ေသနတ္ျပန္ ေဖာက္မယ္ ၊ စစ္မတိုက္ေၾကး လက္မွတ္ ထိုးမယ္ ၊ အခြင့္အေရးေတြ ေတာင္းမယ္ ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ မဟုတ္ေတာ့ ပါဘူး ။ အဖြဲ ့ အစည္းတိုင္း ထပ္ခါ သလဲလဲ ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကတဲ့ စားပြဲမွာ ထိုင္ျပီး အေျဖရွာ မယ္ဆိုတဲ့ အခြင့္အေရးကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ဖို ့ အခ်ိန္ပါ ။
မိမိတို ့ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြကို ထုတ္ေဖာ္ၾကပါ ။ အျခား သူေတြရဲ ့ ဆႏၵကိုလဲ ေလးေလးစားစား နားေထာင္ေပးပါ ။ လိုအပ္တာေတြကို ေတာင္းဆိုၾကပါ ၊ ကိုယ္ျပန္ေပးႏိုင္တာ ေတြကိုလဲ စဥ္းစားေပးပါ ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံမွာ လက္ရွိ ေနထိုင္ေနတာ လူမ်ိဳးစု ၁၃၅ မ်ိဳးရွိပါတယ္ ။ လူမ်ားစု တိုင္းရင္းသားေတြ အေနနဲ ့ မိမိတို ့ရဲ ့ စာေပ ၊ ယဥ္ေက်းမႈ ၊ ဘာသာ စကား ၊ ယိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ အစဥ္အလာ ေတြကို တန္ဖိုးထား ၾကသလို ၊ မိမိတို ့ ျပည္နယ္ ထဲမွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့ လူနည္းစု တိုင္းရင္းသား ေတြရဲ ့ အခြင့္အေရး အတြက္ လဲစဥ္းစားေပးပါ ။ အေရးအၾကီးဆံုး အခ်က္က ညီတူညီမွ် ခြဲေ၀ တာဟာ ၊ ညီတူညီမွ် အက်ိဳး ခံစားခြင့္ ရွိတာနဲ ့ မတူဘူး ဆိုတာကို နားလည္ေပးပါ ။
အခုအခ်ိန္မွာ အဖြဲ ့ အစည္းေတြရဲ ့ ေတာင္းဆိုမႈေတြကို ျပည္သူေတြ အားလံုးက နားေထာင္ေနၾကတယ္ ။ အေျဖေတြကိုလဲ ျပည္သူေတြ ၾကားၾကလိမ့္မယ္ ။ မွ်တမႈ မရွိတဲ့ အေျဖေတြ အတြက္ မွ်တမႈကို လိုလားတဲ့ ျပည္သူေတြရဲ ့ အသံေတြကို ၾကားရလိမ့္မယ္ ။ မွ်တမႈ ရွိတဲ့ အေျဖေတြကို လက္ခံဖို ့ ျငင္းတဲ့ အဖြဲ ့ေတြ ကေတာ့ ျပည္ေထာင္စု ၾကီးရဲ ့ ရန္သူ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္ ။ ဘယ္အဖြဲ ့ အစည္းက ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓာတ္ ရွိျပီး ဘယ္အဖြဲ ့ အစည္းရဲ ့ ရပ္တည္မႈက ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓာတ္နဲ ့ ဆန့္ က်င္ေနတယ္ ဆိုတာကို ျပည္သူေတြက ဆံုးျဖတ္လိမ့္မယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့ လက္ရွိအျပင္းျပဆံုး ဆႏၵကေတာ့ ျပည္ေထာင္စု ရန္သူလို ့ ျပည္သူေတြ သတ္မွတ္ လိုက္တဲ့ အဖြဲ ့အစည္းေတြက သူတို့ ရဲ့ ရပ္တည္မႈေတြကို မျပင္ႏိုင္ဘူးလို ့ ဆိုလာတဲ့ အခါၾကရင္ ၊ အဲဒီ အဖြဲ ့ အစည္းေတြ အတြက္ ဒီျပည္ေထာင္စု ႏိုင္ငံေတာ္ၾကီး ထဲမွာ ေနရာ မရွိေစခ်င္ေတာ့ ဘူးဗ်ာ ။ ။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံမွာ လိုအပ္ေနတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ အဖြဲ ့ အစည္းေတြက ငါတို ့ စစ္မတိုက္ ၾကေတာ့ဘူးကြာ လို ့ သေဘာတူ ရံုနဲ ့ မရနိုင္ပါဘူး ။ စစ္တိုက္တာ ခဏရပ္လိုက္တဲ့ နည္းနဲ ့ အေျဖရွာ ခဲ့တာ ႏွစ္ေပါင္း မနည္းေတာ့ ေပမဲ့ တကယ္ လိုအပ္ေနတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဆိုတာနဲ ့ အလွမ္းေ၀း ေနတုန္းပါပဲ ။ စစ္မွန္တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး အတြက္ အမွန္ တကယ္လိုအပ္ ေနတာက ႏိုင္ငံသားတိုင္းမွာ ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓာတ္ ရွိဖို ့ပါ ။
ကၽြန္ေတာ္ မြန္လူမ်ိဳး တစ္ေယာက္ပါ ။ ငယ္ငယ္တုန္း က စာဖတ္အား နည္းခဲ့ တာေရာ ၊ ေက်ာင္းစာ ေတြကို အလြတ္ပဲ က်က္ခဲ့တာေတြ ေၾကာင့္ေရာ မြန္လူမ်ိဳးဆိုတာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ထဲမွာေနထိုင္တဲ့ တိုင္းရင္းသား မ်ိဳးႏြယ္စု တစ္ခုလို ့ သာ ကၽြန္ေတာ္သိ ခဲ့တာပါ ။ မြန္ဆိုတာ ကိုယ့္ထီး ၊ ကိုယ့္နန္း၊ ကိုယ့္ ကိုယ္ပိုင္ ႏိုင္ငံနဲ ့ သီးျခားရပ္တည္ ခဲ့တဲ့ လူမ်ိဳးစု ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ အထက္တန္း အရြယ္ ေရာက္မွ သိခဲ့တယ္ ။ အဲဒီ ေနာက္ပိုင္း မွာေတာ့ မြန္သူရဲေကာင္း ေတြအေၾကာင္းနဲ ့ မြန္ရာဇ၀င္ အေၾကာင္း စာအုပ္အခ်ိဳ ့ ရွာဖတ္ ျဖစ္ခဲ့တယ္ ။ မြန္ဘုရင္က ျမန္မာဘုရင္ကို စစ္ရႈံးျပီး မြန္ႏိုင္ငံေပ်ာက္ခဲ့ တာကို သိရတဲ့ အခ်ိန္က စျပီး မြန္လူမ်ိဳး တစ္ေယာက္ အေနနဲ ့ ကၽြန္ေတာ္ ရဲ ့ အျပင္းျပဆံုး ဆႏၵ တစ္ခုက မြန္နိုင္ငံ ျပန္တည္ေထာင္ တာကို ျမင္ခ်င္တာပါ ။ မြန္ႏိုင္ငံ ျပန္လည္ တည္ေထာင္ ႏိုင္ဖို ့ အတြက္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္ေသာ တစ္ခုတည္းေသာ နည္းလမ္းက လက္ရွိ ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရကို ေတာ္လွန္ဖို ့ပါ ။ အစိုးရ တပ္နဲ ့ တိုက္ေနတဲ့ မြန္စစ္တပ္ ရွိတယ္ ဆိုတာကို သိတာက လြဲျပီး မြန္ တပ္မွာ အင္အား ဘယ္ေလာက္ ရွိလို့ ဘာေတြ လုပ္ေနလဲ ၊ အဖြဲ ့ အစည္းရဲ ့ ရည္မွန္းခ်က္ က ဘာလဲ ဆိုတာလဲ ကၽြန္ေတာ္ မသိပါဘူး ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ စိတ္ကသာ ရွိတာပါ ကိုယ္တိုင္က ႏိုင္ငံေရး သမား တစ္ေယာက္ မဟုတ္သလို ၊ ဘယ္ အဖြဲ ့ အစည္း နဲ ့ မွလဲ အဆက္အသြယ္ မရွိတဲ့ အတြက္ ဘာမွလဲ မလုပ္ျဖစ္ပါဘူး ။
တစ္ခါတုန္းကေပါ့ သူငယ္ခ်င္း ေတြနဲ ့ ျပည္တြင္းမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ စစ္ပြဲေတြ အေၾကာင္းေျပာရင္း ၊ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ မြန္ နဲ့ ဗမာ တိုက္ပြဲ ေတြျပင္းထန္လာလို ့ ဘယ္သူ ့ ဖက္က ရပ္တည္မလဲလို ့ ေရြးရမဲ့ အေျခအေန ျဖစ္လာတဲ့ အခါ ၾကရင္ ငါကေတာ့ မြန္ဖက္က ၀င္တိုက္ရ လိမ့္မယ္ ၊ အဲဒီလို အေျခအေန ေရာက္တဲ့ အခါ မင္းတို ့ နဲ ့ ငါ ရန္သူေတြ ျဖစ္သြားမွာ ဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္း ေတြက ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို နားမလည္ၾကဘူး ။ မင္းကဘာလို ့ သူပုန္ေတြ ဖက္က တိုက္ခ်င္ရတာလဲ လို ့ ၀ိုင္းေမးၾကတယ္ ။ ငါက သူပုန္သြား လုပ္မွာ မဟုတ္ဘူး ၊ မြန္စစ္သား သြားလုပ္္မွာ ဆိုတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ အေျဖကို သူတို ့ နားမလည္ ခဲ့ၾကဘူး ။
ကၽြန္ေတာ္ ဆယ္တန္းေအာင္ ျပီးစ အခ်ိန္မွာ “Gone With The Wind” ကို ဘာသာျပန္ ထားတဲ့ “ေလရူးသုန္သုန္” ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို ဖတ္ျဖစ္တယ္ ။ အဲဒီစာအုပ္ ဖတ္ျပီး စစ္ေဘးဒဏ္မွာ မွန္တဲ့ဖက္ နဲ့ မွားတဲ့ဖက္ ဆိုတာ မရွိဘူး ဆိုတဲ့ အသိ တစ္ခု ရလိုက္တယ္ ။ ျပည္တြင္းစစ္ရဲ ့ ဒုကၡကို ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ ေၾကာက္သြားတယ္ ။ တခ်ိန္ထဲမွာပဲ မြန္လူမ်ိဳး တစ္ေယာက္ အေနနဲ ့ မြန္ေတြရဲ ့ ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ ႏိုင္ငံ တစ္ခုကိုလဲ ျမင္ခ်င္တယ္ ၊ ျပည္တြင္း စစ္နဲ ့ ျပည္သူေတြရဲ ့ စစ္ေဘးဒဏ္ ဒုကၡ ေတြကိုလဲ မုန္းမိတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္ ႏိုင္ငံျခားသြားဖို ့ လုပ္ေတာ့ TOEFL သင္တန္း ေတြ တက္ျဖစ္တယ္ ။ တက္ျဖစ္တဲ့ သင္တန္း တစ္ခုက ဘိုကေလး ေစ်းနား က သင္တန္း လို ့ ထင္တယ္ ေသခ်ာေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး ဆရာကေတာ့ နာမည္ၾကီး ဆရာတစ္ေယာက္ပါ ။ ရက္ပိုင္းေလးပဲ တက္ျဖစ္လိုက္တဲ့ အဲဒီသင္တန္းမွာ တရက္ ဆရာက ဖက္ဒရယ္ စနစ္ အေၾကာင္းကို ေျပာတယ္ ။ TOEFL စာေမးပြဲ ေျဖဖို ့ ျပင္ဆင္ေနသူ အမ်ားစု က အေမရိကန္ သြားဖို ့ ၾကိဳးစားေန သူေတြျဖစ္လို ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံက ဖက္ဒရယ္ စနစ္မွာ ျပည္နယ္ေတြက ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ေတြ ရွိတယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ခပ္တိုတို ရွင္းျပတာပါ ။
ဖက္ဒရယ္ စနစ္ အေၾကာင္းကို သိ ျပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ တိုင္းရင္းသား အမ်ားၾကီး ရွိတဲ့ ငါတို ့ ႏိုင္ငံမွာ ဒီ စနစ္သာ သံုးရင္ အားလံုး အဆင္ေျပမွာလို ့ ေတြးမိတယ္ ။ အခ်င္းခ်င္း စစ္တိုက္ ေနစရာ မလိုပဲ အားလံုးကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ ႏိုင္ငံ တစ္ခုထဲမွာ တိုင္းရင္းသားေတြ အားလံုး စုေပါင္း ေနထိုင္ႏိုင္မဲ့ ဒီစနစ္ ကို လူတိုင္း နားလည္ လက္ခံႏိုင္ ၾကရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို ့ ေတြးမိတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္ ႏိုင္ငံျခား စေရာက္တဲ့ အခ်ိန္ ျပည္တြင္း ျပည္ပမွာ ဒီမိုကေရစီ ရရွိေရး ဒို ့အေရးလို ့ ေအာ္ေနတဲ့ သူေတြကို ေနရာတိုင္းမွာ ေတြ ့ ႏိုင္ေပမဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ ့ အခြင့္အေရး ေတြ အေၾကာင္းကို ေျပာတဲ့ သူေတြကေတာ့ မရွိ သေလာက္ကို ရွားေန ေသးတယ္ ။ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ ့ အားလံုးနီးပါး ကလဲ ကိုယ့္လူမ်ိဳးစု အခြင့္အေရး အတြက္သာ ေျပာၾကတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ မြန္ျပည္သစ္ ပါတီ ကေတာ့ အဲဒီ အခ်ိန္ထဲက ျမန္မာ ႏိုင္ငံထဲမွာ ေနထိုင္ ၾကတဲ့ တိုင္းရင္းသား အားလံုးအတြက္ အသင့္ေတာ္ဆံုး ျဖစ္တဲ့ ဖက္ဒရယ္ စနစ္ကို အားလံုး နားလည္ လက္ခံဖို ့ အတြက္ ၾကိဳးပမ္းေနတဲ့ ရွားရွားပါးပါး အဖြဲ ့ အစည္း တစ္ခု ျဖစ္တယ္ ဆိုတာ သိလိုက္ရေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ၀မ္းသာမိတယ္ ။ မြန္ျပည္သစ္ ပါတီရဲ ့ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္း ေတြကိုလဲ ေလးစားမိတယ္ ။ အခုအခ်ိန္ အထိလဲ မြန္ျပည္သစ္ ပါတီဟာ အျခားတိုင္းရင္းသား အဖြဲ ့ ေတြဖက္က မွားမွားမွန္မွန္ ကာကြယ္ျပီး ရပ္တည္ ေပးေနတဲ့ သတင္းေတြ ေတြ ့ ေနရတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ အဖြဲ ့ ေတြရဲ ့ အျမင္ က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့ ေၾကညာခ်က္ေတြ ၊ လူမ်ိဳးေရး အစြဲေတြ ၊ ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓာတ္ အားနည္းေနမႈေတြ ၊ တကိုယ္ေကာင္းဆန္တဲ့ ရပ္တည္မႈ ေတြကို ၾကားရတဲ့ အခါေတြမွာ ေတာ္ေတာ္ ေလး စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္ ။
အခ်ိဳ ့ အဖြဲ ့ ေတြမွာ လူမ်ိဳးစု အစြဲေတြ အရမ္းအားေကာင္း ေနေသးတယ္ ။ အခ်ိဳ ့ အဖြဲ ့ ေတြက လူမ်ိဳးစုကို ကိုးစားျပဳတဲ့ နာမည္ေတြ ယူထား ၾကေပမဲ့ သူတို ့ စိတ္၀င္စားတာ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြသာ ျဖစ္တယ္ ။ အခုလက္ရွိ အခ်ိန္က ေသနတ္ ကိုင္ ထားတဲ့ အဖြဲ ့အစည္းေတြ အေနနဲ ့ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ခြင့္ မရတဲ့ အခါတိုင္း ေသနတ္ျပန္ ေဖာက္မယ္ ၊ စစ္မတိုက္ေၾကး လက္မွတ္ ထိုးမယ္ ၊ အခြင့္အေရးေတြ ေတာင္းမယ္ ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ မဟုတ္ေတာ့ ပါဘူး ။ အဖြဲ ့ အစည္းတိုင္း ထပ္ခါ သလဲလဲ ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကတဲ့ စားပြဲမွာ ထိုင္ျပီး အေျဖရွာ မယ္ဆိုတဲ့ အခြင့္အေရးကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ဖို ့ အခ်ိန္ပါ ။
မိမိတို ့ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြကို ထုတ္ေဖာ္ၾကပါ ။ အျခား သူေတြရဲ ့ ဆႏၵကိုလဲ ေလးေလးစားစား နားေထာင္ေပးပါ ။ လိုအပ္တာေတြကို ေတာင္းဆိုၾကပါ ၊ ကိုယ္ျပန္ေပးႏိုင္တာ ေတြကိုလဲ စဥ္းစားေပးပါ ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံမွာ လက္ရွိ ေနထိုင္ေနတာ လူမ်ိဳးစု ၁၃၅ မ်ိဳးရွိပါတယ္ ။ လူမ်ားစု တိုင္းရင္းသားေတြ အေနနဲ ့ မိမိတို ့ရဲ ့ စာေပ ၊ ယဥ္ေက်းမႈ ၊ ဘာသာ စကား ၊ ယိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ အစဥ္အလာ ေတြကို တန္ဖိုးထား ၾကသလို ၊ မိမိတို ့ ျပည္နယ္ ထဲမွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့ လူနည္းစု တိုင္းရင္းသား ေတြရဲ ့ အခြင့္အေရး အတြက္ လဲစဥ္းစားေပးပါ ။ အေရးအၾကီးဆံုး အခ်က္က ညီတူညီမွ် ခြဲေ၀ တာဟာ ၊ ညီတူညီမွ် အက်ိဳး ခံစားခြင့္ ရွိတာနဲ ့ မတူဘူး ဆိုတာကို နားလည္ေပးပါ ။
အခုအခ်ိန္မွာ အဖြဲ ့ အစည္းေတြရဲ ့ ေတာင္းဆိုမႈေတြကို ျပည္သူေတြ အားလံုးက နားေထာင္ေနၾကတယ္ ။ အေျဖေတြကိုလဲ ျပည္သူေတြ ၾကားၾကလိမ့္မယ္ ။ မွ်တမႈ မရွိတဲ့ အေျဖေတြ အတြက္ မွ်တမႈကို လိုလားတဲ့ ျပည္သူေတြရဲ ့ အသံေတြကို ၾကားရလိမ့္မယ္ ။ မွ်တမႈ ရွိတဲ့ အေျဖေတြကို လက္ခံဖို ့ ျငင္းတဲ့ အဖြဲ ့ေတြ ကေတာ့ ျပည္ေထာင္စု ၾကီးရဲ ့ ရန္သူ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္ ။ ဘယ္အဖြဲ ့ အစည္းက ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓာတ္ ရွိျပီး ဘယ္အဖြဲ ့ အစည္းရဲ ့ ရပ္တည္မႈက ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓာတ္နဲ ့ ဆန့္ က်င္ေနတယ္ ဆိုတာကို ျပည္သူေတြက ဆံုးျဖတ္လိမ့္မယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့ လက္ရွိအျပင္းျပဆံုး ဆႏၵကေတာ့ ျပည္ေထာင္စု ရန္သူလို ့ ျပည္သူေတြ သတ္မွတ္ လိုက္တဲ့ အဖြဲ ့အစည္းေတြက သူတို့ ရဲ့ ရပ္တည္မႈေတြကို မျပင္ႏိုင္ဘူးလို ့ ဆိုလာတဲ့ အခါၾကရင္ ၊ အဲဒီ အဖြဲ ့ အစည္းေတြ အတြက္ ဒီျပည္ေထာင္စု ႏိုင္ငံေတာ္ၾကီး ထဲမွာ ေနရာ မရွိေစခ်င္ေတာ့ ဘူးဗ်ာ ။ ။
Tuesday, 15 September 2015
ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသားမ်ား ႏိုင္ငံ
ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသား အေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္တို ့ ေတြ ငယ္ငယ္ေလး ထဲက သင္ခဲ့ ၾကဖူးတယ္ ။ ငယ္စဥ္က ပညာ မသင္ခဲ့လို ့ မိဘေတြ ဆံုးသြားေတာ့ သူမ်ားေတြ လိမ္ညာတာ ခံရျပီး ဆင္းရဲသြားတဲ့ သူေဌးသား ေလးအေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္တို ့ ေတြအားလံုး ၾကားဖူးခဲ့ ၾကတယ္ ။ တသက္လံုး သံုးမကုန္ ေအာင္ စည္းစိမ္ေတြ ရွိရဲ ့နဲ ့ ခြက္လက္ဆြဲျပီး ေတာင္းစားရတဲ့ ဘဝကို ေရာက္ခဲ့ ရတဲ့ သူေဌးသားေလး အေၾကာင္းဟာ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ေတြ အတြက္ ပညာတတ္ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားဖို ့ သင္ခန္းစာ ယူစရာ နမူနာ တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့တယ္ ။
ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသား အေၾကာင္း နဲ ့ ပတ္သက္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ ဘဝမွာ အမွတ္တရ အျဖစ္ ၂ ခု ရွိခဲ့တယ္ ။ ဒီ post ေရး ျဖစ္တာ ကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၇ ႏွစ္ ေက်ာ္ ေလာက္က ပထမ အမွတ္တရ အျဖစ္ ေလးေၾကာင့္ ေရးျဖစ္တာပါ ။ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ အဲဒီ အမွတ္တရ အျဖစ္အပ်က္ ေလးကေတာ့ တာရာမင္းေဝ ရဲ ့ လံုးခ်င္း ဝတၳဳ တစ္အုပ္ဖတ္မိ တာကေန စခဲ့ တာပါ ။ လံုးခ်င္း ဝတၳဳရဲ ့ နာမည္ကို ကၽြန္ေတာ္မမွတ္ မိေတာ့သလို ၊ ဖတ္မိတဲ့ စာသား အတိအက် ကိုလဲ ကၽြန္ေတာ္ မမွတ္မိေတာ့ ပါဘူး ။
ကၽြန္ေတာ္ မွတ္မိတာကေတာ့ အဲဒီ စာအုပ္ ဖတ္ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္ ေလးထဲက အၾကိမ္ေပါင္း မ်ားစြာ ၾကားဖူးခဲ့တဲ့ ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသား အေၾကာင္းကေနျပီး ပညာတတ္ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားဖို ့ အျပင္ အရင္တုန္းက သတိမျပဳ မိခဲ့တဲ့ အျခား သင္ခန္းစာ ယူစရာ ေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေနတယ္ ဆိုတာကို ေတြ ့ခဲ့ရတယ္ ။
ဝတၳဳ ထဲမွာေတာ့ ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသား အေၾကာင္း ထဲကေနျပီး ကၽြန္ေတာ္ အရင္က တစ္ခါမွ သတိမထားမိ ခဲ့တဲ့ အခ်က္ ၂ ခ်က္ကို ခပ္တိုတို ေလးပဲ ေရးထားတာ ျဖစ္ေပမဲ့ အဲဒီ စာေၾကာင္း တိုတို ေလးေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေတြးစရာေတြ ၊ သင္ခန္းစာ ယူစရာေတြ အမ်ားၾကီး ေပးခဲ့တယ္ ။
ပထမ အခ်က္က ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသားဟာ ပညာကို မသင္ခ်င္ခဲ့ဘူး ဆိုေပမဲ့ သူ ပညာမသင္ ျဖစ္ခဲ့တာ သူတစ္ေယာက္ ထဲရဲ ့ အျပစ္လား ။ အျခား သူေတြမွာ လံုးဝ တာဝန္ မရွိေတာ့ဘူးလား ။ သူ ့ရဲ ့ အုပ္ထိန္းသူေတြ ကေရာ တာဝန္ ေက်ခဲ့ ၾကရဲ ့ လား ။
ဒုတိယ အခ်က္က သူပိုင္ဆိုင္ သမွ် အားလံုး လူလိမ္ ခံရျပီး ဆင္းရဲ သြားေပမဲ့ ဘာမွ လုပ္မစား တတ္တဲ့ သူေဌးသားေဟာင္းက ခိုးမစားဘူး ၊ လုမစားဘူး ။ ရိုးရိုးသားသား ခြက္လက္ စြဲျပီး ေတာင္းစားတယ္ ။ အဲဒါကို နင္သာ လူမိုက္ ဒုစရိုက္ ဆိုျပီး ဝိုင္းဝန္း ရိုက္ႏွက္ ေလွာင္ေျပာင္ ၾကတယ္ ။ တကယ့္ ဒုစရိုက္ သမား အစစ္ေတြက ဘယ္သူေတြလဲ ။ သူညံ့လို ့ သူခံရတယ္ ဆိုေပမဲ့ သူ ့ကို လိမ္ညာစားခဲ့ ၾကတဲ့ သူေတြ မွာအျပစ္ လံုးဝ မရွိေတာ့ ဘူးလား ။
လက္ရွိ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံဟာ ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသားေတြ ေနတဲ့ ႏိုင္ငံပါ ။ အေပၚက အခ်က္ ၂ ခ်က္မွာ ပါတဲ့ ေမးခြန္း ထုတ္စရာ လက္တဆုပ္စာ လူနည္းစု ကလြဲျပီး ျမန္မာႏိုင္ငံက ျပည္သူေတြ အားလံုးဟာ တကယ့္ ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသားေတြပါ ။ ကၽြန္ေတာ္ တို ့ေတြဟာ ပညာ မတတ္ သူေတြနဲ ့ ၊ ပညာ မရွိ သူေတြပါ ။ အလြတ္က်က္ စနစ္နဲ ့သင္ခဲ့ရတဲ့ ပညာ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက ဘယ္ေနရာမွာမွ သံုးလို ့ မရဘူး ။ လက္ေတြ ့မွာ တကယ္ အသံုးျပဳလို ့ ရတဲ့ ဘာသာရပ္ကို လက္ခ်ိဳး ရီရင္ လက္ တစ္ဖက္မွာ ရွိတဲ့ လက္ေခ်ာင္းေတြ မျပည့္ဘူး ။ ရထားတဲ့ ဘြဲ ့လက္မွတ္ကို ဘယ္သူမွ အသိအမွတ္ မျပဳေတာ့ ပညာေတြ သင္ျပီး ပညာမရွိ သူေတြ ျဖစ္ေန ၾကရတယ္ ။ သင္ထားတဲ့ ပညာေတြ သံုးမရတာ ၊ ရထားတဲ့ ဘြဲ ့ လက္မွတ္ေတြ အသိအမွတ္ အျပဳမခံ ရတာေတြေၾကာင့္ ပညာေတြ သင္ခဲ့ေပမဲ့ ပညာမရွိ သူေတြျဖစ္ျပီး ျပည္တြင္း ျပည္ပမွာ ရရာအလုပ္နဲ ့ ကၽြန္သာသာ ရုန္းကန္ ေနၾကရတယ္ ။
အခုလက္ရွိ မ်ိဳးဆက္ အေျခအေန ကေတာ့ အဲဒီလို ပညာေရး ကိုေတာင္ မသင္ႏိုင္တဲ့ သူေတြ မ်ားမ်ားလာတယ္ ။ အေျခအေန အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ပညာမသင္ႏို္င္ပဲ ၾကံဳရာ က်ပန္း အလုပ္ လုပ္ေနၾကရတဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ ကေလးငယ္ ေတြမ်ားမ်ား လာတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံမွာ မ်ိဳးဆက္ေပါင္းမ်ားစြာ ပညာမသင္ ႏိုင္တာ ၊ ပညာေတြ သင္ျပီး ပညာမရွိ သူေတြ ျဖစ္ေနရ တာေတြနဲ ့ ပတ္သက္ျပီး ဘယ္တာဝန္ ရွိသူကမွ ၊ ဘယ္တုန္းကမွ တာဝန္ခံ ခဲ့တာမရွိဘူး ။ အျပစ္ေတြ အားလံုး အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ပဲ ျပန္ လက္ညွိဳးအထိုး ခံရတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ ေတြ အားလံုးဟာ ေနာင္မ်ိဳးဆက္ မ်ားစြာထိ စားမကုန္ေအာင္ ခ်မ္းသာ ၾကတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံမွာ ေျမေပၚ ေျမေအာက္ သဘာဝ သယံဇာတေတြ အမ်ားၾကီး ရွိတယ္ ။ ေရထြက္ ကုန္ ပစၥည္း ၊ စိုက္ပ်ိဳး ေရးထြက္ ကုန္ ပစၥည္း ေတြကလဲ ျပည္ပ ကို တင္ပို ့ ႏိုင္ေလာက္တဲ့ အထိ ေပါမ်ားတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ေတြရဲ ့ ပိုင္ဆိုင္မွ ုေတြကို လူတစ္စုက လက္ဝါးၾကီး အုပ္ျပီး နည္းမ်ိဳးစံု နဲ ့ သူတို ့ ပိုင္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနၾကတယ္ ။ သူတို ့ တေတြ တစ္ေန ့ ထက္ တစ္ေန ့ ပိုပို ခ်မ္းသာေန ၾကေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့ေတြ ကေတာ့ တစ္ေန ့ ထက္ တစ္ေန ့ ပိုပို ဆင္းရဲလာတယ္ ။ ရိုးရိုး သားသား ၊ ၾကိဳးၾကိဳး စားစား ရုန္းကန္ ရင္းနဲ ့ တစ္ေန ့စာ ဝမ္းစာအတြက္ အဆင္ေျပတဲ့ လုပ္အားခ ႏွဳန္း ေတြရဖို ့ အတြက္ေတာင္ ေတာင္းပန္ ေနၾကရတဲ့ အေျခအေန မွာ ကၽြန္ေတာ္တို ့ တေတြသာ လူမိုက္ေတြ ၊ ဒုစရိုက္ သမားေတြလို ့ အျပစ္ေျပာ ခံ ေန ၾကရတယ္ ။
မၾကာေတာ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ျပတ္ျပတ္ သားသား ဆံုးျဖတ္ရမွာ ရွိတယ္ ။ တာဝန္ မခံရဲတဲ့ ၊ တာဝန္ ေက်ပြန္ေအာင္ မလုပ္ႏိုင္တဲ့ တာဝန္ရွိ သူေတြက အျပစ္ရွိ သမွ် ကၽြန္ေတာ္ တို ့ကို လက္ညွိဳးထိုး ျပီး အ ျပစ္ ပံုခ်ေနတာကို ဆက္ခံေန မွာလား ၊ အဲဒီ သူေတြကို တာဝန္ခံ ရဲတဲ့ ၊ တာဝန္ ေက်ပြန္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္တဲ့ သူေတြနဲ ့ အစားထိုး မွာလား ? လူလိမ္ေတြက ခ်မ္းသာျပီး ၊ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသား ေတြက ဝမ္းစာအတြက္ ေတာင္းရမ္း စားေသာက္ ေနရတဲ့ ဒီ အေျခအေန အတိုင္း ဆက္သြားမွာလား ၊ ဒီ စနစ္ ၾကီးကို ေျပာင္းလဲ ဖို ့ ၾကိဳးစားမွာလား ?
မၾကာခင္ က်င္းပမဲ့ ေရြ းေကာက္ပြဲမွာ ကိုယ့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ကို အေကာင္ အထည္ ေဖာ္ေပး ႏိုင္တဲ့ ပါတီကို ေရြးခ်ယ္ ပါ ။ မဲ ေပး ၾက ပါ ။ ။
ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသား အေၾကာင္း နဲ ့ ပတ္သက္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ ဘဝမွာ အမွတ္တရ အျဖစ္ ၂ ခု ရွိခဲ့တယ္ ။ ဒီ post ေရး ျဖစ္တာ ကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၇ ႏွစ္ ေက်ာ္ ေလာက္က ပထမ အမွတ္တရ အျဖစ္ ေလးေၾကာင့္ ေရးျဖစ္တာပါ ။ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ အဲဒီ အမွတ္တရ အျဖစ္အပ်က္ ေလးကေတာ့ တာရာမင္းေဝ ရဲ ့ လံုးခ်င္း ဝတၳဳ တစ္အုပ္ဖတ္မိ တာကေန စခဲ့ တာပါ ။ လံုးခ်င္း ဝတၳဳရဲ ့ နာမည္ကို ကၽြန္ေတာ္မမွတ္ မိေတာ့သလို ၊ ဖတ္မိတဲ့ စာသား အတိအက် ကိုလဲ ကၽြန္ေတာ္ မမွတ္မိေတာ့ ပါဘူး ။
ကၽြန္ေတာ္ မွတ္မိတာကေတာ့ အဲဒီ စာအုပ္ ဖတ္ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္ ေလးထဲက အၾကိမ္ေပါင္း မ်ားစြာ ၾကားဖူးခဲ့တဲ့ ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသား အေၾကာင္းကေနျပီး ပညာတတ္ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားဖို ့ အျပင္ အရင္တုန္းက သတိမျပဳ မိခဲ့တဲ့ အျခား သင္ခန္းစာ ယူစရာ ေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေနတယ္ ဆိုတာကို ေတြ ့ခဲ့ရတယ္ ။
ဝတၳဳ ထဲမွာေတာ့ ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသား အေၾကာင္း ထဲကေနျပီး ကၽြန္ေတာ္ အရင္က တစ္ခါမွ သတိမထားမိ ခဲ့တဲ့ အခ်က္ ၂ ခ်က္ကို ခပ္တိုတို ေလးပဲ ေရးထားတာ ျဖစ္ေပမဲ့ အဲဒီ စာေၾကာင္း တိုတို ေလးေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေတြးစရာေတြ ၊ သင္ခန္းစာ ယူစရာေတြ အမ်ားၾကီး ေပးခဲ့တယ္ ။
ပထမ အခ်က္က ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသားဟာ ပညာကို မသင္ခ်င္ခဲ့ဘူး ဆိုေပမဲ့ သူ ပညာမသင္ ျဖစ္ခဲ့တာ သူတစ္ေယာက္ ထဲရဲ ့ အျပစ္လား ။ အျခား သူေတြမွာ လံုးဝ တာဝန္ မရွိေတာ့ဘူးလား ။ သူ ့ရဲ ့ အုပ္ထိန္းသူေတြ ကေရာ တာဝန္ ေက်ခဲ့ ၾကရဲ ့ လား ။
ဒုတိယ အခ်က္က သူပိုင္ဆိုင္ သမွ် အားလံုး လူလိမ္ ခံရျပီး ဆင္းရဲ သြားေပမဲ့ ဘာမွ လုပ္မစား တတ္တဲ့ သူေဌးသားေဟာင္းက ခိုးမစားဘူး ၊ လုမစားဘူး ။ ရိုးရိုးသားသား ခြက္လက္ စြဲျပီး ေတာင္းစားတယ္ ။ အဲဒါကို နင္သာ လူမိုက္ ဒုစရိုက္ ဆိုျပီး ဝိုင္းဝန္း ရိုက္ႏွက္ ေလွာင္ေျပာင္ ၾကတယ္ ။ တကယ့္ ဒုစရိုက္ သမား အစစ္ေတြက ဘယ္သူေတြလဲ ။ သူညံ့လို ့ သူခံရတယ္ ဆိုေပမဲ့ သူ ့ကို လိမ္ညာစားခဲ့ ၾကတဲ့ သူေတြ မွာအျပစ္ လံုးဝ မရွိေတာ့ ဘူးလား ။
လက္ရွိ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံဟာ ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသားေတြ ေနတဲ့ ႏိုင္ငံပါ ။ အေပၚက အခ်က္ ၂ ခ်က္မွာ ပါတဲ့ ေမးခြန္း ထုတ္စရာ လက္တဆုပ္စာ လူနည္းစု ကလြဲျပီး ျမန္မာႏိုင္ငံက ျပည္သူေတြ အားလံုးဟာ တကယ့္ ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသားေတြပါ ။ ကၽြန္ေတာ္ တို ့ေတြဟာ ပညာ မတတ္ သူေတြနဲ ့ ၊ ပညာ မရွိ သူေတြပါ ။ အလြတ္က်က္ စနစ္နဲ ့သင္ခဲ့ရတဲ့ ပညာ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက ဘယ္ေနရာမွာမွ သံုးလို ့ မရဘူး ။ လက္ေတြ ့မွာ တကယ္ အသံုးျပဳလို ့ ရတဲ့ ဘာသာရပ္ကို လက္ခ်ိဳး ရီရင္ လက္ တစ္ဖက္မွာ ရွိတဲ့ လက္ေခ်ာင္းေတြ မျပည့္ဘူး ။ ရထားတဲ့ ဘြဲ ့လက္မွတ္ကို ဘယ္သူမွ အသိအမွတ္ မျပဳေတာ့ ပညာေတြ သင္ျပီး ပညာမရွိ သူေတြ ျဖစ္ေန ၾကရတယ္ ။ သင္ထားတဲ့ ပညာေတြ သံုးမရတာ ၊ ရထားတဲ့ ဘြဲ ့ လက္မွတ္ေတြ အသိအမွတ္ အျပဳမခံ ရတာေတြေၾကာင့္ ပညာေတြ သင္ခဲ့ေပမဲ့ ပညာမရွိ သူေတြျဖစ္ျပီး ျပည္တြင္း ျပည္ပမွာ ရရာအလုပ္နဲ ့ ကၽြန္သာသာ ရုန္းကန္ ေနၾကရတယ္ ။
အခုလက္ရွိ မ်ိဳးဆက္ အေျခအေန ကေတာ့ အဲဒီလို ပညာေရး ကိုေတာင္ မသင္ႏိုင္တဲ့ သူေတြ မ်ားမ်ားလာတယ္ ။ အေျခအေန အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ပညာမသင္ႏို္င္ပဲ ၾကံဳရာ က်ပန္း အလုပ္ လုပ္ေနၾကရတဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ ကေလးငယ္ ေတြမ်ားမ်ား လာတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံမွာ မ်ိဳးဆက္ေပါင္းမ်ားစြာ ပညာမသင္ ႏိုင္တာ ၊ ပညာေတြ သင္ျပီး ပညာမရွိ သူေတြ ျဖစ္ေနရ တာေတြနဲ ့ ပတ္သက္ျပီး ဘယ္တာဝန္ ရွိသူကမွ ၊ ဘယ္တုန္းကမွ တာဝန္ခံ ခဲ့တာမရွိဘူး ။ အျပစ္ေတြ အားလံုး အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ပဲ ျပန္ လက္ညွိဳးအထိုး ခံရတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ ေတြ အားလံုးဟာ ေနာင္မ်ိဳးဆက္ မ်ားစြာထိ စားမကုန္ေအာင္ ခ်မ္းသာ ၾကတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံမွာ ေျမေပၚ ေျမေအာက္ သဘာဝ သယံဇာတေတြ အမ်ားၾကီး ရွိတယ္ ။ ေရထြက္ ကုန္ ပစၥည္း ၊ စိုက္ပ်ိဳး ေရးထြက္ ကုန္ ပစၥည္း ေတြကလဲ ျပည္ပ ကို တင္ပို ့ ႏိုင္ေလာက္တဲ့ အထိ ေပါမ်ားတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ေတြရဲ ့ ပိုင္ဆိုင္မွ ုေတြကို လူတစ္စုက လက္ဝါးၾကီး အုပ္ျပီး နည္းမ်ိဳးစံု နဲ ့ သူတို ့ ပိုင္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနၾကတယ္ ။ သူတို ့ တေတြ တစ္ေန ့ ထက္ တစ္ေန ့ ပိုပို ခ်မ္းသာေန ၾကေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့ေတြ ကေတာ့ တစ္ေန ့ ထက္ တစ္ေန ့ ပိုပို ဆင္းရဲလာတယ္ ။ ရိုးရိုး သားသား ၊ ၾကိဳးၾကိဳး စားစား ရုန္းကန္ ရင္းနဲ ့ တစ္ေန ့စာ ဝမ္းစာအတြက္ အဆင္ေျပတဲ့ လုပ္အားခ ႏွဳန္း ေတြရဖို ့ အတြက္ေတာင္ ေတာင္းပန္ ေနၾကရတဲ့ အေျခအေန မွာ ကၽြန္ေတာ္တို ့ တေတြသာ လူမိုက္ေတြ ၊ ဒုစရိုက္ သမားေတြလို ့ အျပစ္ေျပာ ခံ ေန ၾကရတယ္ ။
မၾကာေတာ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ျပတ္ျပတ္ သားသား ဆံုးျဖတ္ရမွာ ရွိတယ္ ။ တာဝန္ မခံရဲတဲ့ ၊ တာဝန္ ေက်ပြန္ေအာင္ မလုပ္ႏိုင္တဲ့ တာဝန္ရွိ သူေတြက အျပစ္ရွိ သမွ် ကၽြန္ေတာ္ တို ့ကို လက္ညွိဳးထိုး ျပီး အ ျပစ္ ပံုခ်ေနတာကို ဆက္ခံေန မွာလား ၊ အဲဒီ သူေတြကို တာဝန္ခံ ရဲတဲ့ ၊ တာဝန္ ေက်ပြန္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္တဲ့ သူေတြနဲ ့ အစားထိုး မွာလား ? လူလိမ္ေတြက ခ်မ္းသာျပီး ၊ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ကုေဋ ရွစ္ဆယ္ သူေဌးသား ေတြက ဝမ္းစာအတြက္ ေတာင္းရမ္း စားေသာက္ ေနရတဲ့ ဒီ အေျခအေန အတိုင္း ဆက္သြားမွာလား ၊ ဒီ စနစ္ ၾကီးကို ေျပာင္းလဲ ဖို ့ ၾကိဳးစားမွာလား ?
မၾကာခင္ က်င္းပမဲ့ ေရြ းေကာက္ပြဲမွာ ကိုယ့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ကို အေကာင္ အထည္ ေဖာ္ေပး ႏိုင္တဲ့ ပါတီကို ေရြးခ်ယ္ ပါ ။ မဲ ေပး ၾက ပါ ။ ။
Thursday, 13 January 2011
ေနတတ္ရင္ ေက်နပ္စရာပါ
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ေကာင္းမွန္းမသိ ဆိုးမွန္းမသိတဲ့ အက်င့္ တစ္ခုက ကိုယ္လုပ္ခ်င္ တာဆို ျဖစ္ႏိုင္ မျဖစ္ႏိုင္ အသာထား လုပ္ႏိုင္ သေလာက္ လုပ္ၾကည့္ လိုက္ရမွ ။ လုပ္ျပီးေတာ့မွ ကိုယ္ရည္မွန္း ထားသလို ျဖစ္မလာ ရင္ေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိတယ္ ။ တစ္ခါတစ္ေလလဲ ေဒါသ ထြက္မိတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ခ်င္ တာေတြကို လုပ္ဖို ့ ေပးဆပ္လိုက္ ရတာေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွ ေနာင္တရ မေနဘူး ။
ကုန္သြားတဲ့ အခ်ိန္ေတြ ကိုလဲ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ျပီး ႏွေျမာ မေနဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ခ်င္တဲ့ အရာေတြကို လုပ္လို ့ ကုန္ဆံုးသြားတဲ့ အခ်ိန္ေတြဟာ အလကား ျဖဳန္းတီးလိုက္တဲ့ အခ်ိန္ေတြ မဟုတ္ဘူး ။ ၾကိဳးစားၾကည့္လို ့ ဘာမွျဖစ္မလာ တာဟာ အ႐ႈံးမဟုတ္ဘူး ။ အခ်ိန္ေတြ လြန္သြားျပီးမွ ငါၾကိဳးစား ၾကည့္ခဲ့မိရင္ အေကာင္းသား ဆိုတဲ့ ေနာင္တ ရေနျခင္း ကသာ တကယ့္ ႐ံႈးနိမ့္ျခင္း ျဖစ္တယ္ ။
ကုန္သြားတဲ့ အခ်ိန္ေတြ ကိုလဲ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ျပီး ႏွေျမာ မေနဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ခ်င္တဲ့ အရာေတြကို လုပ္လို ့ ကုန္ဆံုးသြားတဲ့ အခ်ိန္ေတြဟာ အလကား ျဖဳန္းတီးလိုက္တဲ့ အခ်ိန္ေတြ မဟုတ္ဘူး ။ ၾကိဳးစားၾကည့္လို ့ ဘာမွျဖစ္မလာ တာဟာ အ႐ႈံးမဟုတ္ဘူး ။ အခ်ိန္ေတြ လြန္သြားျပီးမွ ငါၾကိဳးစား ၾကည့္ခဲ့မိရင္ အေကာင္းသား ဆိုတဲ့ ေနာင္တ ရေနျခင္း ကသာ တကယ့္ ႐ံႈးနိမ့္ျခင္း ျဖစ္တယ္ ။
ၾကိဳးစား အားထုတ္မႈ တစ္ခုရဲ ့ ေအာင္ျမင္မႈ ဆိုတာက ကိုယ့္ရဲ ့ ရည္မွန္းခ်က္ ေပၚမွာသာ မူတည္ တာပါ ။ အေျပးျပိဳင္ပြဲ တစ္ခုကို အေတြ ့အၾကံဳ႐ွိ ႐ံုဆိုတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ ့ ဝင္ျပိဳင္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ အတြက္ တာက စထြက္တာနဲ ့ သူ ့ရဲ ့ ရည္မွန္းခ်က္ ျပည့္ေနပါျပီး ။ ပန္းတိုင္ကို ေရာက္တဲ့ အထိ မေျပးႏိုင္ ရင္ေတာင္ သူရဲ ့ ၾကိဳးစားမႈဟာ ေအာင္ျမင္ ေနပါျပီး ။ ပန္းတိုင္ကို ေရာက္တဲ့ အထိ ေျပးႏိုင္ရမယ္ ဆိုတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ ့ ေျပးတဲ့ သူအတြက္က ေနာက္ဆံုး ကေန ပန္းဝင္လဲ သူဟာ ေအာင္ႏိုင္ သူပါပဲ ။ လူအခ်ိဳ ့ ကို ေက်ာ္ျပီး ပန္းဝင္ ႏိုင္ခဲ့ရင္ေတာ့ စာေမးပြဲမွာ ဂုဏ္ထူး ထြက္သလိုေပါ့ ။
ေ႐ွ ့ဆံုးကို ေရာက္မွ ၊ အရင္ဦးဆံုး လုပ္ႏိုင္မွ ေအာင္ႏိုင္သူ မဟုတ္ပါဘူး ။ ကိုယ့္ရဲ ့ ၾကိဳးစား အားထုတ္မႈ တစ္ခုဟာ လူအမ်ားက ေအာင္ႏိုင္ သူလို ့ သတ္မွတ္ထားတဲ့ စံေတြ ျပည့္မွ ေအာင္ျမင္တာ မဟုတ္ပါဘူး ။ ကိုယ့္လုပ္ရပ္ ေအာင္ျမင္တာလား ၊ ႐ံႈးနိမ့္တာလား ဆိုတာ ကိုယ့္ရဲ ့ ရည္မွန္းခ်က္ အတိုင္းအတာနဲ ့ပဲ ဆံုးျဖတ္ရမွာပါ ။ ေနာက္ဆံုးက ျဖစ္ေနပါေစ ကိုယ့္ရဲ ့ ရည္မွန္းခ်က္ ျပည့္ရင္ ကိုယ္ဟာ ေအာင္ႏိုင္သူ ပါပဲ ။
“ေလာကၾကီးက ေနတတ္ရင္ ေက်နပ္စရာ ၾကီးပါ”
Wednesday, 1 December 2010
ယမ္းေငြ ့ေတြနဲ ့ ျမန္မာျပည္
လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ႏွစ္ ေက်ာ္ကာလက စျပီး တိုင္းရင္းသား အဖြဲ ့ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ တစ္ဖြဲ ့ျပီး တစ္ဖြဲ ့ လက္နက္နဲ ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး လဲခဲ့ၾကတယ္ ။ အခ်ိဳ ့ကလဲ မိမိ အဖြဲ ့ အစည္းကို ပိုျပီး အင္အား ေတာင့္တင္းလာေအာင္ လုပ္ဖို ့အတြက္ ၊ အခ်ိဳ ့ကလဲ လူထုနဲ ့ ထိေတြ ့ ဆက္ဆံ ခြင့္ ရဖို ့ အတြက္ ၊ အခ်ိဳ ့ ကလဲ ရာစုႏွစ္ တဝက္ေက်ာ္ထိ လက္နက္သံုးျပီး ၾကိဳစားခဲ့ ေပမဲ့ မေအာင္ျမင္ ေသးတဲ့ မိမိတို ့ရဲ ့ ရည္မွန္းခ်က္ ေတြကို ႏိုင္ငံေရး နည္းလမ္းနဲ ့ ၾကိဳးစား ၾကည့္ဖို ့ အတြက္ စတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးယူ ခဲ့ၾကတယ္ ။
ျငိမ္းခ်မ္းေရးယူျပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဘယ္အဖြဲ ့အစည္းမွ မိမိတို ့ အဖြဲ ့ရဲ ့ မူလ ရည္႐ြယ္ခ်က္ကို အေကာင္အထည္ မေဖာ္ႏိုင္ခဲ့ၾကေပမဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ယူခဲ့ၾကတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္ အခ်ိဳ ့ကိုေတာ့ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏိုင္ခဲ့ ၾကတယ္ ။ အခ်ိဳ ့အဖြဲ ့ေတြဟာ အရင္ကထက္ အင္အားပိုမို ေတာင့္တင္းလာ ၾကတယ္ ။ အခ်ိဳ ့အဖြဲ ့ ေတြကလဲ လူထုနဲ ့ ပိုမိုထိေတြ ့ ခြင့္ေတြ ရလာျပီး အဖြဲ ့နဲ ့ လူထုၾကားမွာ နားလည္မႈေတြ ၊ ေထာက္ခံမႈေတြ ပိုရလာၾကတယ္ ။
အခ်ိဳ ့အဖြဲ ့ေတြက ပခံုးပုတ္ ၊ ေခါင္းပုတ္ အလုပ္ခံျပီး မိမိတို ့ အလံကို ေရာင္းစားခဲ့ ၾကတယ္ ။ အခ်ိဳ ့ ကလဲ ေသရင္ယူသြားလို ့ ရမွာ မဟုတ္တာေတြကို မက္ျပီး မိမိတို ့နဲ ့ တစ္ခ်ိန္က ေသေဖာ္ေသဖက္ ရဲေဖာ္ရဲဖက္ ေတြကို ျပန္တိုက္ေန ၾကတယ္ ။ အခ်ိဳ ့ကလဲ အျမဲတမ္းျမဲမွာ မဟုတ္တဲ့ ခဏတာပဲ ခံစားခြင့္ ရမဲ့ အာဏာေတြ ၊ စည္းစိမ္ေတြကို မက္ျပီး မိမိတို ့ရဲ ့ မူလ ရပ္တည္ခ်က္ ၊ ရည္မွန္းခ်က္ေတြကို ေမ့ေနၾကတယ္ ။
ဒီေန ့ မီဒီယာေခတ္မွာ မိမိရဲ ့ စကား တစ္ခြန္း ၊ လုပ္ရပ္ တစ္ခုဟာ အခ်ိန္ပိုင္း အတြင္းမွာ တကမာၻလံုးကို ခ်က္ခ်င္း ပ်ံ ့ႏွံ ့သြားႏိုင္တယ္ ။ ေန ့ခ်င္း ညခ်င္း zero ကေန hero ျဖစ္ႏိုင္ သလို ၊ hero ကေနလဲ zero ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္ ။ ဒီလထဲမွာ zero ကေန hero ျဖစ္လာတဲ့ သူေတြကေတာ့ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ ဖြဲ ့ဖို ့ လက္မခံ ခဲ့တဲ့ လက္က်န္ DKBA တပ္ပါ ။ DKBA အဖြဲ ့ဟာ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ယူျပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး အဖြဲ ့အစည္း တစ္ခုအေနထက္ စီးပြားေရး အဖြဲ ့အစည္း တစ္ခုအေနနဲ ့ လူေတြပိုျမင္ လာတဲ့အဖြဲ ့အစည္း တစ္ခုပါ ။ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ ေန ့က စခဲ့တဲ့ သူ ့တို ့ရဲ ့ တပ္ဖြဲ ့နဲ ့ အစိုးရတပ္ၾကားက တိုက္ပြဲကေတာ့ လူအမ်ားရဲ ့ သူ ့တို ့အေပၚ အျမင္ေတြကို ေျပာင္းေစခဲ့တယ္ ။
ဗိုလ္မႉးၾကီး ေစာလားပြယ္ ရဲ ့တပ္နဲ ့ အစိုးရတပ္ေတြ ၾကားက တိုက္ပြဲဟာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြ အဆင္မေျပရာက တစ္ဖက္နဲ ့ တစ္ဖက္ တင္းမာမႈေတြ ပိုလာျပီး စခဲ့ၾကတာပါ ။ ဒါေပမဲ့ လြယ္လြယ္ကူကူ ရႏိုင္တဲ့ စီးပြားေရး လုပ္ခြင့္ေတြအတြက္ မိမိအဖြဲ ့ရဲ ့ နာမည္နဲ ့ အလံကို မစြန္ ့ခဲ့တဲ့ သူ ့ရဲ ့ စိတ္ဓာတ္ ကိုေတာ့ ေလးစားတယ္ ။ သူ ့တို ့ရဲ ့ ရဲရဲရင့္ရင့္ ရပ္တည္မႈက လက္႐ွိ လက္က်န္ DKBA မွာ ေတာ္လွန္ေရး စိတ္ဓာတ္႐ွိတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြ ႐ွိေနေသးတယ္ ဆိုတာကို သက္ေသျပခဲ့တယ္ ။
အဖြဲ ့အစည္း တစ္ခု အေကာင္းဖက္ကို ေ႐ြ ့သြားတာလား ၊ အဆိုးဖက္ကို ေ႐ြ ့ သြားတာလား ဆိုတာကေတာ့ မိမိရပ္ေနတဲ့ ဖက္ေပၚ မူတည္ျပီး အျမင္ေတြေတာ့ တူၾကမွာ မဟုတ္ဘူး ။ တိုင္းရင္သား အဖြဲ ့ေတြ ေတာ္လွန္ေရး စခဲ့ၾကတာ ကလဲ မိမိတို ့ လူမ်ိဳးစုေတြ လြတ္လပ္ဖို ့ ၊ သီးျခားခြဲ ထြက္ဖို ့ ဆိုတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္ ေတြနဲ ့ပါ ။ ခုေနာက္ပိုင္း မွာေတာ့ အဖြဲ ့ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက တိုင္းရင္သားေတြ ညီညီညြတ္ညြတ္ တန္းတူညီမွ် ေနႏိုင္တဲ့ Federal ျပည္ေထာင္စု ေပၚေပါက္ေရး ဖက္ကို ဦးတည္ျပီး ၾကိဳးစားလာၾကတာ ဝမ္းသာစရာ ေတြ ့ရတယ္ ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျပန္လြတ္ေျမာက္ လာတာကို ၾကိဳဆိုခဲ့ၾကတာ ၊ အမ်ိဳးသား ရင္ၾကားေစ့ေရး နဲ ့ ဒုတိယ ပင္လံုညီလာခံ ေပၚေပါက္ လာေရးတို ့ကို ဝိုင္းဝန္း ေထာက္ခံ ၾကတာ ေတြဟာ တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ အရင္ကထက္ နားလည္မႈေတြ ၊ စည္းလံုးမႈေတြ ပို႐ွိလာတဲ့ သက္ေသေတြပါ ။
တိုင္းရင္းသား အဖြဲ ့ေတြဟာ လက္႐ွိ အေျခအေနေတြနဲ ့ မိမိတို ့ရဲ ့ ေတာ္လွန္ေရး စိတ္ဓာတ္ေတြကို လဲမွာ မဟုတ္သလို ၊ လက္နက္လဲ စြန္ ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး ။ အစိုးရ အဖြဲ ့အစည္းကလဲ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ ့ေတြရဲ ့ ေတာင္းဆိုမႈေတြကို လိုက္ေလွ်ာမွာ မဟုတ္ပါဘူး ။ အစိုးရ အေနနဲ ့ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ ့ေတြကို လက္႐ွိအတိုင္း ထားဖို ့ဆိုတာ ကလဲ လံုးဝ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ ကိစၥမို ့ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ ့အားလံုးကို အေႏွးနဲ ့ အျမန္ ထိုးစစ္ေတြ ဆင္လာ ေတာ့မွာပါ ။ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ ့ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက တိုက္ပြဲေတြ မျဖစ္ရေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေ႐ွာင္ ေနၾကေပမဲ့ မိမိကို စတိုက္လာ ရင္ေတာ့ ဘယ္အဖြဲ ့မွ ျငိမ္ခံေနၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး ။
ေနာက္လဲ ျဖစ္လာေတာ့မွာပဲ ဘာလို ့ေစာင့္ ေနတာလဲ ၊ တိုက္တဲ့ အဖြဲ ့က တိုက္ေနၾကျပီး က်န္တဲ့ အဖြဲ ့ ေတြက ဘာလို ့ ၾကည့္ေနတာလဲလို ့ တစ္ခ်ိဳ ့ကလဲ ေျပာၾကတယ္ ။ ဘယ္အဖြဲ ့မွ ျငိမ္းခ်မ္းေနတဲ့ မိမိေဒသကို စစ္ေျမျပင္ မျဖစ္ေစခ်င္ ၾကဘူး ။ တိုက္ပြဲ မ႐ွိတဲ့ ျမိဳ ့႐ြာေတြ ၊ ႏိုင္ငံျခား တိုင္းျပည္ေတြ ကေန ပါးစပ္နဲ ့ စစ္တိုက္ရတာ လြယ္ပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ ရဲ ့ တကယ့္ဒုကၡကို စစ္ျဖစ္ေနတဲ့ ေဒသက သူေတြပဲ သိတယ္ ။
တိုက္ပြဲေတြ ျပန္စဖို ့က လြယ္ပါတယ္ ။ အာလံုး ေသနတ္ကိုင္ ထားၾကတဲ့ အဖြဲ ့ေတြပဲ လက္ညႈိးေကြး လိုက္တာနဲ ့ ျဖစ္တယ္ ။ ဒါေပမဲ့ စျပီးတဲ့ စစ္ကို အဆံုးသတ္ ဖို ့ဆိုတာကေတာ့ လြယ္တဲ့ ကိစၥမဟုတ္ဘူး ။ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ ့ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားရဲ ့ အင္အားဟာ အစိုးရတပ္ရဲ ့ ထိုးစစ္ကို ခံစစ္ အေနအထားနဲ ့ ေတာင္ ေရ႐ွည္ ေတာင့္ခံႏိုင္တဲ့ အင္အား မ႐ွိေပမဲ့ လြယ္လြယ္ ကူကူနဲ ့ေတာ့ လက္နက္ ခ်ၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး ။ မိမိတို ့ စခန္းေတြ က်သြားလဲ ေျပာက္က်ားနည္းနဲ ့ ဆက္တိုက္ပြဲ ဝင္ေနၾကဦး မွာပါပဲ ။ အစိုးရတပ္က လူအင္အား လက္နက္အင္အား သာတယ္ ဆိုေပမဲ့ ေျပာက္က်ား စနစ္နဲ ့ တိုက္ေနတဲ့ အဖြဲ ့ ေတြကို အျပတ္တိုက္ဖို ့ ဆိုတာ အခ်ိန္တိုေလးနဲ ့ မျဖစ္ႏိုင္သလို လြယ္ကူတဲ့ အလုပ္လဲ မဟုတ္ပါဘူး ။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံရဲ ့ ျပည္တြင္း စစ္ဟာ ကမာၻေပၚမွာ သက္တမ္း အ႐ွည္ဆံုး ျပည္တြင္းစစ္ပါ ။ ရာစုႏွစ္ တဝက္ေက်ာ္ တိုက္ပြဲေတြနဲ ့ ေနခဲ့ရတဲ့ ေဒသေတြဟာ ျငိမ္းခ်မ္းခဲ့တာ ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခု သာသာပဲ ႐ွိပါေသးတယ္ ။ ဒီတစ္ခါ ျပန္စမဲ့ တိုက္ပြဲေတြဟာ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ယူျပီး အျမင္မတူ တာေတြ အတြက္ အေျဖ႐ွာတာ မေအာင္ျမင္လို ့ ျပန္စၾကမွာ ဆိုေတာ့ ေနာက္တစ္ခါ ျငိမ္းခ်မ္းေရး လမ္းေပၚ ျပန္ေရာက္ ဖို ့ဆိုတာ လြယ္လြယ္ နဲ ့ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ သလို လူေတြမေျပာင္း မူေတြမေျပာင္း သေ႐ြ ့ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံမွာ ယမ္းေငြ ့ေတြ ေဝေနဦး မွာပါ ။ ။
ျငိမ္းခ်မ္းေရးယူျပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဘယ္အဖြဲ ့အစည္းမွ မိမိတို ့ အဖြဲ ့ရဲ ့ မူလ ရည္႐ြယ္ခ်က္ကို အေကာင္အထည္ မေဖာ္ႏိုင္ခဲ့ၾကေပမဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ယူခဲ့ၾကတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္ အခ်ိဳ ့ကိုေတာ့ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏိုင္ခဲ့ ၾကတယ္ ။ အခ်ိဳ ့အဖြဲ ့ေတြဟာ အရင္ကထက္ အင္အားပိုမို ေတာင့္တင္းလာ ၾကတယ္ ။ အခ်ိဳ ့အဖြဲ ့ ေတြကလဲ လူထုနဲ ့ ပိုမိုထိေတြ ့ ခြင့္ေတြ ရလာျပီး အဖြဲ ့နဲ ့ လူထုၾကားမွာ နားလည္မႈေတြ ၊ ေထာက္ခံမႈေတြ ပိုရလာၾကတယ္ ။
အခ်ိဳ ့အဖြဲ ့ေတြက ပခံုးပုတ္ ၊ ေခါင္းပုတ္ အလုပ္ခံျပီး မိမိတို ့ အလံကို ေရာင္းစားခဲ့ ၾကတယ္ ။ အခ်ိဳ ့ ကလဲ ေသရင္ယူသြားလို ့ ရမွာ မဟုတ္တာေတြကို မက္ျပီး မိမိတို ့နဲ ့ တစ္ခ်ိန္က ေသေဖာ္ေသဖက္ ရဲေဖာ္ရဲဖက္ ေတြကို ျပန္တိုက္ေန ၾကတယ္ ။ အခ်ိဳ ့ကလဲ အျမဲတမ္းျမဲမွာ မဟုတ္တဲ့ ခဏတာပဲ ခံစားခြင့္ ရမဲ့ အာဏာေတြ ၊ စည္းစိမ္ေတြကို မက္ျပီး မိမိတို ့ရဲ ့ မူလ ရပ္တည္ခ်က္ ၊ ရည္မွန္းခ်က္ေတြကို ေမ့ေနၾကတယ္ ။
ဒီေန ့ မီဒီယာေခတ္မွာ မိမိရဲ ့ စကား တစ္ခြန္း ၊ လုပ္ရပ္ တစ္ခုဟာ အခ်ိန္ပိုင္း အတြင္းမွာ တကမာၻလံုးကို ခ်က္ခ်င္း ပ်ံ ့ႏွံ ့သြားႏိုင္တယ္ ။ ေန ့ခ်င္း ညခ်င္း zero ကေန hero ျဖစ္ႏိုင္ သလို ၊ hero ကေနလဲ zero ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္ ။ ဒီလထဲမွာ zero ကေန hero ျဖစ္လာတဲ့ သူေတြကေတာ့ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ ဖြဲ ့ဖို ့ လက္မခံ ခဲ့တဲ့ လက္က်န္ DKBA တပ္ပါ ။ DKBA အဖြဲ ့ဟာ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ယူျပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး အဖြဲ ့အစည္း တစ္ခုအေနထက္ စီးပြားေရး အဖြဲ ့အစည္း တစ္ခုအေနနဲ ့ လူေတြပိုျမင္ လာတဲ့အဖြဲ ့အစည္း တစ္ခုပါ ။ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ ေန ့က စခဲ့တဲ့ သူ ့တို ့ရဲ ့ တပ္ဖြဲ ့နဲ ့ အစိုးရတပ္ၾကားက တိုက္ပြဲကေတာ့ လူအမ်ားရဲ ့ သူ ့တို ့အေပၚ အျမင္ေတြကို ေျပာင္းေစခဲ့တယ္ ။
ဗိုလ္မႉးၾကီး ေစာလားပြယ္ ရဲ ့တပ္နဲ ့ အစိုးရတပ္ေတြ ၾကားက တိုက္ပြဲဟာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြ အဆင္မေျပရာက တစ္ဖက္နဲ ့ တစ္ဖက္ တင္းမာမႈေတြ ပိုလာျပီး စခဲ့ၾကတာပါ ။ ဒါေပမဲ့ လြယ္လြယ္ကူကူ ရႏိုင္တဲ့ စီးပြားေရး လုပ္ခြင့္ေတြအတြက္ မိမိအဖြဲ ့ရဲ ့ နာမည္နဲ ့ အလံကို မစြန္ ့ခဲ့တဲ့ သူ ့ရဲ ့ စိတ္ဓာတ္ ကိုေတာ့ ေလးစားတယ္ ။ သူ ့တို ့ရဲ ့ ရဲရဲရင့္ရင့္ ရပ္တည္မႈက လက္႐ွိ လက္က်န္ DKBA မွာ ေတာ္လွန္ေရး စိတ္ဓာတ္႐ွိတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြ ႐ွိေနေသးတယ္ ဆိုတာကို သက္ေသျပခဲ့တယ္ ။
အဖြဲ ့အစည္း တစ္ခု အေကာင္းဖက္ကို ေ႐ြ ့သြားတာလား ၊ အဆိုးဖက္ကို ေ႐ြ ့ သြားတာလား ဆိုတာကေတာ့ မိမိရပ္ေနတဲ့ ဖက္ေပၚ မူတည္ျပီး အျမင္ေတြေတာ့ တူၾကမွာ မဟုတ္ဘူး ။ တိုင္းရင္သား အဖြဲ ့ေတြ ေတာ္လွန္ေရး စခဲ့ၾကတာ ကလဲ မိမိတို ့ လူမ်ိဳးစုေတြ လြတ္လပ္ဖို ့ ၊ သီးျခားခြဲ ထြက္ဖို ့ ဆိုတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္ ေတြနဲ ့ပါ ။ ခုေနာက္ပိုင္း မွာေတာ့ အဖြဲ ့ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက တိုင္းရင္သားေတြ ညီညီညြတ္ညြတ္ တန္းတူညီမွ် ေနႏိုင္တဲ့ Federal ျပည္ေထာင္စု ေပၚေပါက္ေရး ဖက္ကို ဦးတည္ျပီး ၾကိဳးစားလာၾကတာ ဝမ္းသာစရာ ေတြ ့ရတယ္ ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျပန္လြတ္ေျမာက္ လာတာကို ၾကိဳဆိုခဲ့ၾကတာ ၊ အမ်ိဳးသား ရင္ၾကားေစ့ေရး နဲ ့ ဒုတိယ ပင္လံုညီလာခံ ေပၚေပါက္ လာေရးတို ့ကို ဝိုင္းဝန္း ေထာက္ခံ ၾကတာ ေတြဟာ တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ အရင္ကထက္ နားလည္မႈေတြ ၊ စည္းလံုးမႈေတြ ပို႐ွိလာတဲ့ သက္ေသေတြပါ ။
တိုင္းရင္းသား အဖြဲ ့ေတြဟာ လက္႐ွိ အေျခအေနေတြနဲ ့ မိမိတို ့ရဲ ့ ေတာ္လွန္ေရး စိတ္ဓာတ္ေတြကို လဲမွာ မဟုတ္သလို ၊ လက္နက္လဲ စြန္ ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး ။ အစိုးရ အဖြဲ ့အစည္းကလဲ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ ့ေတြရဲ ့ ေတာင္းဆိုမႈေတြကို လိုက္ေလွ်ာမွာ မဟုတ္ပါဘူး ။ အစိုးရ အေနနဲ ့ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ ့ေတြကို လက္႐ွိအတိုင္း ထားဖို ့ဆိုတာ ကလဲ လံုးဝ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ ကိစၥမို ့ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ ့အားလံုးကို အေႏွးနဲ ့ အျမန္ ထိုးစစ္ေတြ ဆင္လာ ေတာ့မွာပါ ။ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ ့ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက တိုက္ပြဲေတြ မျဖစ္ရေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေ႐ွာင္ ေနၾကေပမဲ့ မိမိကို စတိုက္လာ ရင္ေတာ့ ဘယ္အဖြဲ ့မွ ျငိမ္ခံေနၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး ။
ေနာက္လဲ ျဖစ္လာေတာ့မွာပဲ ဘာလို ့ေစာင့္ ေနတာလဲ ၊ တိုက္တဲ့ အဖြဲ ့က တိုက္ေနၾကျပီး က်န္တဲ့ အဖြဲ ့ ေတြက ဘာလို ့ ၾကည့္ေနတာလဲလို ့ တစ္ခ်ိဳ ့ကလဲ ေျပာၾကတယ္ ။ ဘယ္အဖြဲ ့မွ ျငိမ္းခ်မ္းေနတဲ့ မိမိေဒသကို စစ္ေျမျပင္ မျဖစ္ေစခ်င္ ၾကဘူး ။ တိုက္ပြဲ မ႐ွိတဲ့ ျမိဳ ့႐ြာေတြ ၊ ႏိုင္ငံျခား တိုင္းျပည္ေတြ ကေန ပါးစပ္နဲ ့ စစ္တိုက္ရတာ လြယ္ပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ ရဲ ့ တကယ့္ဒုကၡကို စစ္ျဖစ္ေနတဲ့ ေဒသက သူေတြပဲ သိတယ္ ။
တိုက္ပြဲေတြ ျပန္စဖို ့က လြယ္ပါတယ္ ။ အာလံုး ေသနတ္ကိုင္ ထားၾကတဲ့ အဖြဲ ့ေတြပဲ လက္ညႈိးေကြး လိုက္တာနဲ ့ ျဖစ္တယ္ ။ ဒါေပမဲ့ စျပီးတဲ့ စစ္ကို အဆံုးသတ္ ဖို ့ဆိုတာကေတာ့ လြယ္တဲ့ ကိစၥမဟုတ္ဘူး ။ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ ့ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားရဲ ့ အင္အားဟာ အစိုးရတပ္ရဲ ့ ထိုးစစ္ကို ခံစစ္ အေနအထားနဲ ့ ေတာင္ ေရ႐ွည္ ေတာင့္ခံႏိုင္တဲ့ အင္အား မ႐ွိေပမဲ့ လြယ္လြယ္ ကူကူနဲ ့ေတာ့ လက္နက္ ခ်ၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး ။ မိမိတို ့ စခန္းေတြ က်သြားလဲ ေျပာက္က်ားနည္းနဲ ့ ဆက္တိုက္ပြဲ ဝင္ေနၾကဦး မွာပါပဲ ။ အစိုးရတပ္က လူအင္အား လက္နက္အင္အား သာတယ္ ဆိုေပမဲ့ ေျပာက္က်ား စနစ္နဲ ့ တိုက္ေနတဲ့ အဖြဲ ့ ေတြကို အျပတ္တိုက္ဖို ့ ဆိုတာ အခ်ိန္တိုေလးနဲ ့ မျဖစ္ႏိုင္သလို လြယ္ကူတဲ့ အလုပ္လဲ မဟုတ္ပါဘူး ။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံရဲ ့ ျပည္တြင္း စစ္ဟာ ကမာၻေပၚမွာ သက္တမ္း အ႐ွည္ဆံုး ျပည္တြင္းစစ္ပါ ။ ရာစုႏွစ္ တဝက္ေက်ာ္ တိုက္ပြဲေတြနဲ ့ ေနခဲ့ရတဲ့ ေဒသေတြဟာ ျငိမ္းခ်မ္းခဲ့တာ ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခု သာသာပဲ ႐ွိပါေသးတယ္ ။ ဒီတစ္ခါ ျပန္စမဲ့ တိုက္ပြဲေတြဟာ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ယူျပီး အျမင္မတူ တာေတြ အတြက္ အေျဖ႐ွာတာ မေအာင္ျမင္လို ့ ျပန္စၾကမွာ ဆိုေတာ့ ေနာက္တစ္ခါ ျငိမ္းခ်မ္းေရး လမ္းေပၚ ျပန္ေရာက္ ဖို ့ဆိုတာ လြယ္လြယ္ နဲ ့ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ သလို လူေတြမေျပာင္း မူေတြမေျပာင္း သေ႐ြ ့ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံမွာ ယမ္းေငြ ့ေတြ ေဝေနဦး မွာပါ ။ ။
Saturday, 5 June 2010
အမ်ိဳးသမီးမ်ားနဲ ့ အခြင့္အေရး
အေပၚက ပံုေတြက ႏိုင္ငံတကာက အမ်ိဳးသမီး စစ္သည္ ပံုေတြပါ ။ အသက္ ၂၀ ဝန္းက်င္ အ႐ြယ္ အမ်ိဳးသမီး ေတြက အမ်ိဳးသား ေတြနဲ ့ ရင္ေဘာင္တန္းျပီး ေ႐ွ ့ တန္းမွာ တာဝန္ထမ္း ေနၾကတယ္ ။ တိုက္ေလယာဥ္ ေတြ ၊ တိုက္ခိုက္ေရး ရဟတ္ယာဥ္ ေတြ ေမာင္းေနၾကတယ္ ။ စစ္ေျမျပင္မွာ အင္ဂ်င္နီယာ တာဝန္ေတြ ယူေနၾကတယ္ ။
အေနာက္ႏိုင္ငံ အားလံုး လိုလိုမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ အမ်ိဳးသားေတြနဲ ့ တန္းတူ အခြင့္အေရး ရၾကတယ္ ။ အခြင့္အေရး ရၾကသလို ခႏၶာကိုယ္ ဖြဲ ့စည္းပံု မတူတာေၾကာင့္ လုပ္လို ့ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ ေနရာေတြက လြဲရင္ အမ်ိဳးသားေတြနဲ ့ တန္းတူ တာဝန္ယူ ၾကတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္ အထက္တန္း ေက်ာင္းသား အ႐ြယ္တုန္းက အျဖစ္အပ်က္ တစ္ခုပါ ။ တစ္ေန ့ ကၽြန္ေတာ္ အျပင္က ျပန္လာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့ ညီမအငယ္က စားပြဲတင္ နာရီတစ္လံုးကို ဖြင့္ျပီး ကလိေနတယ္ ။ ဘာလုပ္ ေနတာလဲ လို ့ ဆရာၾကီးေလသံနဲ ့ ေမးလိုက္ေတာ့ alarm မျမည္ ေတာ့လို ့ တဲ့ ။ အကူအညီ ေတာင္းမယ္ထင္ျပီး ဘာထပ္ေျပာ မလဲလို ့ ဆက္နားေထာင္ ေနေပမဲ့ ဘာမွထပ္ မေျပာဘဲ သူဘာသာသူ ေအးေအး ေဆးေဆးပဲ ဆက္ကလိ ေနတယ္ ။
စိတ္ထဲမွာ ဒီေကာင္မေလး လုပ္တတ္တာလဲ မဟုတ္ဘဲနဲ ့ လွ်ာ႐ွည္ျပီး ေလွ်ာက္ကလိ တာနဲ ့ ပိုပ်က္ေတာ့ မယ္ ၊ မိန္းကေလးက မိန္းကေလး အလုပ္ မလုပ္ဘူး လို ့ ျဖစ္သြားတယ္ ။ အဲဒါနဲ ့ နင္ျပင္ တတ္တာလဲ မဟုတ္ဘဲ ကလိ မေနနဲ ့ ငါ့ကိုေပး ငါၾကည့္ ေပးမယ္ဆိုေတာ့ မေပးခ်င္ ေပးခ်င္နဲ ့ လွမ္းေပးတယ္ ။ ပံုစံကေတာ့ သူ ့ဘာသာ သူပဲ ဆက္လုပ္ခ်င္ ေနတဲ့ပံုပါ ။
ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ရယ္စရာ ေကာင္းတယ္ ။ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လဲ နာရီ အေၾကာင္း ဘာမွသိတာ မဟုတ္ပါဘူး ။ နာရီကလဲ ပ်က္ျပီးသား ၾကီးပါ ။ နာရီအေၾကာင္း ဘာမွ မသိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့ လက္ထဲမွာလဲ နာရီက ျပန္ေကာင္း မလာပဲ ပစ္လိုက္ ရတာပါပဲ ။ နာရီျပင္တဲ့ အလုပ္ကိုလဲ မိန္းကေလး အလုပ္မဟုတ္ ဘူးလို ့ ဘယ္သူမွ သတ္မွတ္မထား ပါဘူး ။ ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ထဲမွာ စက္ကရိယာ ေတြနဲ ့ ပတ္သက္တာဟာ မိန္းကေလး အလုပ္မဟုတ္ဘူး လို ့ အလိုလို ျဖစ္လာတာပါ ။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏိုင္ငံမွာ မိ႐ိုးဖလာ အစဥ္အလာ ေတြေၾကာင့္ အမ်ိဳးသမီးေတြကို ခြဲျခားျမင္ တတ္တဲ့ အစြဲေတြ ႐ွိခဲ့တယ္ ။ ဒီေန ့ ေခတ္မွာေတာ့ အဲဒီလို ခြဲဲျခားျမင္တဲ့ အယူအဆေတြ မ႐ွိသင့္ေတာ့ ပါဘူး ။ ခုေနာက္ပိုင္း မွာေတာ့ တိုးတက္လာတဲ့ ေခတ္နဲ ့အညီ အျမင္က်ယ္ လာၾကျပီး အမ်ိဳးသမီး အဖြဲ ့ အစည္းေတြ ေပၚလာတယ္ ။ အမ်ိဳးသားေတြနဲ ့ တန္းတူ အခြင့္အေရး ရ႐ွိေရးေတြ ေတာင္းလာၾကတယ္ ။ ဒါဟာ ျဖစ္သင့္တဲ့ အရာ တစ္ခုပါ ။ လူတိုင္း တန္းတူ အခြင့္အေရး ႐ွိသင့္ပါတယ္ ။
ဒါေပမဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ အေနနဲ ့ အခြင့္အေရး အေၾကာင္းသာေျပာ ေနျပီး တာဝန္ယူ ရမဲ့ အေၾကာင္းေျပာရင္ ႐ိုးရာ အစဥ္ အလာေတြ နဲ ့ ကာျပီး ႐ူး ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနလို ့ မရ ပါဘူး ။ အခြင့္အေရးေတြ ပိုလာရင္ တာဝန္ေတြလဲ ပိုလာတာကို မသိခ်င္ ေယာင္ေဆာင္ ေနၾကလို ့ မရပါဘူး ။
အမ်ိဳးသမီးေတြ ေတာင္းဆိုေနတဲ့ တန္းတူ အခြင့္အေရး ႐ွိရမယ္ ၊ အခ်ိဳ ့ ေနရာေတြမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြ အတြက္ စည္းမ်ည္း စည္းကမ္းေတြ ေလွ်ာ့ျပီး စဥ္းစား ေပးသင့္တယ္ ဆိုတာ ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ အဖြဲ ့ အစည္း တစ္ခုမွာ အမ်ိဳးသမီး ရာခိုင္ႏႈန္း အနည္းဆံုး ဘယ္ေလာက္ ႐ွိရမယ္ ဆိုျပီး ေတာင္းဆိုေန ၾကတာေတြ ကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ နားမလည္ဘူး ။
အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ အမ်ိဳးသားေတြနဲ ့ ဘယ္ရာထူး ဘယ္အဆင့္ မွာမဆို တန္းတူ အေ႐ြးခံ ခြင့္႐ွိမယ္ ။ အခ်ိဳ ့ ေနရာေတြမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြ အတြက္ အထူး ေလွ်ာ့ေပါ့ထားတဲ့ စည္းမ်ည္းေတြ ႐ွိမယ္ ဆိုရင္ ဒါဟာ တန္းတူ အခြင့္အေရး မဟုတ္ဘူးလား ? အဖြဲ ့အစည္း တစ္ခုမွာ အမ်ိဳးသမီး အေရအတြက္ အနည္းဆံုး ဘယ္ေလာက္႐ွိ ရမယ္လို ့ သတ္မွတ္ ထားရမယ္ ဆိုရင္ အေရအတြက္ ျပည့္ေအာင္ အရည္အခ်င္း မွီတဲ့ သူေတြမ႐ွိခဲ့ရင္ ၊ အေရအတြက္ ျပည့္ဖို ့ အတြက္ အရည္အခ်င္း မျပည့္ဝတဲ့ သူေတြနဲ ့ ျဖည့္ရေတာ့ မွာလား ?
ကၽြန္ေတာ္ကပဲ အျမင္က်ဥ္း ေနတာလား ၊ အေတြး အေခၚ အယူအဆ ေဟာင္းေတြကို မျပင္ႏိုင္ ေသးတာလားေတာ့ မသိဘူး အဖြဲ ့အစည္း တစ္ခုမွာ အနည္းဆံုး အမ်ိဳးသမီး ရာခိုင္ႏႈန္း ဘယ္ေလာက္ ႐ွိရမယ္ ဆိုျပီး ေတာင္းဆို ေနၾကတာကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ နားမလည္ဘူး ။ ။
Saturday, 29 May 2010
ျမန္မာျပည္ နဲ ့ ျပည္တြင္းစစ္ ျပသနာ
ျမန္မာျပည္သူ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားဟာ ျပည္တြင္းမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ လက္႐ွိ ျပသနာေတြ အတြက္ အာဏာ႐ွင္ စနစ္ကို ဖ်က္သိမ္းႏိုင္ရင္ ၊ လူတိုင္း တန္းတူ အခြင့္အေရးေတြ ရၾကရင္ ျပသနာ အားလံုး ေျပလည္ျပီးလို ့ ထင္ေနၾကတယ္ ။ တကယ္တန္းမွာ အဲဒါေတြက ျပသနာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ေျပလည္ေစမွာ ျဖစ္ေပမဲ့ ျပည္တြင္းစစ္လို ျပသနာေတြ အတြက္ အေျဖမဟုတ္ပါဘူး ။
လူအမ်ားစုဟာ ျပည္တြင္းစစ္ ျပသနာကို သီးျခားျပသနာ အေနနဲ ့ မျမင္ၾကဘူး ။ ျပည္တြင္းစစ္ ဘာေၾကာင့္စျဖစ္ လာရတာလဲ မေလ့လာၾကဘူး ။ တိုင္းရင္သား အဖြဲ ့ေတြရဲ ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္ေတြကို မသိၾကဘူး ။ ဒီမိုကေရစီ လမ္းေပၚမွာ ေလွ်ာက္ေနၾကတဲ့ သူအားလံုးရဲ ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္ ပန္းတိုင္ေတြဟာ အတူတူပဲလို ့ ထင္ေနၾကတယ္ ။
တိုင္းရင္းသားအဖြဲ ့ေတြရဲ ့ အဓိက ရည္႐ြယ္ခ်က္ဟာ လူမ်ိဳးစုမ်ား အားလံုးတန္းတူ အခြင့္အေရး ရ႐ွိေရး နဲ ့ မိမိတို ့ရဲ ့ စာေပ ၊ ယဥ္ေက်းမႈေတြ အတြက္ ခိုင္လံုတဲ့ အာမခံခ်က္ ရပ္တည္မႈေတြ ႐ွိဖို ့အတြက္ ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ ျပည္နယ္ေတြ ေပၚေပါက္လာဖို ့ ျဖစ္တယ္ ။
ျပည္နယ္ေတြမွာ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္႐ွိ သင့္တယ္လို ့ ေျပာလိုက္တာနဲ ့ လူေတာ္ေတာ္ မ်ားက ဒီလူေတြဟာ ျပည္ေထာင္စုၾကီးကို အစိတ္စိတ္ အမႊာမႊာ ကြဲေအာင္ လုပ္ေနၾက သူေတြ ၊ အခြင့္ထူး လိုခ်င္ သူေတြလို ့ တန္းျမင္ၾက ေတာ့တာပဲ ။ အဲဒါဟာ အင္မတန္ မွားယြင္းပါတယ္ ။
ဘယ္တိုင္းရင္းသား အဖြဲ ့အစည္း ကမွ မိမိလူမ်ိဳးစုမ်ား အခြင့္ထူး ရ႐ွိေရး ၊ အျခားလူမ်ိဳးစု တစ္စုအား အျမစ္ျပဳတ္ တိုက္ဖ်က္ေရး ဆိုျပီး တိုက္ခိုက္ေန ၾကတာမဟုတ္ပါဘူး ။ ျပည္နယ္ ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ စနစ္နဲ ့ သီျခားႏိုင္ငံ ခြဲထြက္တာဟာလဲ တျခားစီပါ ။ ေက်းဇူးျပဳ၍ Federal ျပည္ေထာင္စု အေၾကာင္းကို ေလ့လာၾကပါ ။
ျပည္တြင္းစစ္ေတြ အဆံုးမသတ္ ႏိုင္ေသးသေ႐ြ ့ ဘယ္လိုစနစ္ပဲ ေျပာင္းေျပာင္း ႏိုင္ငံ ဖြံ ့ျဖိဳး တိုးတက္ ေရးေတြမွာ ေႏွာင့္ေႏွးေနဦး မွာပါ ။ အစိုးရတပ္က တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ တပ္ေတြကို အျမစ္ျပဳတ္တိုက္ျပီး ျပည္တြင္းစစ္ ေတြကို အခ်ိန္မေ႐ြး အဆံုးသတ္လို ့ ရတယ္လို ့ ေျပာေနၾကတဲ့ သူေတြလဲ႐ွိ ပါတယ္ ။
အမာခံ တပ္စခန္းေတြ က်ဆံုးသြားလဲ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ ၊ ခံယူခ်က္ေတြဟာ ေျပာင္းလဲသြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး ။ ေတာ္လွန္ေရး သမားေတြက ေတာထဲကေန ျမိဳ ့႐ြာေတြထဲ ကိုေရာက္လာလိမ့္မယ္ ။ ေတာ္လွန္ေရး တိုက္ပြဲေတြက အမာခံ ခံစစ္အသြင္ ေတြကေန ေျပာက္ၾကား တိုက္စစ္အသြင္ေတြ ေျပာင္းသြားလိမ့္မယ္ ။ ျမန္မာျပည္ဟာ Iraq ႏိုင္ငံလို ျဖစ္လာလိမ့္မယ္ ။ အျမင္မတူ တာေတြအတြက္ ေတြ ့ဆံု ေဆြးေႏြးျပီး အေျဖမ႐ွာပဲ အင္အားသံုး ေျဖ ႐ွင္းတာဟာ မွန္ကန္တဲ့ နည္းလမ္းမဟုတ္ပါဘူး ။ မလိုလားအပ္တဲ့ ျပသနာေတြသာ ပိုတိုးလာေစမွာျဖစ္တယ္ ။
ျမန္မာျပည္ၾကီးကို တကယ္ျငိမ္းခ်မ္း ေစခ်င္ရင္ ျပည္တြင္းစစ္ေတြ ဘာေၾကာင့္ ျဖစ္ေနရတာလဲ သိေအာင္ ၾကိဳးစားၾကပါ ။ တိုင္းရင္းသား ေတြရဲ ့ ခံစားခ်က္ေတြကို နားေထာင္ၾကပါ ။ အျမင္မတူ တာေတြ အတြက္ ေတြ ့ဆံု ေဆြးေႏြးျပီး အေျဖ႐ွာၾကပါ ။ Federal မူအေၾကာင္းကို ေလ့လာၾကပါ ။ ။
လူအမ်ားစုဟာ ျပည္တြင္းစစ္ ျပသနာကို သီးျခားျပသနာ အေနနဲ ့ မျမင္ၾကဘူး ။ ျပည္တြင္းစစ္ ဘာေၾကာင့္စျဖစ္ လာရတာလဲ မေလ့လာၾကဘူး ။ တိုင္းရင္သား အဖြဲ ့ေတြရဲ ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္ေတြကို မသိၾကဘူး ။ ဒီမိုကေရစီ လမ္းေပၚမွာ ေလွ်ာက္ေနၾကတဲ့ သူအားလံုးရဲ ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္ ပန္းတိုင္ေတြဟာ အတူတူပဲလို ့ ထင္ေနၾကတယ္ ။
တိုင္းရင္းသားအဖြဲ ့ေတြရဲ ့ အဓိက ရည္႐ြယ္ခ်က္ဟာ လူမ်ိဳးစုမ်ား အားလံုးတန္းတူ အခြင့္အေရး ရ႐ွိေရး နဲ ့ မိမိတို ့ရဲ ့ စာေပ ၊ ယဥ္ေက်းမႈေတြ အတြက္ ခိုင္လံုတဲ့ အာမခံခ်က္ ရပ္တည္မႈေတြ ႐ွိဖို ့အတြက္ ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ ျပည္နယ္ေတြ ေပၚေပါက္လာဖို ့ ျဖစ္တယ္ ။
ျပည္နယ္ေတြမွာ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္႐ွိ သင့္တယ္လို ့ ေျပာလိုက္တာနဲ ့ လူေတာ္ေတာ္ မ်ားက ဒီလူေတြဟာ ျပည္ေထာင္စုၾကီးကို အစိတ္စိတ္ အမႊာမႊာ ကြဲေအာင္ လုပ္ေနၾက သူေတြ ၊ အခြင့္ထူး လိုခ်င္ သူေတြလို ့ တန္းျမင္ၾက ေတာ့တာပဲ ။ အဲဒါဟာ အင္မတန္ မွားယြင္းပါတယ္ ။
ဘယ္တိုင္းရင္းသား အဖြဲ ့အစည္း ကမွ မိမိလူမ်ိဳးစုမ်ား အခြင့္ထူး ရ႐ွိေရး ၊ အျခားလူမ်ိဳးစု တစ္စုအား အျမစ္ျပဳတ္ တိုက္ဖ်က္ေရး ဆိုျပီး တိုက္ခိုက္ေန ၾကတာမဟုတ္ပါဘူး ။ ျပည္နယ္ ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ စနစ္နဲ ့ သီျခားႏိုင္ငံ ခြဲထြက္တာဟာလဲ တျခားစီပါ ။ ေက်းဇူးျပဳ၍ Federal ျပည္ေထာင္စု အေၾကာင္းကို ေလ့လာၾကပါ ။
ျပည္တြင္းစစ္ေတြ အဆံုးမသတ္ ႏိုင္ေသးသေ႐ြ ့ ဘယ္လိုစနစ္ပဲ ေျပာင္းေျပာင္း ႏိုင္ငံ ဖြံ ့ျဖိဳး တိုးတက္ ေရးေတြမွာ ေႏွာင့္ေႏွးေနဦး မွာပါ ။ အစိုးရတပ္က တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ တပ္ေတြကို အျမစ္ျပဳတ္တိုက္ျပီး ျပည္တြင္းစစ္ ေတြကို အခ်ိန္မေ႐ြး အဆံုးသတ္လို ့ ရတယ္လို ့ ေျပာေနၾကတဲ့ သူေတြလဲ႐ွိ ပါတယ္ ။
အမာခံ တပ္စခန္းေတြ က်ဆံုးသြားလဲ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ ၊ ခံယူခ်က္ေတြဟာ ေျပာင္းလဲသြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး ။ ေတာ္လွန္ေရး သမားေတြက ေတာထဲကေန ျမိဳ ့႐ြာေတြထဲ ကိုေရာက္လာလိမ့္မယ္ ။ ေတာ္လွန္ေရး တိုက္ပြဲေတြက အမာခံ ခံစစ္အသြင္ ေတြကေန ေျပာက္ၾကား တိုက္စစ္အသြင္ေတြ ေျပာင္းသြားလိမ့္မယ္ ။ ျမန္မာျပည္ဟာ Iraq ႏိုင္ငံလို ျဖစ္လာလိမ့္မယ္ ။ အျမင္မတူ တာေတြအတြက္ ေတြ ့ဆံု ေဆြးေႏြးျပီး အေျဖမ႐ွာပဲ အင္အားသံုး ေျဖ ႐ွင္းတာဟာ မွန္ကန္တဲ့ နည္းလမ္းမဟုတ္ပါဘူး ။ မလိုလားအပ္တဲ့ ျပသနာေတြသာ ပိုတိုးလာေစမွာျဖစ္တယ္ ။
ျမန္မာျပည္ၾကီးကို တကယ္ျငိမ္းခ်မ္း ေစခ်င္ရင္ ျပည္တြင္းစစ္ေတြ ဘာေၾကာင့္ ျဖစ္ေနရတာလဲ သိေအာင္ ၾကိဳးစားၾကပါ ။ တိုင္းရင္းသား ေတြရဲ ့ ခံစားခ်က္ေတြကို နားေထာင္ၾကပါ ။ အျမင္မတူ တာေတြ အတြက္ ေတြ ့ဆံု ေဆြးေႏြးျပီး အေျဖ႐ွာၾကပါ ။ Federal မူအေၾကာင္းကို ေလ့လာၾကပါ ။ ။
Friday, 30 April 2010
နားလည္ေပးႏိုင္ေပမဲ့...
ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ အေျခခ် ေနထိုင္ေနတဲ့ ကရင္ တိုင္းရင္းသား အဆိုေတာ္ ယူရီ ဟာ အမ်ိဳးသားခ်င္း လက္ထပ္ေပါင္းသင္း ေနထိုင္ေနသူ ျဖစ္တဲ့အတြက္ လူမႈေရးအဖြဲ ့ အစည္းတစ္ခုက အဖြဲ ့၀င္အျဖစ္မွ ထုတ္ပယ္လိုက္တယ္ ဆိုတဲ့သတင္းကို ဧရာ၀တီ site က ဖတ္မိျပီး လူမႈေရး အဖြဲ ့အစည္း တစ္ခုအေနနဲ ့ ဒီလိုလုပ္တာ မွန္သလား မွားသလား ဘယ္လိုထင္လဲလို ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ ့ သူ ့ အျမင္ ကိုယ့္အျမင္ ေတြေျပာျဖစ္တယ္ ။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ အျမင္အရ ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီ အဖြဲ ့အစည္းထဲမွာ သူဟာဘယ္ေနရာ ကပါ၀င္ေန သလဲ ဆိုတဲ့ အေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္ ။ သာမန္ အဖြဲ ့၀င္ တစ္ေယာက္ အေနနဲ ့ ဆိုရင္ေတာ့ လူမႈေရး အသင္းအဖြဲ ့ တစ္ခုအေနနဲ ့ လိင္တူဆက္ဆံ ေနသူျဖစ္ေန လို ့ ဆိုျပီး ခြဲျခားမဆက္ဆံ သင့္ပါဘူး ။ ေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦး ၊ စံျပပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦး အေနနဲ ့ ဆိုရင္ေတာ့ အဖြဲ ့အေနနဲ ့ မမွားဘူးလို ့ထင္ပါတယ္ ။ ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္ ၊ စံျပပုဂၢိဳလ္ တစ္ေယာက္မွာ လူတိုင္း လက္ခံႏိုင္တဲ့ ၊ အတုယူရတဲ့ အမူအက်င့္ မ်ားသာ႐ွိ သင့္ပါတယ္ ။ လူအခ်ိဳ ့သာ လက္ခံႏိုင္တဲ့ အမူအက်င့္ေတြ ႐ွိေနတဲ့ သူကို ေခါင္းေဆာင္ ေနရာ ၊ စံျပပုဂၢိဳလ္ ေနရာကေန ထုတ္ပယ္ တာဟာ မမွားဘူးလို ့ ထင္ပါတယ္ ။
လိင္တူ ဆက္ဆံမႈကို လံုး၀လက္မခံတဲ့ သူေတြ႐ွိသလို ၊ နားလည္မႈ ေပးျပီး လက္ခံသင့္ တယ္ ခြဲျခားျပီး မဆက္ဆံ သင့္ဘူးလို ့ ေျပာေနၾကတဲ့ သူေတြလဲ႐ွိ ပါတယ္ ။ ဟိုမုန္း ေျပာင္းလဲမႈ ၊ ဟိုမုန္း မညီမွ်မႈ ေတြေၾကာင့္ ေယာက္်ားေလး ခႏၶာကိုယ္နဲ ့ မိန္းမစိတ္ ေပါက္ျပီး မိန္းကေလးလိုပဲ ေနခ်င္တာ ၊ မိန္းကေလး ခႏၶာကိုယ္နဲ ့ ေယာက္်ားေလးစိတ္ ေပါက္ျပီး ေယာက္်ားေလး လိုပဲ ေနခ်င္တာ ေတြကို နားလည္မႈ အျပည့္အ၀ ေပးႏိုင္ေပမဲ့ ၊ မိန္းကေလး အစစ္ ေယာက္်ားေလး အစစ္ ေတြနဲ ့ တန္းတူ ေနရာတိုင္းမွာ လက္ခံေပး ဖို ့ ဆိုတာ မလြယ္ပါဘူး ။
စိတ္မႏွံ ့ သူတစ္ေယာက္ဟာ သာမန္လူ ေတြနဲ ့ အခြင့္အေရး တန္းတူ ႐ွိသင့္တာ မွန္ေပမဲ့ ၊ သာမန္လူေတြနဲ ့ တန္းတူလို ့ လက္ခံလို ့ မရပါဘူး ။ ဥပမာ - ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ် ရမဲ့ အေျခ အေန မ်ိဳးေတြမွာ စိတ္မႏွံ ့ သူေတြကို သာမန္လူေတြလို သူ ့ဘာသာသူ ဆံုးျဖတ္ပါေစ ဆိုျပီး လႊတ္ထားလို ့ မရပါဘူး ။ ေျခေထာက္ တစ္ဖက္ထဲ ႐ွိတဲ့ သူတစ္ေယာက္ ဟာလဲသာမန္လူ ေတြနဲ ့ တန္းတူ အခြင့္အေရးေတြ ႐ွိသင့္တာ မွန္ေပမဲ့ ၊ သာမန္လူေတြနဲ ့ တန္းတူလို ့ လက္ခံလို ့ မရပါဘူး ။ ေျခေထာက္ တစ္ဖက္ထဲ ႐ွိတဲ့ သူတစ္ေယာက္ကို သာမန္လူေတြရဲ ့ ေဘာ္လံုး အသင္းမွာ ၀င္ကန္ခိုင္းလို ့မရပါဘူး ။
လိင္တူဆက္ဆံသူေတြကို စိတ္မႏွံ ့သူေတြ ၊ မသန္စြမ္းသူေတြနဲ ့ မႏႈိင္းသင့္ဘူး လို ့ ေျပာရင္ ေတာ့ ဘာျဖစ္လို ့လဲလို ့ ျပန္ေမးပါရေစ ။ စိတ္မႏွံ ့သူေတြ ၊ မသန္စြမ္းသူေတြ ဟာ နိမ့္က်ေနသူေတြ မဟုတ္ပါဘူး ။ သူတို ့ကို အဆင့္အတန္း ခြဲျခားတဲ့ စိတ္နဲ ့ မၾကည့္ သင့္ဘူး ။ သူတို ့ဟာ သာမန္သူ ေတြနဲ ့ အဆင့္အတန္း တူညီၾကတဲ့ သူေတြသာ ျဖစ္တယ္ ။ အားလံုး တူညီၾကတဲ့သူေတြ ကို အုပ္စု တစ္စုစီ ခြဲရင္သာ သာမန္လူေတြနဲ ့ အုပ္စု မတူသူ ေတြျဖစ္တယ္ ။ သာမန္ လူေတြကို စိတ္မႏွံ ့ သူေတြအုပ္စုမွာ ထည့္လို ့မရသလို ၊ စိတ္မႏွံ ့ သူေတြကိုလဲ သာမန္လူေတြ အုပ္စုမွာ ထည့္လို ့ မရပါဘူး ။ တူညီတဲ့သူေတြသာ သီျခားစီ ျဖစ္ရမွာပါ ။
မိန္းမလ်ာ ၊ ေယာက္်ားလ်ာ ေတြလဲ အတူတူပါပဲ ။ မိန္းမလ်ာ ေတြဟာ မိန္းကေလးေတြ နဲ ့ အခြင့္အေရး တန္းတူရ သင့္ေပမဲ့ မိန္းကေလးေတြနဲ ့ အုပ္စုတူ သူလို ့ လက္ခံလို ့မရပါဘူး ။ ေယာက္်ားလ်ာ ေတြဟာလဲ ေယာက္်ားေလး ေတြနဲ အခြင့္အေရး တန္းတူရ သင့္ေပမဲ့ ေယာက္်ားေလး ေတြနဲ ့ အုပ္စုတူ သူလို ့ လက္ခံလို ့မရပါဘူး ။ စိတ္ခ်င္းတူ ေပမဲ့ ခႏၶာကိုယ္ ဖြဲ ့စည္းပံုခ်င္း မတူၾကပါဘူး ။ ေယာက္်ားေလးဟာ ေယာက္်ားေလး အုပ္စု ၊ မိန္းကေလးဟာ မိန္းကေလး အုပ္စု ၊ ေယာက္်ားလ်ာဟာ ေယာက္်ားလ်ာ အုပ္စု ၊ မိန္းမလ်ာဟာ မိန္းမလ်ာ အုပ္စု အေနနဲ ့ သာ လက္ခံရမွာပါ ။ ။
ဒီပံုေလးထဲက အေနအထားကို ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ ?
ဒီပံုေလးထဲက အေနအထား ဆိုရင္ေရာ ?
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ အျမင္ကေတာ့ ေယာက္်ားလ်ာ ၊ မိန္းမလ်ာ မ်ားကို သီျခား အုပ္စုေတြ အေနနဲ ့ လက္ခံပါ ။ အဆင့္အတန္း ခြဲျခားျပီး မဆက္ဆံ သင့္ပါ ။ နားလည္မႈ အျပည့္အ၀ ေပးသင့္ပါတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ အျမင္အရ ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီ အဖြဲ ့အစည္းထဲမွာ သူဟာဘယ္ေနရာ ကပါ၀င္ေန သလဲ ဆိုတဲ့ အေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္ ။ သာမန္ အဖြဲ ့၀င္ တစ္ေယာက္ အေနနဲ ့ ဆိုရင္ေတာ့ လူမႈေရး အသင္းအဖြဲ ့ တစ္ခုအေနနဲ ့ လိင္တူဆက္ဆံ ေနသူျဖစ္ေန လို ့ ဆိုျပီး ခြဲျခားမဆက္ဆံ သင့္ပါဘူး ။ ေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦး ၊ စံျပပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦး အေနနဲ ့ ဆိုရင္ေတာ့ အဖြဲ ့အေနနဲ ့ မမွားဘူးလို ့ထင္ပါတယ္ ။ ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္ ၊ စံျပပုဂၢိဳလ္ တစ္ေယာက္မွာ လူတိုင္း လက္ခံႏိုင္တဲ့ ၊ အတုယူရတဲ့ အမူအက်င့္ မ်ားသာ႐ွိ သင့္ပါတယ္ ။ လူအခ်ိဳ ့သာ လက္ခံႏိုင္တဲ့ အမူအက်င့္ေတြ ႐ွိေနတဲ့ သူကို ေခါင္းေဆာင္ ေနရာ ၊ စံျပပုဂၢိဳလ္ ေနရာကေန ထုတ္ပယ္ တာဟာ မမွားဘူးလို ့ ထင္ပါတယ္ ။
လိင္တူ ဆက္ဆံမႈကို လံုး၀လက္မခံတဲ့ သူေတြ႐ွိသလို ၊ နားလည္မႈ ေပးျပီး လက္ခံသင့္ တယ္ ခြဲျခားျပီး မဆက္ဆံ သင့္ဘူးလို ့ ေျပာေနၾကတဲ့ သူေတြလဲ႐ွိ ပါတယ္ ။ ဟိုမုန္း ေျပာင္းလဲမႈ ၊ ဟိုမုန္း မညီမွ်မႈ ေတြေၾကာင့္ ေယာက္်ားေလး ခႏၶာကိုယ္နဲ ့ မိန္းမစိတ္ ေပါက္ျပီး မိန္းကေလးလိုပဲ ေနခ်င္တာ ၊ မိန္းကေလး ခႏၶာကိုယ္နဲ ့ ေယာက္်ားေလးစိတ္ ေပါက္ျပီး ေယာက္်ားေလး လိုပဲ ေနခ်င္တာ ေတြကို နားလည္မႈ အျပည့္အ၀ ေပးႏိုင္ေပမဲ့ ၊ မိန္းကေလး အစစ္ ေယာက္်ားေလး အစစ္ ေတြနဲ ့ တန္းတူ ေနရာတိုင္းမွာ လက္ခံေပး ဖို ့ ဆိုတာ မလြယ္ပါဘူး ။
စိတ္မႏွံ ့ သူတစ္ေယာက္ဟာ သာမန္လူ ေတြနဲ ့ အခြင့္အေရး တန္းတူ ႐ွိသင့္တာ မွန္ေပမဲ့ ၊ သာမန္လူေတြနဲ ့ တန္းတူလို ့ လက္ခံလို ့ မရပါဘူး ။ ဥပမာ - ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ် ရမဲ့ အေျခ အေန မ်ိဳးေတြမွာ စိတ္မႏွံ ့ သူေတြကို သာမန္လူေတြလို သူ ့ဘာသာသူ ဆံုးျဖတ္ပါေစ ဆိုျပီး လႊတ္ထားလို ့ မရပါဘူး ။ ေျခေထာက္ တစ္ဖက္ထဲ ႐ွိတဲ့ သူတစ္ေယာက္ ဟာလဲသာမန္လူ ေတြနဲ ့ တန္းတူ အခြင့္အေရးေတြ ႐ွိသင့္တာ မွန္ေပမဲ့ ၊ သာမန္လူေတြနဲ ့ တန္းတူလို ့ လက္ခံလို ့ မရပါဘူး ။ ေျခေထာက္ တစ္ဖက္ထဲ ႐ွိတဲ့ သူတစ္ေယာက္ကို သာမန္လူေတြရဲ ့ ေဘာ္လံုး အသင္းမွာ ၀င္ကန္ခိုင္းလို ့မရပါဘူး ။
လိင္တူဆက္ဆံသူေတြကို စိတ္မႏွံ ့သူေတြ ၊ မသန္စြမ္းသူေတြနဲ ့ မႏႈိင္းသင့္ဘူး လို ့ ေျပာရင္ ေတာ့ ဘာျဖစ္လို ့လဲလို ့ ျပန္ေမးပါရေစ ။ စိတ္မႏွံ ့သူေတြ ၊ မသန္စြမ္းသူေတြ ဟာ နိမ့္က်ေနသူေတြ မဟုတ္ပါဘူး ။ သူတို ့ကို အဆင့္အတန္း ခြဲျခားတဲ့ စိတ္နဲ ့ မၾကည့္ သင့္ဘူး ။ သူတို ့ဟာ သာမန္သူ ေတြနဲ ့ အဆင့္အတန္း တူညီၾကတဲ့ သူေတြသာ ျဖစ္တယ္ ။ အားလံုး တူညီၾကတဲ့သူေတြ ကို အုပ္စု တစ္စုစီ ခြဲရင္သာ သာမန္လူေတြနဲ ့ အုပ္စု မတူသူ ေတြျဖစ္တယ္ ။ သာမန္ လူေတြကို စိတ္မႏွံ ့ သူေတြအုပ္စုမွာ ထည့္လို ့မရသလို ၊ စိတ္မႏွံ ့ သူေတြကိုလဲ သာမန္လူေတြ အုပ္စုမွာ ထည့္လို ့ မရပါဘူး ။ တူညီတဲ့သူေတြသာ သီျခားစီ ျဖစ္ရမွာပါ ။
မိန္းမလ်ာ ၊ ေယာက္်ားလ်ာ ေတြလဲ အတူတူပါပဲ ။ မိန္းမလ်ာ ေတြဟာ မိန္းကေလးေတြ နဲ ့ အခြင့္အေရး တန္းတူရ သင့္ေပမဲ့ မိန္းကေလးေတြနဲ ့ အုပ္စုတူ သူလို ့ လက္ခံလို ့မရပါဘူး ။ ေယာက္်ားလ်ာ ေတြဟာလဲ ေယာက္်ားေလး ေတြနဲ အခြင့္အေရး တန္းတူရ သင့္ေပမဲ့ ေယာက္်ားေလး ေတြနဲ ့ အုပ္စုတူ သူလို ့ လက္ခံလို ့မရပါဘူး ။ စိတ္ခ်င္းတူ ေပမဲ့ ခႏၶာကိုယ္ ဖြဲ ့စည္းပံုခ်င္း မတူၾကပါဘူး ။ ေယာက္်ားေလးဟာ ေယာက္်ားေလး အုပ္စု ၊ မိန္းကေလးဟာ မိန္းကေလး အုပ္စု ၊ ေယာက္်ားလ်ာဟာ ေယာက္်ားလ်ာ အုပ္စု ၊ မိန္းမလ်ာဟာ မိန္းမလ်ာ အုပ္စု အေနနဲ ့ သာ လက္ခံရမွာပါ ။ ။
ဒီပံုေလးထဲက အေနအထားကို ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ ?
ဒီပံုေလးထဲက အေနအထား ဆိုရင္ေရာ ?
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ အျမင္ကေတာ့ ေယာက္်ားလ်ာ ၊ မိန္းမလ်ာ မ်ားကို သီျခား အုပ္စုေတြ အေနနဲ ့ လက္ခံပါ ။ အဆင့္အတန္း ခြဲျခားျပီး မဆက္ဆံ သင့္ပါ ။ နားလည္မႈ အျပည့္အ၀ ေပးသင့္ပါတယ္ ။
Thursday, 15 April 2010
ျမန္မာျပည္ ဒုတိယ Iraq ျဖစ္ေတာ့မွာလား ?
သၾကၤန္ပြဲ ေတာ္မွာ ဗံုးေပါက္ တယ္တဲ့ ၊ အရမ္းကို စိတ္မေကာင္း ျဖစ္စရာ သတင္း တစ္ခုပါ ။ အဲဒီ သတင္းကို တင္ထားတဲ့ Blog ေတြ Site ေတြမွာ သတင္းဖတ္ျပီးတဲ့ သူေတြက ေဒါသနဲ ့ ဆဲဆိုထားတာေတြ ၊ ၀မ္းနည္းေၾကာင္း ေရးထားတာေတြ ၊ ဒဏ္ရာရသူေတြကို ေသြးလႉတာမ်ိဳးေတြ ၀ိုင္း၀န္းကူညီ ၾကဖို ့ တိုက္တြန္းထားတာေတြ စတဲ့ ကိုယ့္ခံစား ခ်က္ေတြကို comment ထားခဲ့ ၾကတာကို ဖတ္ရတာ စိတ္မေကာင္းလဲ ျဖစ္ရ ၊ ေဒါသလဲ ထြက္ခဲ့ရပါတယ္ ။
ျမန္မာျပည္မွာ အရင္ကလဲေပါက္ကြဲမႈေတြ ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္ ။ ေပါက္ကြဲမႈ ေတာ္ေတာ္မ်ားကို ဘယ္အဖြဲ ့ အစည္းကမွ တာ၀န္ယူ ၀န္ခံေလ့ မ႐ွိပါဘူး ။ ျပႆနာ တစ္ခု ကိုအေျဖ႐ွာတဲ့ အခါ ဘယ္သူလုပ္ တာလဲ ဆိုတာ အေရးၾကီးသလို ၊ ဘယ္ေၾကာင့္ ဒီလို လုပ္ရတာလဲ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကလဲ ျပႆနာ တစ္ခုကို ေျဖ႐ွင္းႏိုင္တဲ့ အေရးၾကီးတဲ့အခ်က္ပါ ။
ဒီေပါက္ကြဲမႈနဲ ့ ပတ္သက္ျပီး ဒါဘယ္သူေတြ လုပ္တာျဖစ္ ႏိုင္လဲ ၊ ဘာေၾကာင့္ ဒီလို လုပ္ၾကတာလဲ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားၾကည့္တယ္ ။ တစ္စံုတစ္ဦးကို ရည္႐ြယ္ တာလား ? အဖြဲ ့ အစည္း တစ္ခုခုကို ရည္႐ြယ္တာလား ? ႏိုင္ငံေရး အေၾကာင္းေတြမ်ား ပါေန သလား ?
အဖြဲ ့အစည္းတစ္ခုအတြင္းျဖစ္တဲ့ ျပႆနာ ၊ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကို ရည္႐ြယ္ တဲ့ ျပႆနာဆိုရင္ ဒီလို ပြဲေတာ္ ရက္ ၊ ဒီလို ေနရာမွာ လုပ္တာဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို လက္မခံ ႏိုင္စရာ ကိစၥ ပါ ။
ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစား မိတဲ့ အခ်က္က ကၽြန္ေတာ္ အဆိုးရိမ္ဆံုးဘဲ ။ ဒီေပါက္ကြဲမႈနဲ ့အတူ ႏိုင္ငံေရးေတြ ဆက္ႏြယ္ေနသလား ? ႏိုင္ငံေရးေတြ ဆက္ႏြယ္ ေနျပီးဆိုရင္ ျမန္မာျပည္ရဲ ့ႏိုင္ငံေရး အေျခအေနဟာ ဒီလို လုပ္ရေလာက္တဲ့ အေျခအေန အထိ ေရာက္ေနျပီးလား ? ျမန္မာျပည္ဟာ ဒုတိယ Iraq ႏိုင္ငံ ျဖစ္လာေတာ့မွာလား ?
ဘာအေၾကာင္း ေၾကာင့္ဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေသခ်ာ တာကေတာ့ ဒီလိုမ်ိဳး အျဖစ္ေတြ ဘယ္သူမွ ထပ္ျဖစ္ ေစခ်င္ၾကမွာမဟုတ္ဘူး ။ ဒီလို အျဖစ္မ်ိဳးေတြ ေနာက္ထပ္ မျဖစ္ပါေစနဲ ့လို ့ ေသဆံုးသြားသူမ်ား၏ မိသားစုမ်ားနဲ ့ထပ္တူထပ္မွ် ၀မ္းနည္း ရင္း ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္ ။
ေသဆံုးသြားသူမ်ား ေကာင္းရာမြန္ရာ ဘံုဘ၀ ကိုေရာက္႐ွိၾကပါေစ ။ ဒဏ္ရာရ႐ွိ ထားသူမ်ားလဲ အျမန္ သက္သာေပ်ာက္ကင္းပါေစ ။ ။
ျမန္မာျပည္မွာ အရင္ကလဲေပါက္ကြဲမႈေတြ ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္ ။ ေပါက္ကြဲမႈ ေတာ္ေတာ္မ်ားကို ဘယ္အဖြဲ ့ အစည္းကမွ တာ၀န္ယူ ၀န္ခံေလ့ မ႐ွိပါဘူး ။ ျပႆနာ တစ္ခု ကိုအေျဖ႐ွာတဲ့ အခါ ဘယ္သူလုပ္ တာလဲ ဆိုတာ အေရးၾကီးသလို ၊ ဘယ္ေၾကာင့္ ဒီလို လုပ္ရတာလဲ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကလဲ ျပႆနာ တစ္ခုကို ေျဖ႐ွင္းႏိုင္တဲ့ အေရးၾကီးတဲ့အခ်က္ပါ ။
ဒီေပါက္ကြဲမႈနဲ ့ ပတ္သက္ျပီး ဒါဘယ္သူေတြ လုပ္တာျဖစ္ ႏိုင္လဲ ၊ ဘာေၾကာင့္ ဒီလို လုပ္ၾကတာလဲ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားၾကည့္တယ္ ။ တစ္စံုတစ္ဦးကို ရည္႐ြယ္ တာလား ? အဖြဲ ့ အစည္း တစ္ခုခုကို ရည္႐ြယ္တာလား ? ႏိုင္ငံေရး အေၾကာင္းေတြမ်ား ပါေန သလား ?
အဖြဲ ့အစည္းတစ္ခုအတြင္းျဖစ္တဲ့ ျပႆနာ ၊ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကို ရည္႐ြယ္ တဲ့ ျပႆနာဆိုရင္ ဒီလို ပြဲေတာ္ ရက္ ၊ ဒီလို ေနရာမွာ လုပ္တာဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို လက္မခံ ႏိုင္စရာ ကိစၥ ပါ ။
ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစား မိတဲ့ အခ်က္က ကၽြန္ေတာ္ အဆိုးရိမ္ဆံုးဘဲ ။ ဒီေပါက္ကြဲမႈနဲ ့အတူ ႏိုင္ငံေရးေတြ ဆက္ႏြယ္ေနသလား ? ႏိုင္ငံေရးေတြ ဆက္ႏြယ္ ေနျပီးဆိုရင္ ျမန္မာျပည္ရဲ ့ႏိုင္ငံေရး အေျခအေနဟာ ဒီလို လုပ္ရေလာက္တဲ့ အေျခအေန အထိ ေရာက္ေနျပီးလား ? ျမန္မာျပည္ဟာ ဒုတိယ Iraq ႏိုင္ငံ ျဖစ္လာေတာ့မွာလား ?
ဘာအေၾကာင္း ေၾကာင့္ဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေသခ်ာ တာကေတာ့ ဒီလိုမ်ိဳး အျဖစ္ေတြ ဘယ္သူမွ ထပ္ျဖစ္ ေစခ်င္ၾကမွာမဟုတ္ဘူး ။ ဒီလို အျဖစ္မ်ိဳးေတြ ေနာက္ထပ္ မျဖစ္ပါေစနဲ ့လို ့ ေသဆံုးသြားသူမ်ား၏ မိသားစုမ်ားနဲ ့ထပ္တူထပ္မွ် ၀မ္းနည္း ရင္း ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္ ။
ေသဆံုးသြားသူမ်ား ေကာင္းရာမြန္ရာ ဘံုဘ၀ ကိုေရာက္႐ွိၾကပါေစ ။ ဒဏ္ရာရ႐ွိ ထားသူမ်ားလဲ အျမန္ သက္သာေပ်ာက္ကင္းပါေစ ။ ။
Subscribe to:
Posts (Atom)