ျဖစ္ေတာ့ ျဖစ္မယ္ ၾကာဦးမယ္

Blog မွာလဲ post အသစ္ မတင္ျဖစ္တာ ၃ ႏွစ္ ေလာက္ရွိသြားျပီး ။ ေရးခ်င္ တာေတြေတာ့ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္ ၊ စာေရးခ်င္စိတ္ မရွိလို ့ မေရးျဖစ္တာပါ ။ ဒီၾကားထဲ ရန္ကုန္ တစ္ေခါက္ ျပန္ျဖစ္ေသးတယ္ ။

ျမန္မာျပည္ ကို ပထမ တစ္ေခါက္ ျပန္တုန္းက အဓိက သတိထား မိတာ တစ္ခုက လူေတြ အားလံုး လိုလိုဟာ ေျခာက္ကပ္ကပ္နဲ ့ အသက္မပါတဲ့ စက္ရုပ္ေတြလို လႈပ္ရွုားေနၾကတယ္ ။ အတြင္းစိတ္ေတြရဲ ့ ခံစားမႈေတြကို လွမ္းျမင္ႏိုင္တဲ့ မ်က္ႏွာေတြကို အထူးတလည္ အားစိုက္ စရာမလိုပဲ က်င့္သားရေန ၾကျပီး ျဖစ္တဲ့ ဟန္ေဆာင္ အျပံဳး ၊ တာဝန္ေၾက အျပံဳး ေတြနဲ ့ ကာထားၾကတယ္ ။ ဖံုးကြယ္ ထားလို ့ မရတဲ့ မ်က္လံုးေတြ ကေတာ့ အရာရာကို ယံုၾကည္မႈေတြ ကင္းမဲ့ျပီး သံသယ ေတြနဲ ့ ျပည့္လို ့ေနတယ္ ။ ေရြးခ်ယ္မႈေၾကာင့္ မဟုတ္ပဲ ျငင္းပယ္ ေရွာင္လႊဲလို ့ မရတဲ့ တာဝန္ေတြေၾကာင့္ အားလံုးလိုလိုရဲ ့ ပုခံုးေတြ ေပၚမွာ ကိုယ္ထမ္းႏိုင္တဲ့ အေလးခ်ိန္ထက္ ပိုတဲ့ ဝန္ထုပ္ ဝန္ပိုး ကိုယ္စီေတြနဲ ့ ။

၉၉% လို ့ ေခၚတဲ့ လူတန္းစားမွာ ဘဝအတြက္ အနာဂတ္ ဆိုတာ မရွိဘူး ၊ ဒီေန ့နဲ ့ မနက္ျဖန္ပဲ ရွိတယ္ ။ ဒီေန ့ ဘယ္လို ကုန္ဆံုးမွာလဲ ဆိုတဲ ့ အေပၚမွာ မူတည္ျပီး မနက္ျဖန္ကို ဘယ္လို ျဖတ္သန္း ရမလဲ ဆိုတာကို ျပင္ဆင္ၾက ရတယ္ ။ ဦးေႏွာက္ေဆး ခံထားရတာလား ၊ အရာ အားလံုးကို လက္ေလွ်ာ့ ထားလိုက္ ၾကတာလားေတာ့ မသိဘူး ၊ ၾကည့္ေနတဲ့ ကိုးရီးယား ဇာတ္လမ္း တြဲေလး အဆက္မျပတ္ သြားဖို ့ ၊ ေဘာ္လံုးပြဲေတြမွာ ဘယ္အသင္းက ႏိုင္မလဲ ဆိုတာ ခန္ ့မွန္း ႏိုင္ဖို ့ နဲ ့ ဘီယာ မွန္မွန္ ဝယ္ေသာက္ ႏိုင္ဖို ့ က သူတို ့ အတြက္ အားလံုးထက္ အေရးၾကီးတယ္ ။

ႏိုင္ငံမွာ ေျပာင္းလဲမႈေတြ စေနျပီး ဆိုေပမဲ့လဲ ကိုယ္တိုင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ဖို ့ ထက္ အသားက် ေနျပီးျဖစ္တဲ့ ခိုင္းလာမွ လုပ္တတ္တဲ့ အက်င့္ေတြနဲ ့ အထက္ အဆင့္ဆင့္က ခိုင္းလာမွာကို ထိုင္ေစာင့္ေန ၾကတယ္ ။ ကိုယ္တိုင္ ဦးေဆာင္သူ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားဖို ့ထက္ ဦးေဆာင္ေပးမဲ့သူ ေပၚလာမဲ့ အခ်ိန္ကို ထိုင္ေစာင့္ ေနၾကတယ္ ။ လူတိုင္းမွာ ေနရာတိုင္းမွာ သံသယ ေတြနဲ ့ ။ ဒါေတြက ပထမ တစ္ေခါက္ျပန္ တုန္းက အေတြ ့အၾကံဳေတြပါ ။

၂ ႏွစ္ၾကာျပီး ဒုတိယ အေခါက္ျပန္ေတာ့ လူငယ္ပိုင္း အတြင္းက ထူးထူး ျခားျခား အေျပာင္းအလဲ တစ္ခုကို အဓိက သတိထား မိတယ္ ။ လူငယ္ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားရဲ ့ မ်က္ႏွာေတြ ေပၚမွာ အျပံဳး ကိုယ္စီနဲ ့ ။ ဒါေပမဲ့ သူတို ့ ကိုယ္တိုင္ က လြဲျပီး ဘယ္သူမွ နားမလည္ တဲ့အျပံဳး ၊ အိပ္မက္အျပံဳး ၊ အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ သူေတြ ျပံဳး တတ္တဲ့ အျပံဳးမ်ိဳး ကိုယ္စီနဲ ့ ။ ဘယ္ေနရာ သြားသြား Virtual world ေတြထဲမွာ အိပ္ေပ်ာ္ ေနၾကတဲ့ လူငယ္ေတြကို ေတြ ့ရ လိမ့္မယ္ ။ သူတို ့ အတြက္က ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတာ ေတြထက္ မ်က္ႏွာနဲ ့ မခြာဘဲ အျမဲတမ္း ကပ္ထားတ့ဲ mobile phone ေတြ ဘက္ထရီ ကုန္မသြားဖို ့ က ပိုျပီးအေရး ၾကီးတယ္ ။ သူတို ့ေတြ အတြက္ mobile signal/WiFi signal ဟာ oxygen ထက္ ပိုျပီး တန္ဖိုး ရွိတယ္ ။ Internet ကိုသာ အသက္မရႈဴဘဲနဲ ့ ေနတဲ့ မိနစ္အတိုင္း အလကား ေပးသံုးမယ္ ဆိုရင္ အသက္ရႈဴတာကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေလွ်ာ့ခ်ၾကမွာ ေသခ်ာတယ္ ။

ကိုးရီးယား ဇာတ္လမ္းတြဲ ၊ ေဘာ္လံုးပြဲ နဲ ့ ဘီယာေတြ ကလဲ အရင္အတိုင္းပဲ ေပၚျပဴလာ ျဖစ္ေနဆဲ ပါပဲ ။ အေျခခံ လူတန္းစား ေတြရဲ ့ဘဝေတြ ကေတာ့ အရင္အေျခအေန အတိုင္း မနက္ျဖန္ကို ဘယ္လို ျဖတ္သန္း ရမလဲ ဆိုတာ ဒီေန ့အေပၚမွာ မူတည္ေနတုန္း ပါပဲ ။ လူလတ္တန္းစားေတြ ၾကားထဲမွာေတာ့ ႏိုင္ငံျခားကို အလည္သြား မယ္ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ၾကားလာရတယ္ ။

ေရပန္း အစားဆံုး စကားက “ေခတ္ေျပာင္းသြားျပီး” ဆိုတာ ျဖစ္မယ္ ။ ေနရာတိုင္းမွာ ၾကားရလိမ့္မယ္ ။ ေျပာင္းသြားျပီးလို ့ ေျပာေနၾက ေပမဲ့ ဘယ္လိုေျပာင္း ရမွန္း မသိတာေတြ ေနရာတိုင္းမွာ ေတြ ့ေနရတယ္ ။ ကိုယ္တိုင္ ေျပာင္းလဲမႈနဲ ့ အတူ လိုက္ေျပာင္းဖို ့ တြန္ ့ဆုတ္ ေနၾကတာေတြကို ေနရာတိုင္းမွာ ေတြ ့ေနရတယ္ ။ ကိုယ္တိုင္ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ ျပီးဆိုေပမဲ့ ဘယ္လိုဆံုးျဖတ္ ရမွန္းမသိ ေတြေဝ ေနၾကတယ္ ။ ခိုင္းမွ လုပ္ရမဲ့ အေျခအေန မဟုတ္ေတာ့ဘူး ဆိုတာ သိေပမဲ့ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနၾကတယ္ ။ အေတြး အေခၚ ေဟာင္းေတြ အျမင္ေဟာင္းေတြကို ဆုပ္ကိုင္ ထားၾက ဆဲဆိုတာ ကိုလဲ ေနရာေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားမွာ ေတြ ့ေနရတယ္ ။ အမွန္ တရားထက္ ငါ့လူထိ ဓားၾကည့္ ဆိုတဲ့ စနစ္ကလဲ လႊမ္းမိုးေန တုန္းပဲ ။

ေျပာင္းလဲဖို ့ လိုတယ္ဆိုတာကို သေဘာတူၾက ေပမဲ့ မွားခဲ့တယ္ ဆိုတာကို လက္မခံ ႏိုင္ျဖစ္ေန ၾကတယ္ ။ ငါအယူအဆနဲ ့ မတူသူ ၊ ငါ့ဖက္ မပါ သူဟာ ငါ့ရန္သူ ဆိုျပီး ညီညြတ္ၾက ရမဲ့ အေျခအေနမွာ ေသြးကြဲေနၾကတယ္ ။ တန္းတူညီမွ်တဲ့ အခြင့္အေရး နဲ ့ လြတ္လပ္မႈ ဆိုတာကို ကိုယ္လိုသလို အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ေနၾကတယ္ ။ ေရွ ့က ေခါင္းေဆာင္ျပီး ေအာ္ေပးမဲ့သူ ရွိရင္ မွန္တာလဲမသိ ၊ မွားတာလဲ မသိ ထလုပ္ၾကတယ္ ။ လက္ညိႈးထိုး စရာ ရွိရင္ အရင္တုန္းကေတာ့ တဖက္ထဲကို ဝိုင္းထိုး ၾကေပမဲ ့ အခုေတာ့ ကိုယ့္ဖက္ မပါတဲ့ လူတိုင္းကို လွည့္ထိုးတယ္ ။ ဘာသာေရးနဲ ့ ႏိုင္ငံေရး ေရာေထြးေန ၾကတယ္ ။

လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက ေျပာင္းလဲမႈ ၾကီးျဖစ္လာမွာကို ထိုင္ေစာင့္ ေနၾကတယ္ ။ စနစ္ေျပာင္း သြားရင္ အားလံုးေျပာင္း သြားလိမ့္ မယ္လို ့ထင္ေနၾကတယ္ ။ မိမိတို ့ရဲ ့ စိတ္ဓာတ္ေဟာင္းေတြ ၊ အေတြးအေခၚေဟာင္းေတြ ၊ အျမင္ေဟာင္းေတြကို မေျပာင္းလဲပဲ စနစ္တခုထဲကို ေျပာင္းလဲဖို ့ ၾကိဳးစားေနၾကတယ္ ။

ေျပာင္းလဲမႈေတြ ကေတာ့ အေႏွးနဲ ့ အျမန္ပဲ ကြာမယ္ ျဖစ္လာမွာေတာ့ ေသခ်ာတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ လက္ရွိ အေျခအေနက ေျပာင္းလဲဖို ့ ၾကိဳးစားေနဆဲပဲ ရွိပါေသးတယ္ ။ ဦးတည္ရမဲ့ လမ္းကို သေဘာတူဖို ့ အတြက္ အခုမွ ညႈိ ့ႏႈိင္းေန ၾကဆဲပဲ ရွိပါေသးတယ္ ။ အခုမွ လမ္းရွာ တုန္း အေျခအေနပါ ။ ပန္းတိုင္ေရာက္ဖို ့ ဆိုတာ ၾကာဦးမွာပါ ။ ။

Fukushima သူရဲေကာင္းမ်ား

ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ ကၽြန္ေတာ့္ ညီမ ႐ွိေနတာနဲ ့ လက္႐ွိ ေနာက္ဆံုး အေျခအေနေတြကို သိႏိုင္ဖို ့ online မွာ အဂၤလိပ္လို လႊင့္ေနတဲ့ NHK ဂ်ပန္သတင္း channel ကို အခ်ိန္အားတိုင္း ၾကည့္ျဖစ္တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္ညီမ ေနတဲ့ ျမိဳ ့က ငလွ်င္ဒဏ္ ၂ ခါ ခံလိုက္ရေပမဲ့ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ပ်က္ဆီးမႈ မ႐ွိပဲ ပံုမွန္ပဲ လည္ပတ္ေနတုန္းပါ ။ ဒါေပမဲ့ ဆန္လို မ႐ွိမျဖစ္ လိုအပ္တဲ့ စားကုန္ေတြနဲ ့ ဓာတ္မီးတို ့ ဓာတ္ခဲ တို ့လို အေျခခံ လိုအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြ ကို ဝယ္ဖို ့ ေတာ္ေတာ္ကို ခက္ခဲေနတယ္ လို ့ေျပာပါတယ္ ။ သတင္းေတြကလဲ ဂ်ပန္လို လႊင့္ေနတာမို ့ အားလံုးကို နားလည္ဖို ့ ခက္တယ္လို ့ ေျပာပါတယ္ ။





ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ သိခ်င္လို ့ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၊ အျခားသူေတြ အတြက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေအာက္က Link ေတြမွာ ေနာက္ဆံုး အေျခအေနေတြကို 24/7 အဂၤလိပ္လို လႊင့္ေနတာကို ၾကည့္လို ့ရပါတယ္ ။ Link ၃ ခု လံုးမွာ လႊင့္ေနတဲ့ သတင္းေတြက အတူတူပါပဲ ။ အဆင္ေျပတဲ့ Link မွာ ၾကည့္ပါ ။

http://www3.nhk.or.jp/nhkworld/
http://www.ustream.tv/channel/nhk-world-tv
http://live.nicovideo.jp/watch/lv43681193

ဂ်ပန္ႏိုင္ငံဟာ ကမာၻ ့ ႏိုင္ငံေတြထဲမွာ သဘာဝ ေဘးအႏ ၱရာယ္ေတြ အတြက္ ၾကိဳတင္ အျပင္ဆင္ထားဆံုး ႏိုင္ငံပါ ။ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံရဲ ့ တည္ေနရာ ေျမအေနအထားအရ ငလွ်င္ မၾကာခဏ လႈပ္တတ္တာေၾကာင့္ အေဆာက္အဦး ေတြကအစ ငလွ်င္ဒဏ္ ကို ခံႏိုင္ေအာင္ ေဆာက္လုပ္ထားတဲ့ ႏိုင္ငံပါ ။ ဆူနာမီ အႏ ၱရာယ္ က ကာကြယ္ဖို ့ အတြက္လဲ ဂ်ပန္ကမ္း႐ိုးတန္း တေလွ်ာက္မွာ ဆူနာမီ သတိေပး ကိရိယာေတြ ရာနဲ ့ ခ်ီျပီး တပ္ဆင္ထားတယ္ ။ အခ်ိဳ ့ ကမ္း႐ိုးတန္း ျမိဳ ့ေတြမွာ ဆူနာမီ လႈိင္းဒဏ္ေတြကို ကာကြယ္ဖို ့ တံတိုင္းေတြကို ေဆာက္ထားတယ္ ။

ဒါေပမဲ့ ဒီတစ္ခါလႈပ္တဲ့ ငလွ်င္ဟာ ပညာ႐ွင္ေတြ ခန္ ့မွန္းထားတာထက္ အင္အားအမ်ား ၾကီး ျပင္းခဲ့တယ္ ။ ဒီတစ္ခါ လႈပ္တဲ့ ငလွ်င္ဟာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ လႈပ္ဖူးခဲ့တဲ့ ငလွ်င္ေတြထဲမွာ အင္အားအျပင္းဆံုး ငလွ်င္ ျဖစ္တယ္ ။ ငလွ်င္လႈပ္အျပီးမွာ ဝင္လာတဲ့ အင္အားျပင္းလြန္းတဲ့ ဆူနာမီ လႈိင္းေတြဟာ သူတို ့ကို ကာကြယ္ဖို ့ အတြက္ ေဆာက္ထားတဲ့ အကာအကြယ္ တံတိုင္းေတြကို ဘာမွအတားအဆီး မ႐ွိ သလို အလြယ္တကူ ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့တယ္ ။





အခုအခ်ိန္မွာ ငလွ်င္ေတြ ျငိမ္ျပီး ဆူနာမီလႈိင္းေတြ မ႐ွိေတာ့ ေပမဲ့လဲ လမ္းပန္း ဆက္သြယ္ေရး အခက္အခဲေတြ ၊ အေျခခံ လိုအပ္တဲ့ ပစၥည္း မလံုေလာက္မႈေတြ ၊ စားစရာ နည္းပါးမႈေတြ ၊ ေရ ျပတ္လပ္မႈေတြ နဲ ့ ရင္ဆိုင္ေနရတယ္ ။ ေဆး႐ံုေတြမွာ လူနာ အေရအတြက္ဟာ ပံုမွန္ထက္ အမ်ားၾကီး မ်ားေနေပမဲ ့ ေဆးေတြ နဲ ့ အေျခခံ လိုအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြ မၾကာခင္မွာ ျပတ္လပ္ေတာ့မဲ့ အေျခအေနေတြ နဲ ့ ၾကံဳေနရတယ္ ။









မေန ့က သတင္းမွာ ေတြ ့လိုက္တဲ့ ေလးစား အတုယူ စရာ ေကာင္းတာက ေက်ာင္းေတြ ၊ မိုးလံုေလလံု အားကစားကြင္း ေတြမွာ ဖြင့္ထားတဲ့ ေထာင္နဲ ့ခ်ီတဲ့ ယာယီ ကယ္ဆယ္ေရး စခန္းေတြမွာ အခင္းတစ္ခု ၊ ေစာင္တစ္ထည္ စီနဲ ့ လူေတြ ေဘးခ်င္း ယွဥ္ျပီး ျဖစ္သလို အိပ္ေနၾက ရေပမဲ့ ကယ္ဆယ္ေရး စခန္းေတြဟာ သန္ ့႐ွင္းေနပါတယ္ ။ လူတိုင္း ကိုယ့္အမႈိက္ ကိုယ္သိမ္းျပီး တတ္ႏိုင္တဲ့ ဖက္က တစ္ဦးကို တစ္ဦး ကူညီၾကတယ္ ။ စားစရာေတြ ေရာက္လာခ်ိန္မွာ လူ ၂ ေယာက္ ခြဲစားဖို ့ လက္တစ္စုပ္စာ ထမင္းထုပ္ အတြက္ အၾကာၾကီး တန္းစီျပီး ယူရေပမဲ့ ဘယ္သူမွ ဘာမွ မေျပာၾကဘူး ။ ႏိုင္ငံတကာက ကယ္ဆယ္ေရး အကူအညီေတြ ေရာက္လာေပမဲ့လဲ လမ္းပန္း ဆက္သြယ္ေရး အခက္အခဲေတြေၾကာင့္ လိုအပ္တဲ့ ေနရာဆီကို ေရာက္ေအာင္ပို ့ ေပးႏိုင္ဖို ့ ခက္ခဲေနတုန္းပါ ။














လက္႐ွိအၾကီးဆံုး ရင္ဆိုင္ေနရတာ ကေတာ့ ႏ်ဴကလီးယား ဓာတ္ေရာင္ျခည္ အႏၱရာယ္ပါ ။ Fukushima ႏ်ဴကလီးယား ဓာတ္အားေပး စက္႐ံုမွာ ပ်က္ဆီးသြားတဲ့ ႏ်ဴကလီးယား ေလာင္စာ ေခ်ာင္းေတြအတြက္ အေအးခံတဲ့ စနစ္ေတြကို အျမန္ဆံုး ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ႏိုင္ဖို ့ အတြက္ ႏ်ဴကလီးယား ပညာ႐ွင္ေတြ ၊ မီးသတ္ေတြ နဲ ့ ရဲေတြ ပါဝင္တဲ့ ကယ္ဆယ္ေရး အဖြဲ ့ဟာ ေန ့ညမျပတ္ ၾကိဳးစားေန ၾကတယ္ ။ အဲဒီအဖြဲ ့ ထဲမွာ မိန္းကေလး ပညာ႐ွင္ ေတြလဲပါ ပါတယ္ ။







အဲဒီ အဖြဲ ့ဝင္ ၂၀၀ ေက်ာ္ဟာ ဧည့္ခန္းအ႐ြယ္ သီျခား စီစဥ္ထားတဲ့ အခန္းထဲမွာ အလွည့္က် အိပ္ျပီး ေန ့ ည မျပတ္ၾကိဳးစား ေနၾကတာပါ ။ သူတို ့ေတြအတြက္ အသက္ အႏ ၱရာယ္ဟာ အခ်ိန္မေ႐ြး က်ေရာက္ႏိုင္ တယ္ဆိုတာကို အားလံုး သိထားၾကတယ္ ။ အသက္ အႏ ၱရာယ္ မ႐ွိခဲ့ ရင္ေတာင္ နာတာ႐ွည္ ေဝဒနာေတြ ခံစားရဖို ့ ရာခိုင္ႏႈန္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ႐ွိတယ္ဆိုတာကို အားလံုး နားလည္ထား ၾကတယ္ ။

ဂ်ပန္ ျပည္သူအမ်ား စု အတြက္ ေဘး အႏ ၱရာယ္နဲ ့ ႏိုင္ငံရဲ ့ စီပြားေရး အေျခအေနေတြဟာ သူတို ့ရဲ ့ အေပၚမွာ မူတည္ေန တယ္ဆိုတာကို သူတို ့နားလည္ထား ၾကတယ္ ။ အျပင္မွာ ႐ွိေနတဲ့ မိသားစုေတြကို ျပန္ဆံုဖို ့ အခြင့္အေရး ႐ွိခ်င္မွ ႐ွိမယ္လို ့ အေၾကာင္းၾကားျပီး တာဝန္ထမ္းေဆာင္ ေနၾကတာျဖစ္တယ္ ။ အဲဒီအဖြဲ ့ထဲမွာ အခုအခ်ိန္ထိ မိသားစုေတြနဲ ့ အဆက္အသြယ္ မရေသးတဲ့ သူေတြေတာင္ ႐ွိတယ္ ။







ဒီေန ့ မီးသတ္ တပ္ဖြဲ ့က အရာ႐ွိ ၃ ေယာက္နဲ ့ သတင္းစာ ႐ွင္းလင္းပြဲ လုပ္တာကို ၾကည့္ လိုက္ရတယ္ ။ အရာ႐ွိ တစ္ေယာက္က သူ ့ရဲ ့ မီးသတ္ အဖြဲ ့ဝင္ေတြဟာ မိသားစုေတြနဲ ့ ခြဲျပီး အတတ္ႏိုင္ဆံုး တာဝန္ ေက်ပြန္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ ေနၾကပါတယ္တဲ့ ၊ က်န္ခဲ့တဲ့ မိသားစုေတြ အားလံုး အတြက္ သူ စိတ္မေကာင္းပါဘူး မိသားစုေတြ အားလံုးကို သူ ေတာင္းပန္ ပါတယ္လို ့ မ်က္ရည္ဝဲျပီး ေျပာခဲ့တယ္ ။ အျခား တစ္ေယာက္ကေတာ့ ႏ်ဴကလီးယား ဆိုက္ထဲကို သူသြားေတာ့မယ္လို ့ သူ ့ မိန္းမ ဆီကို text message ပို ့လိုက္တယ္ ၊ သူ ့မိန္းမက ဂ်ပန္ႏိုင္ငံကို အခက္အခဲေတြ ၾကားက ကယ္တင္တဲ့ သူျဖစ္ေအာင္ လုပ္ပါ ဆိုျပီး text message ျပန္ပို ့တယ္လို ့ မ်က္ရည္ဝဲျပီး ေျပာခဲ့တယ္ ။

ငလွ်င္ဒဏ္နဲ ့ ဆူနာမီ ဒဏ္ေၾကာင့္ ပ်က္ဆီးသြားတဲ့ Fukushima ႏ်ဴကလီးယား ဓာတ္အားေပး စက္႐ံုမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ေရဒီယို သတၱိ ယိုစိပ္မႈကို ထိန္းႏိုင္ဖို ့ ေန ့ညမျပတ္ တာဝန္ထမ္းေနၾကတဲ့ အဲဒီအဖြဲ ့ဝင္ေတြဟာ ၾကံဳေတြ ့ရမဲ့အႏၱရာယ္ ေတြကို သိေပမဲ့ ႏိုင္ငံအတြက္ မိမိ အသက္ နဲ ့ မိသားစု ေတြကို စြန္ ့ျပီး တာဝန္ထမ္းေဆာင္ ေနၾကတဲ့ သူရဲေကာင္းေတြပါ ။ သူတို ့ေတြဟာ လက္နက္ကိုင္ တိုက္ပြဲဝင္ ေနၾကတာ မဟုတ္ၾကေပမဲ့ ႏိုင္ငံအတြက္ ေ႐ွ ့တန္းေရာက္ အေသခံ သူရဲေကာင္း တပ္သားေတြပါ ။ သူတို ့ရဲ ့ ၾကိဳးစားမႈေတြ အျမန္ဆံုး ေအာင္ျမင္ျပီး မိသားစုေတြနဲ ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ႐ႊင္႐ႊင္ အျမန္ဆံုး ျပန္ဆံုစည္းႏိုင္ ၾကပါေစ ။ ။

ဓာတ္ပံုေတြကို www.japanearthquakepictures.com ကေန ယူထားတာပါ ။

ကၽြန္ေတာ္နဲ ့ A-levels ေမးခြန္း ၄ ခု

ဒီေမးခြန္း ၄ခုကို website တစ္ခုမွာ ျမင္ဖူးတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာျပီး ။ A-levels ကို ကၽြန္ေတာ္ မေျဖဖူးေတာ့ အဲဒါ တစ္ကယ့္ ေမးခြန္းပံုစံလား ၊ ဒီလိုေမးခြန္းေတြ တကယ္ေမး တတ္လား ဆိုတာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မသိဘူး ။ ခြင့္ျပဳခ်ိန္က ၁ မိနစ္ ဆိုေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ ဘူးလို ့ ထင္တာပဲ ။ တကယ့္ ေမးခြန္းသာဆို ေတာ္ေတာ္ မလြယ္တာပဲ ။

ဒီေမးခြန္း ၄ ခု ကို သတ္မွတ္ထားတဲ့ အခ်ိန္ ၁ မိနစ္ထက္ အမ်ားၾကီး ေက်ာ္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားခဲ့ ေပမဲ့ စိတ္တိုင္းက်တဲ့ အေျဖ တစ္ခုမွ မရခဲ့ဘူး ။ အေျဖေတြ ကလဲ မပါေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္ ခန္ ့မွန္း ထားတဲ့ အေျဖေတြက မွန္လားမသိ ၊ မွားလားမသိနဲ ့ ေတာ္ေတာ္ ေခါင္းစားခဲ့တယ္ ။

ျပီးခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ ေလာက္က website တစ္ခုမွာ ဒီေမးခြန္းေတြကို အေျဖေတြနဲ ့ ေတြ ့လိုက္လို ့ အေျဖေတြကို ေအာက္မွာ တင္ထားတယ္ ။ ေမးခြန္းေတြကို ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္ အရင္ ေျဖၾကည့္ ၾကျပီးမွ ေအာက္က အေျဖကို ၾကည့္ၾကပါ ။

ေမးခြန္း နံပတ္ ၁ အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ အေျဖက...


ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့ စဥ္းစားပံုက...

ေမခြန္း နံပတ္ ၁ ကို ျမင္တာနဲ ့ ၆ ခုေျမာက္ ကြက္လပ္က T ျဖစ္ရမယ္ လို ့ ကၽြန္ေတာ္ တန္းေတြး လိုက္တယ္ ။ ဘာလို ့ အဲဒီလို ေတြးမိ လိုက္တာလဲ ဆိုေတာ့ ေမးခြန္းမွာ logical way လို ့ ေျပာထားတယ္ေလ ။ T က ကြက္လပ္ တစ္ခုေက်ာ္စီမွာ ႐ွိေနေတာ့ ၆ ခုေျမာက္က T ျဖစ္ရမွာေပါ့ ။ က်န္တဲ့ ကြက္လပ္ ၂ ခုကိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္နဲ ့ စဥ္းစားလို ့ မရဘူး ။ M နဲ ့ W ၾကားမွာ စာလံုး ၉ လံုးျခားျပီး W ေနာက္မွာက စာလံုး ၃ လံုးပဲ က်န္ေနေတာ့ စာလံုး အေရအတြက္နဲ ့ ျခားထားတာလဲ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ။ ေနာက္ဆံုး စဥ္းစားမိ တာက M ကို ေျပာင္းျပန္ လုပ္လိုက္ရင္ W ရတယ္ေလ ။ M နဲ ့ W ကို ေျပာင္းျပန္ လုပ္ျပီး T နဲ ့ ျခားျပီး တစ္ခုေက်ာ္ စီ ထည့္ထားတာ ျဖစ္မယ္လို ့ ေတြးျပီး အေပၚက အေျဖကို စဥ္းစား မိတယ္ ။ တျခား ျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အေျဖေတြကိုလဲ စဥ္းစားလို ့ မရတာနဲ ့ အဲဒါကိုပဲ အျဖစ္ ႏိုင္ဆံုးလို ့ သတ္မွတ္ လိုက္တယ္ ။

ေမးခြန္း နံပတ္ ၂ အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ အေျဖက...


ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့ စဥ္းစားပံုက...

စိတ္နဲ ့ ဟိုေနရာမွာ မ်ဥ္းေၾကာင္းေလး ျခစ္ၾကည့္လိုက္ ၊ ဒီေနရာမွာ ျခစ္ၾကည့္ လိုက္နဲ ့ ကၽြန္ေတာ္ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ ၾကာေအာင္ စဥ္းစားပါတယ္ ။ ညီမွ်ျခင္းရဲ ့ ဟိုဖက္နဲ ့ ဒီဖက္ကို ညီေအာင္ညႈိဖို ့ ဘယ္လိုမွ စဥ္းစားလို ့ မရတဲ့ အဆံုး ၊ အေပၚက အေျဖကို အျဖစ္ႏိုင္ဆံုး အေျဖလို ့ ကၽြန္ေတာ္ သတ္မွတ္လိုက္တယ္ ။

ေမးခြန္း နံပတ္ ၃ အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ အေျဖက...


ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့ စဥ္းစားပံုက...

ေမးခြန္းမွာ Write anything ဆိုေပမဲ့ အေပၚက ေမးခြန္းေတြ ပံုစံအရ ကိုယ္ၾကိဳက္တာ တစ္ခုခုကို ေရးလို ့ ေျပာတာေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ။ Anything ဆိုတဲ့ စာလံုးကို ေရးခိုင္းတာ ျဖစ္မယ္ ။ အဲဒီလိုမွ မဟုတ္ပဲ ကိုယ္ၾကိဳက္တာ ကိုယ္ေရး ဆိုရင္လဲ anything ဆိုတဲ့ စာလံုးကို ေရးလိုက္တာ မမွားဘူးေလ ။ အဲဒါနဲ ့ အေပၚကအေျဖကို အျဖစ္ႏိုင္ဆံုး အေျဖလို ့ သတ္မွတ္လိုက္တယ္ ။

ေမးခြန္း နံပတ္ ၄ အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ အေျဖက...


ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့ စဥ္းစားပံုက...

လိုင္း ၃ လိုင္းနဲ ့ ေလးေထာင့္ပံု ရေအာင္ဆြဲဖို ့ ဆိုတာ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ။ ေလးေထာင့္ပံု ရဖို ့ က လိုင္း ၄ လိုင္း ႐ွိမွ ရမွာေလ ။ အဲဒီေတာ့ ေမးခြန္း ေအာက္မွာ ေဘာင္ခတ္ထားတဲ့ လိုင္းကို ေအာက္ခံထားျပီး ဆြဲလိုက္တယ္ ။ အေပၚက အေျဖမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဆြဲတဲ့ လိုင္း ၃ လိုင္းကို ျမင္သာေအာင္ အေရာင္ မတူတာနဲ ့ ဆြဲထားလို ့ ေလးေထာင့္ပံု မဟုတ္သလို ျဖစ္ေနတာ ၊ ေအာက္ကလိုင္းနဲ ့ အေရာင္တူေအာင္ဆြဲလိုက္ရင္ ေလးေထာင့္တံုး ပံုရတယ္ေလ ။

အဲဒါေတြကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားမိတဲ့ အေျဖေတြပဲ ၊ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ ႏွစ္ခု မွန္မယ္ ထင္သလဲ ။ ေအာက္က အေျဖမွန္ ေတြနဲ ့ တိုက္ၾကည့္ပါ ။




ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ႏွစ္ခု မွန္တယ္ ဆိုတာ ျမင္ၾကတဲ့ အတိုင္းပဲ ။ ကၽြန္ေတာ္ကပဲ ညံ့တာလား ၊ ေမးခြန္းေတြ ကပဲ ခက္တာလား ေတာ့မသိဘူး ။ ဒီေမးခြန္း ေတြရဲ ့ အေျဖေတြကို သိေနတဲ့ သူဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားတဲ့ ပံုကို ၾကည့္ျပီး ရယ္လြန္းလို ့ ေသႏိုင္တယ္ ။ ခင္ဗ်ားတို ့ေရာ ဘယ္ႏွစ္ခု မွန္လဲ ?

Make You Feel My Love

ဒီသီခ်င္းကို အရင္က ၾကားဖူးေပမဲ့ ေသခ်ာ နားမေထာင္ ျဖစ္ခဲ့ဘူး ။ ညကေတာ့ radio မွာလာေနတာကို ေသခ်ာ နားေထာင္ ျဖစ္လိုက္တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ ၾကိဳက္သြားတယ္ ။

I'd go hungry i'd go black and blue
I'd go crawling down the avenue
No there's nothing that i wouldn't do
To make you feel my love

အဲဒီ အပိုဒ္ကို ကၽြန္ေတာ္ အၾကိဳက္ဆံုးပဲ ။

ရတာမလို ၊ လိုတာ ကို မရ တတ္တဲ့ ေလာက ၾကီးမွာ တစ္ခါတစ္ေလ က်ရင္ ကိုယ္က ေပးေနေပမဲ့ မယူၾကဘူး ။ တစ္ခါတစ္ေလ က်ရင္ လိုခ်င္တဲ့သူ ႐ွိေပမဲ့ ကိုယ္က မေပးခ်င္ဘူး ။ တစ္ခါတစ္ေလ က်ရင္ ေပးေနတဲ့ သူ႐ွိေပမဲ့ ကိုယ္က မလိုခ်င္ဘူး ။ တစ္ခါတစ္ေလ က်ရင္ ကိုယ္က လိုခ်င္ ေနေပမဲ့ မေပးၾကဘူး ။



Make You Feel My Love
by adele

When the rain is blowing in your face
And the whole world is on your case
I could offer you a warm embrace
To make you feel my love

When the evening shadows and the stars appear
And there is no one there to dry your tears
I could hold you for a million years
To make you feel my love

I know you haven't made your mind up yet
But i would never do you wrong
I've known it from the moment that we met
No doubt in my mind where you belong

I'd go hungry i'd go black and blue
I'd go crawling down the avenue
No there's nothing that i wouldn't do
To make you feel my love

The storms are raging on the rolling sea
And on the highway of regret
Though winds of change are blowing wild and free
You ain't seen nothing like me yet

I could make you happy make your dreams come true
Nothing that i wouldn't do
Go to the ends of the earth for you
To make you feel my love

To make you feel my love

ေနတတ္ရင္ ေက်နပ္စရာပါ

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ေကာင္းမွန္းမသိ ဆိုးမွန္းမသိတဲ့ အက်င့္ တစ္ခုက ကိုယ္လုပ္ခ်င္ တာဆို ျဖစ္ႏိုင္ မျဖစ္ႏိုင္ အသာထား လုပ္ႏိုင္ သေလာက္ လုပ္ၾကည့္ လိုက္ရမွ ။ လုပ္ျပီးေတာ့မွ ကိုယ္ရည္မွန္း ထားသလို ျဖစ္မလာ ရင္ေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိတယ္ ။ တစ္ခါတစ္ေလလဲ ေဒါသ ထြက္မိတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ခ်င္ တာေတြကို လုပ္ဖို ့ ေပးဆပ္လိုက္ ရတာေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွ ေနာင္တရ မေနဘူး ။

ကုန္သြားတဲ့ အခ်ိန္ေတြ ကိုလဲ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ျပီး ႏွေျမာ မေနဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ခ်င္တဲ့ အရာေတြကို လုပ္လို ့ ကုန္ဆံုးသြားတဲ့ အခ်ိန္ေတြဟာ အလကား ျဖဳန္းတီးလိုက္တဲ့ အခ်ိန္ေတြ မဟုတ္ဘူး ။ ၾကိဳးစားၾကည့္လို ့ ဘာမွျဖစ္မလာ တာဟာ အ႐ႈံးမဟုတ္ဘူး ။ အခ်ိန္ေတြ လြန္သြားျပီးမွ ငါၾကိဳးစား ၾကည့္ခဲ့မိရင္ အေကာင္းသား ဆိုတဲ့ ေနာင္တ ရေနျခင္း ကသာ တကယ့္ ႐ံႈးနိမ့္ျခင္း ျဖစ္တယ္ ။

ၾကိဳးစား အားထုတ္မႈ တစ္ခုရဲ ့ ေအာင္ျမင္မႈ ဆိုတာက ကိုယ့္ရဲ ့ ရည္မွန္းခ်က္ ေပၚမွာသာ မူတည္ တာပါ ။ အေျပးျပိဳင္ပြဲ တစ္ခုကို အေတြ ့အၾကံဳ႐ွိ ႐ံုဆိုတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ ့ ဝင္ျပိဳင္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ အတြက္ တာက စထြက္တာနဲ ့ သူ ့ရဲ ့ ရည္မွန္းခ်က္ ျပည့္ေနပါျပီး ။ ပန္းတိုင္ကို ေရာက္တဲ့ အထိ မေျပးႏိုင္ ရင္ေတာင္ သူရဲ ့ ၾကိဳးစားမႈဟာ ေအာင္ျမင္ ေနပါျပီး ။ ပန္းတိုင္ကို ေရာက္တဲ့ အထိ ေျပးႏိုင္ရမယ္ ဆိုတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ ့ ေျပးတဲ့ သူအတြက္က ေနာက္ဆံုး ကေန ပန္းဝင္လဲ သူဟာ ေအာင္ႏိုင္ သူပါပဲ ။ လူအခ်ိဳ ့ ကို ေက်ာ္ျပီး ပန္းဝင္ ႏိုင္ခဲ့ရင္ေတာ့ စာေမးပြဲမွာ ဂုဏ္ထူး ထြက္သလိုေပါ့ ။

ေ႐ွ ့ဆံုးကို ေရာက္မွ ၊ အရင္ဦးဆံုး လုပ္ႏိုင္မွ ေအာင္ႏိုင္သူ မဟုတ္ပါဘူး ။ ကိုယ့္ရဲ ့ ၾကိဳးစား အားထုတ္မႈ တစ္ခုဟာ လူအမ်ားက ေအာင္ႏိုင္ သူလို ့ သတ္မွတ္ထားတဲ့ စံေတြ ျပည့္မွ ေအာင္ျမင္တာ မဟုတ္ပါဘူး ။ ကိုယ့္လုပ္ရပ္ ေအာင္ျမင္တာလား ၊ ႐ံႈးနိမ့္တာလား ဆိုတာ ကိုယ့္ရဲ ့ ရည္မွန္းခ်က္ အတိုင္းအတာနဲ ့ပဲ ဆံုးျဖတ္ရမွာပါ ။ ေနာက္ဆံုးက ျဖစ္ေနပါေစ ကိုယ့္ရဲ ့ ရည္မွန္းခ်က္ ျပည့္ရင္ ကိုယ္ဟာ ေအာင္ႏိုင္သူ ပါပဲ ။

“ေလာကၾကီးက ေနတတ္ရင္ ေက်နပ္စရာ ၾကီးပါ”

ၾကည့္တာခ်င္း တူေပမဲ့ ၊ ျမင္တာခ်င္း တူခ်င္မွတူမယ္

ဒီႏွစ္ ႏွစ္သစ္ကူး ညတုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ ႐ုပ္႐ွင္ထိုင္ ၾကည့္ျဖစ္တယ္ ။ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဟာသကား ၾကည့္ခ်င္ ၾကတာပါ ။ ဒါေပမဲ့ သိမ္းထားတဲ့ ဟာသကား ေတြက အားလံုးနီးပါး သူတို ့ ၾကည့္ျပီး သားေတြ ျဖစ္ေနလို ့ ဒီကားေလး ေကာင္းတယ္ ၾကည့္ၾကည့္ ဆိုျပီး Hachiko ( A Dog’s Story ) ဆိုတဲ့ ကားကို ၾကည့္ဖို ့ တိုက္တြန္းလိုက္တယ္ ။ အဲဒီကားက Hachi ဆိုတဲ့ေခြးေလး တစ္ေကာင္နဲ ့ သူရဲ ့ သခင္တို ့ ရဲ ့ၾကားက သံေယာဇဥ္ အေၾကာင္းကို ႐ိုက္ထားတဲ့ ႐ုပ္႐ွင္ေလးပါ ။

ျပန္လာႏိုင္ ေတာ့မွာ မဟုတ္ေတာ့တဲ့ သခင္ကို သစၥာ ႐ွိ႐ွိနဲ ့ ၉ ႏွစ္ ေက်ာ္ ၾကာေအာင္ သခင္ အလုပ္က ျပန္လာတတ္တဲ့ အခ်ိန္ ေရာက္တိုင္း ဘူတာ႐ံု ေ႐ွ ့ မွာ လာလာထိုင္ေစာင့္ေန တတ္တဲ့ Hachi ဆိုတဲ့ ေခြးေလးရဲ ့ တကယ့္ အျဖစ္အပ်က္ကို ျပန္႐ိုက္ ထားတာပါ ။ Hachi နဲ ့ သူ ့ သခင္တို ့ရဲ ့ တစ္ဦး အေပၚ တစ္ဦး ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ေတြထိ ထားခဲ့ၾကတဲ့ သံေယာဇဥ္ နဲ ့ ေမတၱာ အေၾကာင္းကို ေပၚလြင္ေအာင္ ႐ိုက္ထားတဲ့ ကားမို ့ တိရစာၦန္ ခ်စ္တဲ့ သူတိုင္း ၾကိဳက္ၾကမဲ့ ကားတစ္ကားပါ ။ အဲဒီညက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ေကာင္းမႈေၾကာင့္ သူမ်ားေတြ ေပ်ာ္ေပ်ာ္႐ႊင္႐ႊင္နဲ ့ ႏွစ္သစ္ကူး ေနၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း ေတြကေတာ့ မ်က္ရည္ ေလးေတြ ဝဲသဲဝဲသဲ နဲ ့ ႏွစ္သစ္ကို ၾကိဳခဲ့ၾကတယ္ ။

ႏွစ္သစ္ ကူးတဲ့ ေန ့မွာ ျဖစ္ပ်က္သမွ် ၊ ကိုယ္လုပ္လိုက္ သမွ် ေတြဟာ တႏွစ္ပတ္လံုး အေပၚမွာ လႊမ္းမိုးမႈ ႐ွိတယ္လို ့ လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက ယံုၾကည္ၾကေတာ့ ဒီႏွစ္ထဲမွာ မ်က္ရည္ဝဲ စရာ ေတြနဲ ့ ၾကံဳတိုင္း ဒီေကာင့္ေၾကာင့္ ဆိုျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို သူတို ့ က်ိန္ဆဲ ေနၾကမယ္ ထင္တယ္ ။ ဒီႏွစ္ထဲမွာ သူတို ့ကို ခ်စ္ခင္သူေတြ ပိုျပီး တိုးလာမယ္ ။ သူတုိ ့ကို ခ်စ္ခင္တဲ့ သူေတြနဲ ့ အျပန္ အလွန္ နားလည္မႈေတြ ပိုရလာျပီး တစ္ဦးအေပၚ တစ္ဦး ေမတၱာေတြ ပိုထားလာႏိုင္ ၾကမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ သစၥာတရား ၊ ေမတၱာတရား နဲ ့ သံေယာဇဥ္ အေၾကာင္းေတြကို ခံစားျပီး ႏွစ္သစ္ကို ကူးခဲ့ၾကလို ့ ဒီလိုျဖစ္တာလို ့ သူတို ့ ေတြးၾကခ်င္မွ ေတြးၾက မွာပါ ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ေတြ ့ၾကံဳခဲ့ၾကတာေတြ တူခဲ့ၾကေပမဲ့လဲ တစ္ေယာက္နဲ ့ တစ္ေယာက္ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ ၊ ခံစားခ်က္ေတြ ကြဲၾကလိမ့္မယ္ ။

လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ ေလာက္က ကၽြန္ေတာ့္ အစ္မ မဂၤလာေဆာင္မွာ စားပြဲတင္ နာရီ တစ္လံုး ဝယ္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ လက္ဖြဲ ့ဖူးတယ္ ။ အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းက Titanic ႐ုပ္႐ွင္က နာမည္ၾကီး ေနတဲ့ အခ်ိန္ ဆိုေတာ့ နာရီရဲ ့ ေနာက္ခံက ႐ုပ္႐ွင္ထဲက မင္းသား ၊ မင္းသမီး ႐ုပ္ပံုနဲ ့ပါ ။ နာရီက ေစ်းၾကီးတဲ့ အမ်ိဳးအစား မဟုတ္ေပမဲ့ လွေတာ့လွတယ္ ။ မဂၤလာပြဲ ျပီးေတာ့ သူတို ့ ခုတင္ေခါင္းရင္းမွာ အဲဒီနာရီေလး တင္ထားတာ ကၽြန္ေတာ္ သတိထားမိတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္ ၁ ပတ္ ၊ ၂ ပတ္ ေလာက္ပဲ ႐ွိမယ္ထင္တယ္ အဲဒီနာရီေလးကို မေတြ ့ေတာ့ဘူး ။ တျခား တစ္ေနရာရာ မွာမ်ား ထားထားလား ဆိုျပီး ႐ွာၾကည့္မိ ေပမဲ့ မေတြ ့ ေတာ့ဘူး ။

ေနာက္မွ သိရတာက Titanic ႐ုပ္႐ွင္ထဲမွာ မင္းသားနဲ ့ မင္းသမီးက ကြဲခဲ့ၾကတာမို ့ အဲဒီနာရီေလးက နမိတ္ မေကာင္းဘူး ဆိုျပီး မထားေတာ့ တာပါတဲ့ ။ ဘယ္ေရာက္သြားလဲ ဆိုတာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေမးမေန ေတာ့ဘူး ။ သိလဲ မသိခ်င္ေတာ့ဘူး ။ နာရီေလးက ေငြတန္ဖိုး အေနနဲ ့ ဘာမွမ႐ွိ ေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ခဲ့မိတယ္ ။ အဲဒီနာရီေလးကို ကၽြန္ေတာ္ဝယ္တုန္းက ႐ုပ္႐ွင္ထဲက အခ်စ္ဇာတ္လမ္း ေလးကို ၾကိဳက္လို ့ ဝယ္ျဖစ္ခဲ့တာ ။ ႐ုပ္႐ွင္ထဲမွာ မင္းသားနဲ ့ မင္းသမီးက အခ်စ္အတြက္ ဘာမဆို ေပးဆပ္ဖို ့ မတြန္ ့ဆုတ္ ခဲ့ၾကဘူး ။ ဘာအႏၱရာယ္ ကိုမွ ရင္ဆိုင္ဖို ့ ေနာက္မတြန္ ့ ခဲ့ၾကဘူး ။ တစ္ဦးေပ်ာ္႐ႊင္ မႈ အတြက္ တစ္ဦးက ဘာမဆို လုပ္ေပးဖို ့ ဝန္မေလး ခဲ့ၾကဘူး ။ လိုအပ္ရင္ တစ္ဦးအတြက္ တစ္ဦးက အသက္စြန္ ့ျပီး ၾကိဳးစားေပးဖို ့ ေတြေဝမေန ခဲ့ၾကဘူး ။ သူတို ့ ႏွစ္ဦး ေတြ ့ဆံုခဲ့ ၾကတဲ့ အခ်ိန္က တိုေပမဲ့ ေနာက္ဆံုး ထြက္သက္ေတြ အထိ တစ္ဦးရဲ ့ ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာကို တစ္ဦးက တန္ဖိုးထား သတိရေန ခဲ့ၾက တယ္ေလ ။

ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ကေတာ့ ႏွစ္ ၅၀ ေတြ ၊ ႏွစ္ ၁၀၀ ေတြၾကာေအာင္ အတူ႐ွိ ေနဖို ့က အဓိက မဟုတ္ဘူး ။ ေ႐ႊရတု ၊ စိန္ရတု ဆိုတာေတြလဲ အေရး မၾကီးဘူး ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ေမတၱာ နဲ ့ ေစတနာ ေတြကို နားလည္ျပီး ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ထိ တန္ဖိုးထား ေလးစား ေနမဲ့ သူနဲ ့ဆိုရင္ အခ်ိန္ ခဏေလးပဲ ဆံုရပါေစ ကၽြန္ေတာ္ ေက်နပ္တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ၾကည့္ခဲ့ၾကတာေတြ တူခဲ့ေပမဲ့လဲ တစ္ေယာက္နဲ ့ တစ္ေယာက္ ျမင္ခဲ့ၾကတဲ့ အရာေတြ ကြဲခဲ့ၾကတယ္ ။

ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ ၊ ခံစားခ်က္ေတြ ၊ နားလည္မႈေတြ ဆိုတာက ကိုယ့္ရဲ ့ အျမင္ေပၚမွာပဲ မူတည္ပါတယ္ ။ အရာရာ တိုင္းမွာ မတူညီတဲ့ ဖက္က ၾကည့္လို ့ရတဲ့ အျမင္ေတြ ႐ွိတယ္ ။ လူတိုင္းမွာ ယံုၾကည္ခ်က္ ၊ ခံယူခ်က္ေတြ ကြဲလြဲခြင့္ ႐ွိတယ္ဆိုေပမဲ့ ဘယ္အရာ ကိုမွ ႐ႈေထာင့္ တစ္ခုထဲက ၾကည့္ျပီး အျမင္ တစ္မ်ိဳးထဲနဲ ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မခ်ၾကပါနဲ ့ ။ အျခား ႐ႈေထာင့္က ၾကည့္ဖို ့လဲ ဝန္မေလး ၾကပါနဲ ့ ။ ။

Online ေပၚက ကိုယ့္အေၾကာင္း

မၾကာခင္မွာ ၂၀၁၀ လဲ ကုန္ေတာ့မယ္ ။ ဒီႏွစ္ ၂၀၁၀ ထဲမွာ ကြန္ပ်ဴတာ ေလာက ရဲ ့ နံပတ္ ၁ ေနရာကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ယူထားတဲ့ Microsoft ကုမၼဏီကို ေက်ာ္ျပီး Apple ကုမၼဏီဟာ ကမာၻမွာ အၾကီးဆံုး ကြန္ပ်ဴတာ ကုမၼဏီ ျဖစ္လာတယ္ ။ Apple ကုမၼဏီရဲ ့ လက္႐ွိ CEO လဲ ျဖစ္ျပီး ၊ ကုမၼဏီ ကို စတင္တည္ေထာင္ ရာမွာပါဝင္ခဲ့ သူလဲျဖစ္တဲ့ Steve Jobs ထက္ လူသံုး အမ်ားဆံုး social networking site တစ္ခု ျဖစ္တဲ့ Facebook ကို စတင္တည္ေထာင္ ခဲ့သူ Mark Zuckerberg က ပိုျပီး ခ်မ္းသာလာခဲ့တယ္ ။

ကြန္ပ်ဴတာဟာ လူေတြရဲ ့ မ႐ွိမျဖစ္ ေန ့စဥ္သံုး ပစၥည္း တစ္ခုအျဖစ္ တေန ့ထက္ တေန ့ ပိုျပီး ေနရာယူ လာတယ္ ။ အေကာင္းေတြ အဆိုးေတြနဲ ့ မြန္းၾကပ္ေနျပီး ၊ ျမိဳသိပ္ ထားရတာေတြ မ်ားတဲ့ တကယ့္ လက္ေတြ ့ ဘဝက ခဏတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လြတ္ေျမာက္ဖို ့ အတြက္ ထြက္ေပါက္ တစ္ခုအေနနဲ ့ လူေတြဟာ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ စိတ္ၾကိဳက္ လိုသလို ဖန္တီးလို ့ ရတဲ့ ၊ ကိုယ္ေျပာခ်င္တာ ဘာမဆို လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ ေျပာလို ့ရတဲ့ virtual world ေတြမွာ ပိုျပီး အခ်ိန္ျဖဳန္း လာၾကတယ္ ။ Blog ေတြ ၊ အျခား social networking site ေတြမပါ ေသးပဲ Facebook တစ္ခုထဲ မွာတင္ လက္႐ွိ active user ေပါင္း သန္း ၅၀၀ ေက်ာ္႐ွိတယ္ ။ အဲဒီထဲမွာ Mobile phone ေတြကေန တဆင့္ Facebook ကိုသံုးတဲ့ user ေပါင္းက သန္း ၂၀၀ ေက်ာ္႐ွိတယ္ ။ လူတစ္ေယာက္ ထဲက account အမ်ားၾကီး ဖြင့္ထားတာလဲ ႐ွိရင္႐ွိမယ္ ဒါေပမဲ့ Facebook သံုးတဲ့ သူေတြရဲ ့ ၅၀ % က ေန ့ တိုင္း သူတို ့ရဲ ့ account ကို ဝင္ၾကည့္ၾကတယ္ ။

Social networking site ေတြ ၊ Blog ေတြကို သံုးတဲ့ လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားဟာ ေနာက္ျဖစ္လာ ႏိုင္တဲ့ အက်ိဳးဆက္ ေတြကို ေသခ်ာ မစဥ္းစားပဲ မိမိတို ့ အေၾကာင္းေတြ ၊ ဓာတ္ပံုေတြ online ေပၚကို အလြယ္တကူ တင္တတ္ၾကတယ္ ။ online ေပၚမွာ ေရးလိုက္တဲ့ စာတစ္ေၾကာင္း ၊ ဓာတ္ပံု တစ္ပံုဟာ ျပန္ဖ်က္လို ့ မရေတာ့ဘူး ဆိုတာ လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား သတိ မထားမိၾကဘူး ။ Facebook account ထဲက ဓာတ္ပံု တစ္ပံုကို ဖ်က္လိုက္ရင္ account ထဲကေန ပ်က္သြားေပမဲ့ အဲဒီ ဓာတ္ပံုဟာ facebook ရဲ ့ ယာယီဖိုင္ ေတြသိမ္းတဲ့ server မွာ ေနာက္ထပ္ ၆ လ ေလာက္အထိ မပ်က္ပဲ ႐ွိေနေသးတယ္ ။ တိုက္႐ိုက္ လိပ္စာကို သိရင္ အဲဒီ ဓာတ္ပံုကို ဘယ္သူမဆို ၾကည့္လို ့ ရေနေသးတယ္ ။ ကိုယ္ဖ်က္လိုက္တဲ့ ဓာတ္ပံုဟာ ၆ လ ေလာက္ျပီးရင္ facebook မွာ သိမ္းထားတာ မ႐ွိေတာ့ ဘူးဆိုေပမဲ့ အဲဒီအခ်ိန္ အတြင္းမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္က ကူးယူျပီး ေနာက္တစ္ေနရာမွာ ျပန္တင္ထားမယ္ ၊ ဒါမွမဟုတ္ သိမ္းယူထား လိုက္မယ္ဆိုရင္ အဲဒါေတြကို ကိုယ္ ဘယ္လို လိုက္ဖ်က္မွာလဲ ။

ဓာတ္ပံုဆိုတာ ကိုယ္အိုက္တင္ ထုတ္ထားတာ တစ္ခုထဲကို ျပတာမဟုတ္ဘူး ။ ကိုယ့္ေနာက္က ႐ႈခင္းလွလွ ေတြကိုပဲ ျပတာ မဟုတ္ဘူး ။ ဥပမာ - ပါတီတစ္ခုကို ကိုယ္အရမ္း သြားခ်င္တယ္ ။ အလုပ္ကို ခြင့္ေတာင္းရင္လဲ ကုမၼဏီမွာ အရမ္း အလုပ္႐ႈပ္ ေနခ်ိန္မို ့ ခြင့္ရမွာမဟုတ္ဘူး ဆိုတာ သိေနတယ္ ။ ဒါနဲ ့ ေနမေကာင္း ဘူးလို ့ အလုပ္ကို ခြင့္တိုင္ျပီး ပါတီကို သြားခဲ့တယ္ ။ အဲဒီေန ့က ဓာတ္ပံုေတြကို အမွတ္တရ အေနနဲ ့ facebook ေပၚကို အမွတ္တမဲ့ပဲ တင္လိုက္တယ္ ။ အဲဒီဓာတ္ပံု ေတြကို ကိုယ့္အလုပ္က အထက္လူၾကီးက ေတြ ့သြားမယ္ ဆိုရင္ စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ။ ဒါက ဥပမာ တစ္ခု အေနနဲ ့ ေျပာတာပါ ။ အခ်ိဳ ့ လူေတြ အတြက္ ဓာတ္ပံု တစ္ပံုက ေပးတဲ့ information အတြက္နဲ ့ ဆိုးက်ိဳးေတြ အမ်ားၾကီး သက္ေရာက္ႏိုင္ ပါတယ္ ။ ဓာတ္ပံု တစ္ပံုဟာ ကိုယ္ ဘယ္အခ်ိန္ ၊ ဘယ္ေနရာမွာ ၊ ဘယ္သူနဲ ့ ဘာလုပ္ေနတယ္ ဆိုတာကို ျငင္းလို ့ မရတဲ့ သက္ေသ မွတ္တမ္း တစ္ခုလဲ ျဖစ္တယ္ ။

ကုမၼဏီတစ္ခုက ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္က သူ ကြန္ပ်ဴတာ ေ႐ွ ့မွာ ၾကာၾကာ ထိုင္လို ့မရဘူး ။ ကြန္ပ်ဴတာကို ၾကာၾကာ ၾကည့္ရင္ မ်က္စိကိုက္ လို ့ပါဆိုျပီး ကုမၼဏီကို ခြင့္တိုင္တယ္ ။ သူခြင့္သြားတဲ့ ေန ့မွာ သူ ့ အထက္လူၾကီးက သူ ့ facebook account ကို ေစာင့္ၾကည့္ေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာကို ၾကာၾကာ ၾကည့္လို ့ မရဘူးဆိုတဲ့ သူက online ေပၚမွာ အခ်ိန္ ေတာ္ေတာ္ ၾကာၾကာ ႐ွိေနတာကို ေတြ ့ ျပီး သူ ့ကို အလုပ္ထုတ္ ခဲ့တယ္ ။ အျခား ကုမၼဏီ တစ္ခုက ဝန္ထမ္း တစ္ေယာက္က သူ ့ အထက္လူၾကီးကို friend list ထဲမွာ သိမ္းထားမိတာကို ေမ့ျပီး သူ ့ ရဲ ့ facebook wall ေပၚမွာ သူ ့ အထက္လူၾကီးကို ေဝဖန္တဲ့ အေၾကာင္းေရး လိုက္တယ္ ။ သူ ့အထက္ လူၾကီးက မင္းရဲ ့ အစမ္းခန္ ့ ကာလ ၆လ မျပည့္ေသးတာကို မင္းသတိ မထားမိဘူး ထင္တယ္ ဆိုျပီး အဲဒီမွာပဲ comment ျပန္ေရးျပီး သူ ့ကို အလုပ္ထုတ္လိုက္တယ္ ။ သိပ္မၾကာ ေသးခင္ကပဲ နာမည္ၾကီး လူဆိုး တစ္ေယာက္ဟာ ေထာင္ေျပာင္းတဲ့ အခ်ိန္မွာ လြတ္သြားတယ္ ။ ရဲေတြက သူသြားႏိုင္တဲ့ ေနရာေတြကို လိုက္႐ွာေပမဲ့ ဘာသဲလြန္စမွ မေတြ ့ေတာ့ သူဘယ္မွာ ပုန္းေနလဲ ဆိုတာကို ခန္ ့မွန္းလို ့ မရဘူး ျဖစ္ေနတယ္ ။ နဲနဲလဲ ၾကာလာေရာ ကိုယ္ေတာ္က ျငိမ္ျငိမ္မေနပဲ facebook ကေန မင္းတို ့ငါ့ကို ဘယ္ေတာ့မွ ႐ွာလို ့ေတြ ့မွာ မဟုတ္ဘူး ဘာညာဆိုျပီး ရဲေတြကို စိန္ေခၚ ပါေလေရာ ။ အဲဒီ facebook message ကေနတဆင့္ သူ ႐ွိႏိုင္တဲ့ ေနရာကို ရဲေတြ ေျခရာခံ လို ့ရသြားျပီး ရက္ပိုင္း အတြင္းမွာ ျပန္အဖမ္း ခံလိုက္ရတယ္ ။ အဲဒါေတြက သတင္းထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္လိုက္ရတဲ့ တကယ့္ အျဖစ္အပ်က္ ေတြပါ ။

အခ်ိဳ ့သူေတြက ငါ့ friend list ထဲက လူအားလံုးကို ငါအျပင္မွာလဲ သိတယ္ ၊ ငါ့ account ကိုလဲ သူငယ္ခ်င္းေတြပဲ ၾကည့္လုိ ့ရေအာင္ လုပ္ထားတယ္ လို ့ ေျပာတတ္ ၾကတယ္ ။ အဲဒီ သူငယ္ခ်င္းေတြက ကိုယ္တင္ လိုက္တဲ့ဟာ ေတြကို ၾကည့္႐ံုပဲ ၾကည့္ၾကမွာလား ။ သူတို ့ပံုလဲ ပါေနလို ့ ၊ ႐ႈခင္းေလး လွလို ့ ၊ ကိုယ္ေရးထား တာေလးကို သေဘာက်လို ့ ဆိုျပီး ကူးယူမသြား ႏိုင္ဘူးလား ။ ဘယ္သူမွ ကူးမယူ ၾကဘူးပဲ ထားလိုက္ပါေတာ့ ။ လူတိုင္း အလြယ္ တကူ ၾကိဳက္သေလာက္ account ဖြင့္လို ့ရေနျပီး အားလံုးကို အလကား ဝန္ေဆာင္မႈ ေပးေနတဲ့ facebook လို site ေတြရဲ ့ လံုျခံဳေရး setting ေတြကို တကယ္ပဲ လံုျခံဳတယ္ လို ့ထင္ပါသလား ။ UK ႏိုင္ငံရဲ ့ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ ့က အၾကမ္းဖက္ သမားလို ့ သံသရ ႐ွိသူေတြ ၊ ေစာင့္ၾကည့္ေနဖို ့ လိုအပ္တယ္လို ့ ယံုၾကည္ရတဲ့ သူေတြရဲ ့ လႈပ္႐ွားမႈ ေတြကို facebook လို လံုျခံဳေရး အားနည္းတဲ့ site ေတြကေန ေျခရာခံ ေစာင့္ၾကည့္သြား မယ္လို ့ တရားဝင္ ေၾကျငာထားတယ္ ။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ကေတာင္ ရဲေတြကို facebook ကေန လူေတြကို ေျခရာခံ ေစာင့္ၾကည့္ဖို ့ သင္တန္းေပး ေနတယ္လို ့ မၾကာေသး ခင္ကမွ ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္လိုက္ရေသးတယ္ ။

Blog ေတြေရးၾကတယ္ ၊ comment ေတြေပးၾကတယ္ ဆိုတာလဲ အတူတူပါပဲ ။ ကိုယ္ေရးလိုက္ တဲ့စာေတြ ထဲကေန ကိုယ္ဘယ္မွာ ႐ွိေနတယ္ ၊ ဘယ္သူနဲ ့႐ွိ ေနတယ္ ၊ ဘာေတြ လုပ္ေနတယ္ ဆိုတာေတြကို ခန္ ့မွန္း သိႏိုင္တယ္ ။ သူမ်ား Blog မွာ comment သြားေရးတာဟာ အဲဒီ blog မွာ စာတစ္ေၾကာင္းထဲ ခ်န္ခဲ့တာ မဟုတ္ပဲ ကိုယ့္ရဲ ့ IP address ကိုပါ ခ်န္ခဲ့တာ ဆိုတာကိုသတိထား ေစခ်င္တယ္ ။

ငါတို ့မွာ ဘာမွ လွ်ိဳ ့ဝွက္ထား စရာမ႐ွိဘူး ၊ ငါတို ့ ဘယ္ကိုမွ ေၾကာက္ေနစရာမ႐ွိ ဘူးလို ့ အခ်ိဳ ့လူေတြက ေျပာၾကတယ္ ။ အဲဒီလို လူေတြအတြက္ ဝမ္းသာပါတယ္ ။ အျမဲတမ္း အဲဒီလိုပဲ ေနႏိုင္ၾက ပါေစ ။ ဒါေပမဲ့ လူတိုင္းရဲ ့ အေျခအေန ကေတာ့ အဲဒီလို မဟုတ္တာ ေသခ်ာတယ္ ။ တစ္ခ်ိဳ ့ေတြက သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္း ေနာက္ေျပာင္ျပီး ႐ိုက္ထားတဲ့ မူးေန ႐ူးေနတဲ့ ပံုေတြ ၊ ကို ့ယိုး ကားယား ျဖစ္ေနတဲ့ ပံုေတြကို အေပ်ာ္ သေဘာနဲ ့ online ေပၚ တင္တတ္ၾကတယ္ ။ ဒီေန ့ ေခတ္က interview တစ္ခုသြားရင္ လူခ်င္း မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေတြ ့ေနတာေတာင္ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို ကိုယ့္ကို တိုက္႐ိုက္ မေမးပဲ internet မွာ ႐ွာဖတ္ခ်င္ ဖတ္ေနတတ္တဲ့ ေခတ္ဆိုတာ မေမ့ၾကနဲ ့ ။ ေနာက္ခ်င္လို ့ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၊ အမွတ္တရ အေနနဲ ့ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ online ေပၚမွာ တစ္ခုခု ေရးေတာ့ မယ္ ၊ ကိုယ့္ ဓာတ္ပံု (သို ့ မဟုတ္) အျခား သူေတြရဲ ့ ဓာတ္ပံုကို တင္ေတာ့မယ္ ဆိုရင္ online ေပၚေရာက္ သြားတဲ့ စာတစ္ေၾကာင္း ၊ ဓာတ္ပံု တစ္ပံုဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မေပ်ာက္ေတာ့ဘူး ၊ ဘယ္လိုမွ ျပန္ဖ်က္လို ့ မရေတာ့ဘူး ဆိုတာ မေမ့ၾကပါနဲ ့ ။ ။